Γιάννενα: Κέντρισε το ενδιαφέρον η εκδήλωση για την Πρόληψη με ομιλήτρια την Βιβή Δάγκα

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον πραγματοποιήθηκε στα Γιάννενα, την Δευτέρα 2 Νοέμβρη, η εκδήλωση-βιβλιοπαρουσίαση της έκδοσης "ΠΡΟΛΗΨΗ: Ταξική προσέγγιση της υγειονομικής ανισότητας", που διοργάνωσε η ΚΟΒ Νοσοκομείων του ΚΚΕ και οι ΟΒ Ιατρικής και ΣΕΥΠ της ΚΝΕ, με ομιλήτρια τη Βιβή Δάγκα, υπεύθυνη του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας και βουλευτή.

Στην ομιλία της η Β. Δάγκα τόνισε ότι η συγκεκριμένη έκδοση του Τμήματος Υγείας–Πρόνοιας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ «έρχεται σε μια περίοδο που καθημερινότητά μας έχει κατακλειστεί με οδηγίες lifestyle, συμβουλές ζωής για μακρόχρονη ευημερία-well being, όλα ενταγμένα σε ατομικές οδηγίες αυτοβελτίωσης.

Όλα αυτά αποκομμένα από τις υλικές συνθήκες μέσα στις οποίες η καθεμιά μας και ο καθένας ζει. Δηλαδή αποκομμένα από τους οικονομικούς, κοινωνικούς παράγοντες που αλληλεπιδρούν στην υγεία του ανθρώπου: εργασία, διατροφή, περιβάλλον, κατοικία, επίπεδο διαβίωσης κ.α.

Ας σκεφτούμε μόνο το εξής:

- Την επιβάρυνση της Υγείας μιας εργάτριας στα πτηνοτροφεία ή μιας εμποροϋπαλλήλου στα supermarket που δουλεύει χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας, 13ωρα, 7 μέρες την εβδομάδα για να εκτοξεύονται τα κέρδη των επιχειρηματικών κολοσσών.

- Την επιβάρυνση της σωματικής και ψυχικής υγείας μιας νοσηλεύτριας στο δημόσιο υποστελεχωμένο νοσοκομείο που η ζωή της είναι μια συνεχόμενη βάρδια και  βιώνει εργασιακό «burnout», δεκάδες οφειλόμενα ρεπό και χρωστούμενες άδειες.

- Ποια δυνατότητα πρόληψης έχει ένας νέος ή μια νέα, που ο μισθός τελειώνει μέχρι τις 20 κάθε μήνα, να ακολουθήσει πρόγραμμα υγιεινής διατροφής, να ακριβοπληρώσει στα γυμναστήρια για να αθληθεί ?

Τα παραπάνω παραδείγματα είναι ενδεικτικά και φωτίζουν ότι οι ταξικές αντιθέσεις μεταφράζονται σε υγειονομικές ανισότητες».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας σημείωσε: «(…) η κυβέρνηση στο όνομα των λεγόμενων δημοσιονομικών αντοχών, δηλαδή των αντοχών της καπιταλιστικής οικονομίας, απορρίπτει τις δίκαιες διεκδικήσεις των υγειονομικών για ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και ένταξη όλου του προσωπικού των νοσοκομείων στα ΒΑΕ χωρίς να πληρώνουν για το επισφάλιστρο.

Τελικά τον λογαριασμό πληρώνει ο ίδιος ο λαός, γιατί οι ασθενείς βρίσκονται αντιμέτωποι μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης, ανάμεσα στον τιμοκατάλογο των εμπορευματοποιημένων δημόσιων μονάδων υγείας και στον τιμοκατάλογο του ιδιωτικού επιχειρηματικού τομέα στην υγεία.

Την πληρώνουν και οι εργαζόμενοι υγειονομικοί, που βιώνουν την επιδείνωση των όρων δουλειάς και εκπαίδευσης με τις ατελείωτες εφημερίες, τις διπλοβάρδιες, τις μετακινήσεις από μονάδα σε μονάδα με «εντέλλεσθε», την επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τους πετσοκομμένους μισθούς και βέβαια την επιδείνωση σε όρους ικανοποίησης των κοινωνικών τους αναγκών.

