Πράμαντα: Mε μεγάλη συμμετοχή Τζουμερκιωτών η εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους εκτελεσμένους στην Καισαριανή ...

....από τα Βόρεια Τζουμέρκα Κώστα Τσίρκα και Μήτσο Κοσμά.

Με μία σεμνή και λιτή εκδήλωση, στην οποία συμμετείχε πλήθος κόσμου, η Τ.Ε. Ιωαννινών του ΚΚΕ τίμησε τους Τζουμερκιώτες Κώστα Τσίρκα και Δημήτρη (Μήτσο) Κοσμά, οι οποίοι βρισκόταν ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους Κομμουνιστές την Πρωτομαγιά του ’44 στην Καισαριανή. 

Την εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό του ο γραμματέας της Τ.Ε. Ιωαννίνων, Σπύρος Κωστής, ο οποίος σημείωσε ότι το μεγαλείο και η θυσία των 200 φωτίζει το παρόν και μέλλον, εμπνέοντας τον αγώνα των κομμουνιστών και του λαού. Επίσης ανέφερε ότι η Τ.Ε. Ιωαννίνων θα αναλάβει και άλλες πρωτοβουλίες για να τιμηθούν οι αγωνιστές των Βορείων Τζουμέρκων.

Την κεντρική ομιλία έκανε ο Λεοντάρης Λεωνίδας, μέλος της Τ.Ε. Ιωαννίνων ο οποίος στάθηκε στα συναισθήματα που γέννησαν στο λαό οι εικόνες των διακοσίων που αγέρωχα αντιμετώπισαν το θάνατο δείχνοντας ότι «ότι τον άνθρωπο μπορούν να τον εξοντώσουν σωματικά, αλλά όχι να τον υποτάξουν πνευματικά». Στάθηκε στο γεγονός ότι στο σύνολό τους οι 200 εκτελεσμένοι της Καισαριανής ήταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία μέλη και στελέχη του ΚΚΕ,  λαϊκοί αγωνιστές συνδεδεμένοι με το κίνημα και τους αγώνες της εργατικής τάξης και των σύμμαχων στρωμάτων. Είχαν ατσαλωθεί μέσα από τις πολύχρονες διώξεις, εξορίες και διωγμούς του αστικού κράτους που προηγήθηκαν της γερμανικής κατοχής και ότι τη στιγμή της θυσίας τους είχαν πλήρη γνώση ότι δίναν τη δική τους μάχη, όπως οι χιλιάδες άλλοι αγωνιστές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ. 

Όπως ανέφερε, «σφυρηλατημένοι σε αυτές τις συνθήκες και εμπνευσμένοι από τα ιδανικά της κομμουνιστικής θεωρίας, οι συντοπίτες μας, Κώστας Τσίρκας και Μήτσος Κοσμάς, ”Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα, μον’ ήρθανε μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι” ώσπου ”Απ’ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι, θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κ’ η λευτεριά του ανθρώπου” (Βάρναλης)». Επίσης ανέφερε ότι σύμφωνα με την έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη, από τα Βόρεια Τζουμέρκα και συγκεκριμένα από το Συρράκο, φαίνεται ότι καταγόταν και ο Πανέτης Χρήστος. Ο Λ. Λεοντάρης συνδέοντας τη θυσία των 200 με το σήμερα σημείωσε ότι «Το αίμα τους δεν πότισε μόνο το χώμα του σκοπευτηρίου, πότισε απ’ άκρου σ’ άκρον την Ελλάδα και έφτιαξε κι άλλους, κι άλλους κομμουνιστές, έτσι που σήμερα μπορούμε ακόμα να έχουμε την ελπίδα για μία χώρα χωρίς παράσιτα (…) να μπορούμε να ξεχωρίσουμε ότι όταν το κράτος και οι μεγαλοκαπιταλιστές μας σέρνουν στο σφαγείο του πολέμου, η εθνική ομοψυχία που ζητούν είναι να πολεμήσουμε εμείς και τα παιδιά μας ώστε αυτοί να παραμείνουν πλούσιοι και εμείς να παραμείνουμε τα φτηνά εξαρτήματα στη μηχανή τους, η φτηνή εργατική δύναμη που θα αυγατίζει τα κέρδη και τη χλιδή τους». Τόνισε μάλιστα ότι «το σύγχρονο καθήκον δεν το ορίζει η διαστρεβλωμένη πραγματικότητα του σήμερα που τα κέρδη των ελάχιστων κινούν τις κοινωνίες, αλλά η αντικειμενική πραγματικότητα: ότι σήμερα όλο και πιο πολύ είναι εφικτό να παράγουμε σχεδιάζοντας με βάση τις ανάγκες των πολλών». Κλείνοντας ανέφερε: «Ο Πραμαντιώτης Κώστας Τσίρκας, ο Μιχαλιτσιώτης Μήτσος Κοσμάς, οι ήρωες συγχωριανοί μας, αγωνιστές του ΕΑΜ, αντάρτες του ΕΛΑΣ και μαχητές του ΔΣΕ, μάς καλούν να προετοιμαστούμε και να οργανωθούμε για το αναπόφευκτο, για το φάντασμα που πλανάται πάνω από τον κόσμο, το σοσιαλισμό-κομουνισμό!». Στη συνέχεια προβλήθηκε η ταινία του Π. Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα».