Κλίμα συγκίνησης στην πρώτη μέρα των εκδηλώσεων στον Γράμμο για τα 80 χρόνια του ΔΣΕ

 

 - Μ. Ανδρεάδου: «Η γενιά της τελικής ταξικής σύγκρουσης έχει ήδη γεννηθεί»

Με ιδιαίτερη συγκίνηση και τη συμμετοχή συντρόφων και φίλων του Κόμματος ολοκληρώθηκε χθες Παρασκευή, η πρώτη μέρα των διήμερων εκδηλώσεων που διοργανώνει η Επιτροπή Περιοχής Ηπείρου - Κέρκυρας - Λευκάδας του ΚΚΕ στον ιστορικό Γράμμο, τιμώντας τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).

Το πρόγραμμα της πρώτης μέρας περιλάμβανε οργανωμένες ξεναγήσεις στο Μουσείο του ΔΣΕ στη Θεοτόκο Κόνιτσας από νωρίς το απόγευμα ενώ αργότερα, πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του ΔΣΕ στη Λυκόρραχη (Κεφαλοχώρι). Στεφάνια κατέθεσαν εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ, η Ανδρεάδου Μαρία, εκ μέρους της ΕΠ Ηπείρου - Κέρκυρας - Λευκάδας, ο Αλέκος Βεροιώτης, εκ μέρους της ΚΝΕ, η Αφροδίτη Μπόμπολη και εκ μέρους του Παραρτήματος Ιωαννίνων της ΠΕΑ - ΔΣΕ, ο Δημήτρης Κιπρινιώτης.

Κεντρικό σημείο της εκδήλωσης αποτέλεσε η ομιλία στη πλατεία της Λυκόρραχης από τη Μαρία Ανδρεάδου, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και γραμματέα της ΕΠ Ηπείρου - Κέρκυρας - Λευκάδας. Στην ομιλία της η Μ. Ανδρεάδου ανέφερε:

«Εδώ ακριβώς σε αυτή την πλατεία, σε αυτό το χωριό, 20 χρόνια πριν, χιλιάδες μέλη και φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, απόγονοι μαχητών και μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, υποδεχόμασταν το πρώτο μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ αφιερωμένο στην τρίχρονη εποποιΐα του ΔΣΕ.

Από τότε, είκοσι χρόνια τώρα, η ΚΕ του ΚΚΕ στήνει μνημεία και μουσεία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας από άκρη σε άκρη της χώρας, πραγματοποιεί εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, πεζοπορίες σαν την αυριανή, κάνει αντίστοιχες εκδόσεις. Μελετά ζωντανά την Ιστορία, εξερευνά και βρίσκει σημεία μαχών, χειροπιαστές αποδείξεις που επιβεβαιώνουν το μεγαλείο του ΔΣΕ».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη Νοσοκομειούπολη του ΔΣΕ στον Γράμμο, ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των επιτευγμάτων του Δημοκρατικού Στρατού. Παράλληλα, αναδείχθηκε η συμβολή οικογενειών απογόνων μαχητών και μαχητριών στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης. Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε η προσφορά των προσωπικών αντικειμένων των μαχητών Χρήστου και Ελένης Ζούνη, που το ίδιο τους το σπίτι έγινε μουσείο στη Θεοτόκο, μετά από προσφορά που έκαναν τα παιδιά τους, Αποστόλης, Βασίλης και Νίκος, στο ΚΚΕ.

Αναφέρθηκε επίσης στην πρόσφατη προσφορά της Ειρήνης Νεδέλκου, κόρης μαχητών του ΔΣΕ, του Γεώργιου Νεδέλκου, γιατρού και αντισυνταγματάρχη του Υγειονομικού του ΔΣΕ και της Βέρας Ρωμανίδου- Νεδέλκου, ανθυπολοχαγού της Νοσηλευτική Υπηρεσίας, που παρέδωσε στην ΚΟ αντίγραφα του ατομικού βιβλιάριου του πατέρα της και πρόταση του προς τον Πέτρο Κόκκαλη, υπουργό Υγιεινής της Πρώτης Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Ελεύθερης Ελλάδας για την «Οργάνωση Λαϊκής Υγειονομικής Υπηρεσίας».