Βέβαια πάει πολύ να κουνάνε το δάχτυλο στην κυβέρνηση τα κόμματα της συστημικής αστικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, κόμμα Τσίπρα, ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Αριστερά και άλλοι) που έχουν στηρίξει τις στρατηγικές κατευθύνσεις στην Υγεία με βάση την “ευρωπαϊκή κανονικότητα” των δημοσιονομικών αντοχών της καπιταλιστικής οικονομίας.

Είναι χαρακτηριστικός ο διαγωνισμός τους στη ΔΕΘ: Λέει το κόμμα Τσίπρα ότι κριτήριο της πολιτικής τους είναι «αν οι υπηρεσίες που λαμβάνει ο πολίτης είναι ποιοτικές, περιμένει λιγότερο, πληρώνει λιγότερο και αισθάνεται ξανά ότι το δημόσιο σύστημα είναι δίπλα του.» Δηλαδή, όχι μόνο δεν αμφισβητεί την στρατηγική εμπορευματοποίησης της Υγείας, αλλά ομολογεί ότι ως κυβέρνηση θα συνεχίσουν τη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων και των δημόσιων δομών ΠΦΥ με επιχειρηματικά κριτήρια και με τους ασθενείς- πελάτες να πληρώνουν στο εμπορευματοποιημένο δημόσιο σύστημα υγείας και στον ιδιωτικό τομέα της Υγείας… αλλά “λιγότερο”. 

Χαρακτηριστική είναι κι η κριτική στα κυβερνητικά μέτρα για τα απογευματινά χειρουργεία. Η αντιπαράθεση περιορίζεται στο γεγονός ότι ήταν αποτυχημένο μέτρο γιατί δεν πραγματοποιήθηκαν ούτε τα μισά από τα 50.000 δωρεάν απογευματινά χειρουργεία με τα voucher του Ταμείου Ανάκαμψης, ψελλίζοντας κάτι για τις ελλείψεις αναισθησιολόγων, νοσηλευτών, χειρουργικών αιθουσών. Ούτε άχνα για τον ίδιο το χαρακτήρα του προγράμματος προκειμένου να νομιμοποιηθούν στη συνείδηση των υγειονομικών και των ασθενών τα επί πληρωμή απογευματινά χειρουργεία, δηλαδή το νόμιμο φακελάκι. Αυτά δεν αμφισβητούνται από το κόμμα Τσίπρα. (…)

Τόσο το κόμμα Τσίπρα, όσο και το ΠΑΣΟΚ, ουσιαστικά καταθέτουν προτάσεις για προσλήψεις στο ΕΣΥ με βάση το μνημονιακό μέτρο μία πρόσληψη για μία αποχώρηση που νομοθέτησε η κυβέρνηση Τσίπρα με τη στήριξη τότε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και άλλων».

Σχετικά με τις πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ για την Πρόληψη σχολίασε: «Όσο για τις κυβερνητικές διακηρύξεις για την Πρόληψη θα μπορούσαν να έχουν τίτλο ‘’Παράταση στα ευκαιριακά προγράμματα για λίγους’’. Ουσιαστικά διασφάλισε χρηματοδότηση με άλλα 300 εκατομμύρια ευρώ για 4 χρόνια, 75 εκατ. ανά έτος. Δηλαδή η κυβέρνηση επιχειρεί να «ξεπετάξει» τις ανάγκες για πρόληψη όλου του πληθυσμού με 7,5 ευρώ τον χρόνο για κάθε άτομο... Για την πρόληψη λοιπόν δίνει το μισό περίπου ποσό από αυτό που κοστίζει η ημερήσια δαπάνη μιας φρεγάτας στις αποστολές εκτός συνόρων, όπως στην Ερυθρά Θάλασσα. (…)

Η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις μεταφέρουν την ευθύνη πρόληψης στον ίδιο τον εργαζόμενο, συγκαλύπτοντας ότι ο ίδιος ζει, εργάζεται και μεγαλώνει τα παιδιά του μέσα σε ένα σύστημα που του στερεί ακόμα και τις στοιχειώδεις ανάγκες, όπως αυτές διαμορφώνονται σε κάθε ιστορική περίοδο.

