ΙΩΑΝΝΙΝΑ:Δεν υπάρχει λίγη μπογιά για διαβάσεις;

 Μια πόλη ανθρώπινη και λειτουργική ζητούν οι Γιαννιώτες, για να είναι η καθημερινότητά τους πιο εύκολη. Σ’ αυτό άλλωστε αποσκοπούν οι πεζόδρομοι, οι ποδηλατόδρομοι, τα προσβάσιμα πεζοδρόμια, η κάλυψη των λακκουβών στους δρόμους - που σήμερα αποτελούν μεγάλο πονοκέφαλο για πεζούς και οδηγούς – η καθαριότητα κ.α. μικρές παρεμβάσεις, τόσο όμως απαραίτητες για τους πολίτες. 
Οι «σκεπτόμενοι πολίτες» καυτηριάζουν την έλλειψη διαβάσεων στους δρόμους, μια παρέμβαση εύκολα υλοποιήσιμη, που συμβάλλει στην ασφαλή διέλευση των πεζών και κυρίως των μικρών παιδιών και των ηλικιωμένων. Να τι γράφουν σχετικά:

«Είναι θέμα σεβασμού στον πολίτη, στο παιδί, στη μητέρα, στον συμπολίτη με ειδικές ανάγκες.  Δε μπορεί να έχεις μια λεωφόρο ολόκληρη,  με έντονη κίνηση όλη την ημέρα και να μην  σ' ενδιαφέρει  πώς αυτοί  οι άνθρωποι θα περάσουν το δρόμο και από ποιο σημείο.  Μιλάμε για τη λεωφόρο Μακαρίου, μια από τις πλέον μεγάλες και πολυσύχναστες της πόλης. Αν βρείτε διάβαση πείτε το και σε μας. 
Δε μπορεί να έχεις μαθητές σχολείων, παιδικών σταθμών,  ηλικιωμένους και να μη σε νοιάζει αν κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να πέσουν θύματα των τροχών. Και μετά να κόπτεσαι  για τη μέρα χωρίς αυτοκίνητο και να καβαλάς ποδήλατο για τη φωτογραφία με το τσιγάρο στο χέρι, όταν δεν έχεις δώσει ούτε ένα μέτρο νέου ποδηλατόδρομου στα τρεισήμισι χρόνια  δημοτικής εξουσίας.
Για τέσσερις μέρες και εκατόν τόσους αθλητές του θαλάσσιου σκι δαπανήθηκε ένα ποσό, άγνωστο  μέχρι στιγμής. Από τα ταμεία του Δήμου κοντά ενάμισι εκατομμύριο ευρώ (μισό δισεκατομμύριο δραχμές δηλαδή)  έκανε φτερά και κανένας δεν το πήρε χαμπάρι, λες κι ήταν αέρας κοπανιστός. Και τώρα δεν υπάρχει  λίγη μπογιά να χρωματιστούν κάποιες διαβάσεις;  Αυτό θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος  που προσπαθεί να περάσει το δρόμο και  κανείς δεν σταματάει. 
Αλλού οι διαβάσεις των πεζών είναι «ιερές» και συνοδεύονται από πορτοκαλί φανάρια που αναβοσβήνουν συνεχώς. Εδώ δεν έχουμε καν διαβάσεις. Ακούμε μόνον τα ΘΑ του δημάρχου, ενώ γύρω μας βλέπουμε  τα ΔΕΝ...».

ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