Η ομιλήτρια υπογράμμισε ότι: «η ιστορία του ΔΣΕ, του Κόμματος μας, του λαού μας δεν είναι γραμμένη απλά σε ένα κομμάτι χαρτί. Έχει ποτίσει με το αίμα της το χώμα, τα βουνά που περπατάμε, έχει τροφοδοτηθεί από τα χωριά μας με τους καλύτερους νέους και νέες τους, που οι ιστορίες των κατορθωμάτων και όσων έπεσαν στη μάχη, φτάνουν από στόμα σε στόμα από όσους μείνανε και από όσους γυρίσανε. Η ιστορική αλήθεια έχει αποτυπωθεί στα γυμνά βουνά από τις Ναπάλμ, στους δεκάδες τάφους που βρίσκουμε ακόμα και σήμερα, στις σφαίρες, στα στημένα ακόμα πυροβολεία που βλέπουμε». 

Συνεχίζοντας στάθηκε στη σημασία που έχει να συνειδητοποιήσουν οι νεότερες γενιές κομμουνιστών, ότι «είμαστε φτιαγμένοι από τα ίδια υλικά, αυτά των επαναστατικών ιδεών, που και σήμερα μας εξυψώνουν και καμιά φορά φαινόμαστε άφοβοι και άτρωτοι στις πλατιές λαϊκές μάζες που ζουν τη δράση μας, όπως ψηλά έχουμε εμείς τους χιλιάδες ήρωες της τάξης μας, στην υπερεκατοντάχρονη ιστορία του Κόμματος, διαβάζοντας και μελετώντας τα κατορθώματα τους».

Η δύναμη και η αντοχή του ΔΣΕ, τόνισε, πήγαζαν από τη συγκρότηση και λειτουργία του, την ακλόνητη πίστη στη νίκη και την υψηλή συνειδητή πειθαρχία. Στις τάξεις του κυριαρχούσαν συντροφικότητα, η αλληλεγγύη, η φροντίδα για τον διπλανό, οι αδερφικές σχέσεις και ειδικά ανάμεσα σε μαχητές και μαχήτριες, «αξιωματικοί και μαχητές μοιράζονταν την ίδια μπουκιά». Η μαχητικότητά του δεν βασιζόταν μόνο στα όπλα και τα πολεμικά σχέδια, αλλά στην τεράστια ιδεολογική, πολιτική και μορφωτική δουλειά. Εξάλλου, συνέχισε, ο πόλεμος όπως τότε, έτσι και σήμερα παραμένει πρωτίστως πόλεμος πολιτικός και ιδεολογικός, «πόλεμος για το ποιανής τάξης η εξουσία μπορεί τελικά να ικανοποιήσει τις ανάγκες της συντριπτικής πλειοψηφίας».

Συνέδεσε δε, την ιστορική πείρα του ΔΣΕ με τις σημερινές πολιτικές εξελίξεις λέγοντας ότι η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων, η ενίσχυση της καταστολής και του αντικομμουνισμού αποτελούν πλευρές της προσπάθειας της αστικής τάξης να θωρακίσει την εξουσία της, την ίδια στιγμή που αναπτύσσεται μέσα στο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα ένα ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, ρεύμα που αποτυπώνεται και σε συνδικαλιστικές οργανώσεις όπου οι κομμουνιστές και οι συνεργαζόμενες δυνάμεις κατακτούν πλειοψηφίες.