Πλέον εκφράζεται η ανησυχία των επιτελείων της ΕΕ για την εκρηκτική κατάσταση στα συστήματα υγείας στα κράτη-μέλη της, όχι με κριτήριο τις ανάγκες για την ιατροφαρμακετική περίθαλψη του λαού, αλλά τις συνέπειες και τους κινδύνους για την καπιταλιστική οικονομία και ανταγωνιστικότητα. Πρόκειται για αναγκαίες προσαρμογές της καπιταλιστικής οικονομίας στην πολεμική προετοιμασία της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας της ΕΕ. Αυτό αποκαλύπτουν οι συστάσεις περί “βιώσιμων επενδύσεων” και “συντονισμένες επενδύσεις στην έρευνα και την καινοτομία προκειμένου να διασφαλιστεί η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης και η ταχεία ανάπτυξη και παρασκευή ιατρικών αντιμέτρων σε περιόδους κρίσης”.

Πιο συγκεκριμένα, τους απασχολούν οι τραγικές ελλείψεις σε υγειονομικό προσωπικό, επαγγελματίες υγείας, που όπως εκτιμούν  θα προσεγγίσουν το 2030 τα 4 εκατομμύρια με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος για  “την ανθεκτικότητα, τη βιωσιμότητα και την ποιότητα των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης”.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της στρατηγικής που έχει στον πυρήνα της τον περιορισμό του “κόστους” της πρόληψης, της θεραπείας και της αποκατάστασης της υγείας, ως μέρος της συμπίεσης της τιμής της εργατικής δύναμης προκειμένου να υλοποιηθούν οι στόχοι της ανταγωνιστικότητας και της αύξησης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Προκλητικά αναφέρουν: ’’κάθε ευρώ που επενδύεται στην πρόληψη μπορεί να αποδώσει 14 EUR μέσω της αποφυγής του κόστους υγειονομικής περίθαλψης και της αύξησης της παραγωγικότητας…’’, ‘’τα μη μεταδοτικά νοσήματα κοστίζουν στην ΕΕ πάνω από 700 δισεκατομμύρια EUR ετησίως…’’ (…)

Δηλαδή, οι όποιες προτάσεις για μέτρα σχετικά με την υγειονομική περίθαλψη γίνονται με του κριτήριο του κόστους για την καπιταλιστική οικονομία από τις ελλείψεις στην πρόληψη, θεραπεία και αποκατάσταση της υγείας, όπως είναι η μειωμένη παραγωγικότητα του εργατικού δυναμικού. Αντίστοιχα, κριτήριο αποτελεί το “όφελος” για τους επιχειρηματικούς ομίλους και στον τομέα της Υγείας».

Σε σχέση με τις εξελίξεις στις σχολές Υγείας ανέφερε: «(…) η σύσταση της Έκθεσης για “επανειδίκευση και αναβάθμιση των δεξιοτήτων” δεν διασφαλίζει τη δωρεάν μετεκπαίδευση των υγειονομικών με κρατική ευθύνη, αλλά το βάρος της ευθύνης και του κόστους μετακυλίεται στις πλάτες των επαγγελματιών υγείας, όπως ήδη συμβαίνει στην Ελλάδα.

Άλλωστε και οι φοιτητές/ φοιτήτριες των σχολών Υγείας έρχονται αντιμέτωποι με την ένταση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στα Πανεπιστήμια και την προσαρμογή της λειτουργίας τους στους κανόνες της αγοράς. Αυτό έχει αντανάκλαση και στην προσαρμογή του περιεχομένου των προγραμμάτων σπουδών. Ιδιαίτερα σε αυτές τις σχολές ακολουθεί την πορεία βαθύτερης εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της πρόληψης, διάγνωσης, θεραπείας και αποκατάστασης της υγείας.

Όταν, λοιπόν, οι υπηρεσίες υγείας παρέχονται με όρους εμπορεύματος στη βάση των νόμων της αγοράς, αντικειμενικά οι επιστήμες υγείας νοθεύονται για να υπηρετούν το κέρδος, αφήνοντας ακάλυπτες τις ανάγκες πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας της υγείας του λαού.

Αυτή η λειτουργία του Πανεπιστημίου διαμορφώνει το έδαφος για την τάση υποβάθμισης των προπτυχιακών σπουδών, παρέχοντας κατά βάση γενικές γνώσεις. Αυτό επιτυγχάνεται με την απόσπαση μαθημάτων από το βασικό κορμό του προπτυχιακού κύκλου. Πιο συγκεκριμένα, πολλά υποχρεωτικά μαθήματα είτε γίνονται επιλογής, είτε περνάνε σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών ή σε σεμινάρια επί πληρωμή. Τέτοια είναι για παράδειγμα τα μαθήματα “Ιατρική της Εργασίας”, “Προχωρημένη Υποστήριξη Ζωής στο Τραύμα (ATLS)”, “Εξειδικευμένη Υποστήριξη Ζωής” για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της καρδιοαναπνευστικής ανακοπής σε ενήλικες, η εμφυτευματολογία στην Οδοντιατρική.

Ταυτόχρονα, η διαδικασία απόκτησης πτυχίου συνοδεύεται με υποβάθμιση των συνθηκών εκπαίδευσης κατά τη διάρκεια της κλινικής- πρακτικής άσκησης, που γίνεται στα ήδη υποστελεχωμένα νοσοκομεία και κλινικές. Ενώ πρόσφατα επανήλθε η συζήτηση για εξετάσεις- “κόφτες” για την έναρξη της ειδικότητας στην Ιατρική.

Με βάση αυτές τις εξελίξεις, στις σχολές υγείας ενισχύεται η τάση της αστικής στρατηγικής με βάση την οποία τα επαγγελματικά δικαιώματα αντικαθίστανται σταδιακά από τα επαγγελματικά περιγράμματα, που δηλώνουν τί μπορεί να κάνει ένας απόφοιτος στο πεδίο με βάση τις γνώσεις που έχει αποκτήσει εντός κι εκτός ανώτατης εκπαίδευσης.

Έτσι, υπονομεύεται η δυνατότητα απόκτησης συνολικής επιστημονικής επαγγελματικής ειδίκευσης και γνώσης, καθώς αυτή παρέχεται κομματιαστά και ασύνδετα. Αυτή είναι η βάση για τη διάσπαση της σχέσης πτυχίου- επαγγέλματος.

Απάντηση δίνουν οι συγκλονιστικές κινητοποιήσεις φοιτητών, μαθητών μαζί με εκπαιδευτικούς και τους γονείς τους διεκδικώντας λεφτά για την Παιδεία, της Υγεία, καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους.

Αυτό το μήνυμα αγώνα, ελπίδας, αισιοδοξίας θα δοθεί και στις 5 Νοέμβρη στα συλλαλητήρια φοιτητικών συλλόγων.

Τελικά, τα προβλήματα στην υγεία του λαού είναι απόρροια του ίδιου του χαρακτήρα της ανάπτυξης που έχει ως κριτήριο τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, δηλαδή της καπιταλιστικής οικονομίας, που είτε βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης είτε σε φάση ύφεσης και κρίσης, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, η υγεία του λαού, τα δικαιώματα των υγειονομικών αποτελούν κόστος για το αστικό κράτος και τους επιχειρηματικούς ομίλους που συνεχώς πρέπει να συμπιέζεται. Η παραπάνω στρατηγική βάζει τη σφραγίδα της και στα τρία βασικά επίπεδα πρόληψης».

Μετά την ομιλία πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις από τους Κώτση Δημήτρη, Νεογνολόγο - Παιδίατρο και Χριστοδούλου Πάνο, Γιατρό Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής και βιοπαθολόγο.