Πωγώνι: Απολογισμός 8ου Φεστιβάλ Πολυφωνικού Τραγουδιού και Μουσικής «Στον Δρόμο της Πολυφωνίας»

 

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 4 και 5 Αυγούστου 2026, στον Παρακάλαμο Πωγωνίου Ιωαννίνων, το 8ο Φεστιβάλ Πολυφωνικού Τραγουδιού και Μουσικής «Στον Δρόμο της Πολυφωνίας».

Ένας θεσμός πλέον για το Πωγώνι και την Ήπειρο, αφιερωμένος στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας, που κάθε χρόνο αναδεικνύει την αυθεντικότητα της ηπειρώτικης πολυφωνίας και της παραδοσιακής μουσικής, τιμώντας τους ανθρώπους που τη διατήρησαν ζωντανή και συνεχίζουν να τη μεταδίδουν στις νεότερες γενιές.

Φέτος, στο επίκεντρο του φεστιβάλ βρέθηκε ο Παρακάλαμος, ένα χωριό άρρηκτα συνδεδεμένο με τη μουσική παράδοση της Ηπείρου και ιδιαίτερα γνωστό για το ξεχωριστό μουσικό του ύφος, το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς για την ηπειρώτικη μουσική.

Η πρώτη ημέρα ήταν αφιερωμένη αποκλειστικά στο ηπειρώτικο πολυφωνικό τραγούδι. Στη σκηνή συναντήθηκαν ελληνόφωνα, αλβανόφωνα και βλαχόφωνα πολυφωνικά σχήματα, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά ότι η πολυφωνία αποτελεί μια κοινή πολιτιστική γλώσσα, που ενώνει ανθρώπους και παραδόσεις.

Την έναρξη της βραδιάς πραγματοποίησε, ως οικοδεσπότης του φεστιβάλ, το πολυφωνικό σχήμα του Συλλόγου Πωγωνίσιου Πολυφωνικού Τραγουδιού.

Στη συνέχεια, οι εμβληματικές Κυράδες της Δερόπολης συγκίνησαν το κοινό με την αυθεντικότητα και την ομορφιά της ερμηνείας τους. 

Ακολούθησε το Ήνορο, το παλαιότερο πολυφωνικό σχήμα της πόλης των Ιωαννίνων, παρουσιάζοντας σπάνια τραγούδια της πολυφωνικής μας παράδοσης.

Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η παρουσία των Βλάχων Κεφαλοβρύσου, που με τη βλάχικη πολυφωνία τους ανέδειξαν ακόμη μία σημαντική πτυχή της μουσικής μας κληρονομιάς.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η εμφάνιση των ΠωγωΝέων, των παιδιών του Συλλόγου μας, που παρά το νεαρό της ηλικίας τους αποδίδουν με σεβασμό και ωριμότητα όλους τους ρόλους του ηπειρώτικου πολυφωνικού τραγουδιού, αποδεικνύοντας ότι η παράδοση έχει παρόν και μέλλον.

Το Λύκειο των Ελληνίδων Ιωαννίνων, στην τρίτη συνεχόμενη συμμετοχή του στο φεστιβάλ, επιβεβαίωσε τη διαχρονική του στήριξη στον θεσμό, ενώ τη βραδιά ολοκλήρωσαν οι Lot Kurbeti, οι οποίοι εντυπωσίασαν για ακόμη μία φορά με το λιάμπικο πολυφωνικό τραγούδισμα.

Την παρουσίαση της εκδήλωσης πραγματοποίησε η Έφη Ζαβογιάννη.

Η δεύτερη ημέρα του φεστιβάλ ήταν αφιερωμένη στο ηπειρώτικο οργανικό μοιρολόι και στη μνήμη του μεγάλου δεξιοτέχνη του κλαρίνου, Βαγγέλη Χαλιγιάννη, από τον Παρακάλαμο.

Για τη σημασία του ηπειρώτικου μοιρολογιού, αλλά και για την προσωπικότητα και την προσφορά του Βαγγέλη Χαλιγιάννη, μίλησαν ο πρόεδρος και ο ταμίας του Συλλόγου Πωγωνίσιου Πολυφωνικού Τραγουδιού, Θανάσης Βιλτανιώτης και Χρήστος Γκόγκος.

Χαιρετισμό απηύθυναν η Έφορος Τύπου της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, Μαρίκα Γκόνη, καθώς και ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Παρακαλάμου «Το Σώσινο», Κώστας Μπίκας.

Στη συνέχεια, οι μουσικοί του Παρακαλάμου, μαζί με τον Σωτήρη Δέσση, μέλος του Συλλόγου και οργανοπαίκτη, απέδωσαν ηπειρώτικα μοιρολόγια, δημιουργώντας μια βραδιά βαθιάς συγκίνησης και σεβασμού στη μνήμη του μεγάλου κλαρινίστα.

Συμμετείχαν οι οργανοπαίκτες:

• Θανάσης Χαλιγιάννης

• Θωμάς Χαλιγιάννης

• Χρήστος Χαλιγιάννης

• Γιώργος Χαλιγιάννης

• Κώστας (Μούστος) Χαλιγιάννης

• Γιάννης Χαλδούπης

• Δημήτρης Χαλιγιάννης (λαούτο)

• Βασίλης Οικονόμου (ντέφι)

• Θοδωρής Οικονόμου

• Μιχάλης Μπραχόπουλος

• Χρήστος Ζέκιος

• Κωνσταντίνος Μπραχόπουλος (βιολί)

• Βασίλης Μπραχόπουλος

• Χαράλαμπος Ζέκιος (βιολί)

Η βραδιά ολοκληρώθηκε μέσα σε έντονη συγκινησιακή φόρτιση, με την απονομή τιμητικής πλακέτας στα παιδιά του Βαγγέλη Χαλιγιάννη, καθώς και στους οργανοπαίκτες που συμμετείχαν στο μουσικό αφιέρωμα προς τιμήν του.

Το 8ο Φεστιβάλ Πολυφωνικού Τραγουδιού και Μουσικής απέδειξε, για ακόμη μία φορά, πως η παράδοση δεν αποτελεί μόνο μνήμη του παρελθόντος, αλλά ζωντανή έκφραση του παρόντος και πολύτιμη παρακαταθήκη για το μέλλον. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που τραγουδούν, παίζουν και υπηρετούν με αγάπη την ηπειρώτικη μουσική, η πολυφωνία και το μοιρολόι θα συνεχίσουν να ταξιδεύουν από γενιά σε γενιά, κρατώντας άσβεστη την ψυχή του τόπου μας.

Το ταξίδι της πολυφωνίας συνεχίζεται.

Με τη φωνή των παλιών να συναντά τις φωνές των νέων, με το κλαρίνο να αφηγείται όσα δεν μπορούν να πουν οι λέξεις και με την αγάπη όλων όσοι υπηρετούν την παράδοση, η Ήπειρος συνεχίζει να τραγουδά.

Γιατί η πολυφωνία δεν είναι μόνο τραγούδι. Είναι μνήμη. Είναι ταυτότητα. Είναι τρόπος ζωής.

Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που θα κρατούν αυτή τη φλόγα αναμμένη, ο δρόμος της πολυφωνίας δεν θα έχει τέλος.