Επεσήμανε ότι οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ για ένα σύστημα σε βαθιά σήψη, όπου η αστική τάξη, φοβούμενη την ενίσχυση της λαϊκής αμφισβήτησης, επιλέγει την ένταση της καταστολής, του αντικομμουνισμού, της τρομοκρατίας, προετοιμάζοντας το σύστημα απέναντι σε ενδεχόμενες μεγάλες κοινωνικές αναταράξεις.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η ιστορική πείρα του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος αποδεικνύει πως δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικά φιλολαϊκή κυβέρνηση όσο η πολιτική εξουσία, τα μέσα παραγωγής και ο κοινωνικός πλούτος παραμένουν στα χέρια των καπιταλιστών και όσο η Ελλάδα συμμετέχει στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Τόνισε ότι η αστική τάξη γνωρίζει τους βαθιούς δεσμούς του ΚΚΕ με τον λαό και παρακολουθεί την ενίσχυση ενός ρεύματος αμφισβήτησης μέσα στο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα που αποτυπώνεται στην κατάκτηση πλειοψηφιών από τους κομμουνιστές και άλλους συναγωνιστές, σε σειρά συνδικαλιστικών οργανώσεων, εξέλιξη που προκαλεί ανησυχία για το ενδεχόμενο η λαϊκή αμφισβήτηση να συνδεθεί πιο αποφασιστικά με το ΚΚΕ.

«Η γενιά της τελικής ταξικής σύγκρουσης έχει ήδη γεννηθεί»

«80 χρόνια μετά, η Ιστορία του Δημοκρατικού Στρατού φωτίζει το μέλλον που μας ανήκει, στοιχειώνει τους αντιπάλους μας. Εξακολουθεί να είναι η πιο τρομακτική ιστορία που έζησαν ποτέ οι βιομήχανοι και εφοπλιστές και ταυτόχρονα η πιο γλυκιά Ιστορία που έγραψε η εργατική τάξη και ο λαός μας», ανέφερε η Μ. Ανδρεάδου, ενώ χαρακτήρισε ως χρέος την ανάγκη η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, η νεολαία, να αντλήσουν πείρα από την ηρωική πάλη του ΔΣΕ, ιδιαίτερα χρήσιμη για τις ταξικές αναμετρήσεις του μέλλοντος.

Το ΚΚΕ, συνέχισε, αντλώντας έμπνευση από τον αγώνα του ΔΣΕ και διαθέτοντας σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, προετοιμάζεται σήμερα, σε συνθήκες αρνητικού συσχετισμού, για τις μελλοντικές ταξικές συγκρούσεις. Στοχεύει να γίνει ο φάρος της νέας και νικηφόρας ταξικής αναμέτρησης για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Υπάρχει πλήρης επίγνωση πως τα επόμενα χρόνια αναμένονται καταλυτικά γεγονότα και ραγδαίες εξελίξεις. Η όξυνση των αντιθέσεων μπορεί να φέρει τον κλονισμό της αστικής εξουσίας, μεγάλες λαϊκές εξεγέρσεις ή επαναστατικές καταστάσεις, αλλά και νέα χτυπήματα στο κίνημα. Σε κάθε περίπτωση, το Κόμμα διατηρεί εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη της χώρας μας.

«Η γενιά της τελικής ταξικής σύγκρουσης έχει ήδη γεννηθεί. Το κόμμα μας αναλαμβάνει τη μεγάλη ευθύνη προετοιμασίας, εκπαίδευσης, ισχυροποίησης της για να ανταπεξέλθει νικηφόρα στα μεγάλα και τα σπουδαία που έχουμε μπροστά μας», υπογράμμισε η Μ. Ανδρεάδου, ενώ έκλεισε την ομιλία της με τα λόγια: «Δόξα και τιμή στους μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας! Ζήτω το ΚΚΕ και η ΚΝΕ! Συνεχίζουμε μέχρι την τελική σύγκρουση, μέχρι τη νίκη!»

Οι εκδηλώσεις της πρώτης μέρας έκλεισαν με μουσικοαφηγηματικό αφιέρωμα στο αντάρτικο τραγούδι. Στο αφιέρωμα συμμετείχαν οι Αναστασοπούλου Λήδα, Βαλαρούτσου Μαρία, Βελεσιώτης Βαγγέλης, Γεωργούλης Δημήτρης, Λαϊνάς Γιώργος, Πρέντζας Χάρης, Ροζάκης Δημήτρης και Στογιάννης Νηρέας.

Οι εκδηλώσεις κορυφώνονται σήμερα Σάββατο, με την προγραμματισμένη ιστορική πεζοπορία στο Κάμενικ, στα βήματα των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ.