Ιωάννινα :Χωματερές παντού -ή- όταν αδιαφορία μυρίζει άσχημα...

Καλώς ήρθατε στα Γιάννενα, την πόλη που ονειρεύεται να γίνει "έξυπνη", αφού όμως πρώτα φροντίσει να "στεγάσει" δυο τρεις ακόμη χωματερές...

Στον "Μεγάλο Δακτύλιο", το έργο-βιτρίνα που παραμένει ανολοκλήρωτο δυο χρόνια τώρα για 500 μέτρα και στον τελευταίο κόμβο από τη μεριά της λίμνης θα θαυμάσει κανείς βουνά από μπάζα, στρώματα, ηλεκτρικές συσκευές, κλαδιά, πλαστικά και κάθε λογής σκουπίδια. Μια υπαίθρια έκθεση εγκατάλειψης που θα ζήλευε κανονικός ΧΥΤΑ.

Και από την άλλη μεριά, σχεδόν δίπλα στη λίμνη και στον πεζόδρομο, κοντά στα καινούρια γήπεδα ποδοσφαίρου άλλη μια κανονική χωματερή με ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Εκεί όπου θα έπρεπε, κατά τα άλλα, να προστατεύεται το φυσικό περιβάλλον…

Αν βάλει κανείς και την έτερη χωματερή στα Καρδαμίτσια, δίπλα στον κεντρικό δρόμο, πολύ κοντά σε Σχολείο και απέναντι σχεδόν από το νέο αθλητικό κέντρο καταλαβαίνει για τι πράγμα μιλάμε...

Κατά τα άλλα μιλάμε για "πράσινες πολιτικές", "βιώσιμη ανάπτυξη", "κλιματική ουδετερότητα" και φωτογραφιζόμαστε μπροστά σε μακέτες. Η πραγματικότητα όμως δεν φωτογραφίζεται εύκολα. Μυρίζει άσχημα…

Και αναρωτιέται κανείς: Υπάρχει Δήμος; Υπηρεσία Καθαριότητας; Περιφέρεια; Αστυνομία; Περιβαλλοντικοί έλεγχοι; Ή όλοι περνούν από μπροστά, βλέπουν τόνους σκουπιδιών και θεωρούν ότι είναι μια ακόμη φυσική... γεωμορφολογία της Ηπείρου;

Και το πιο εξοργιστικό δεν είναι ότι κάποιοι πέταξαν αυτά τα σκουπίδια. Πάντα θα υπάρχουν ασυνείδητοι αφού δεν τους τιμωρεί κανείς. Το πιο εξοργιστικό είναι ότι παραμένουν εκεί για μήνες και χρόνια ενώ για την καθαριότητα και την αποκομιδή δίνονται εκατομμύρια ευρώ από τους δημότες.

Η χωματερή δίπλα στον "Μεγάλο Δακτύλιο"...

Τελικά στα Γιάννενα φαίνεται ότι ευδοκιμούν όχι μόνο "έξυπνες στάσεις" αλλά και "έξυπνες χωματερές": χωρίς περίφραξη, χωρίς άδεια, χωρίς κόστος. Αρκεί να βρεις ένα χωράφι ή μια άκρη δρόμου. Ο Δήμος θα φροντίσει να μη σ΄ ενοχλήσει κανείς.

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί ορισμένοι επισκέπτες φεύγουν με ανάμεικτες εντυπώσεις. Δε φταίει η πόλη. Η πόλη είναι πανέμορφη. Την κατάντια τη δημιουργεί η αδιαφορία όσων έχουν την ευθύνη να την προστατεύουν.

Πρωτόγονοι; Όχι. Αυτό θα ήταν δικαιολογία. Οι πρωτόγονοι δεν ήξεραν καλύτερα. Εμείς ξέρουμε. Έχουμε νόμους, υπηρεσίες, δημοτικά τέλη, περιβαλλοντικές οδηγίες, κάδους, ανακύκλωση, δορυφόρους, drones και "έξυπνες πόλεις". Κι όμως, καταφέρνουμε να φερόμαστε σαν να ζούμε στον προηγούμενο αιώνα.

Θέλουμε να λεγόμαστε ευρωπαϊκή πόλη. Να έχουμε συνέδρια, τουρισμό, βραβεία, "έξυπνες" εφαρμογές και μεγαλόστομες ανακοινώσεις. Αλλά μόλις στρίψεις στη γωνία, σε περιμένει η γνώριμη εικόνα του... αρχοντοχωριάτη: το σπίτι κaθαρό και ό,τι περισσεύει στο χωράφι, στο ρέμα ή στην άκρη του δρόμου.

Αυτές δεν είναι εικόνες μιας φτωχής χώρας. Είναι εικόνες μιας κοινωνίας που έχει συνηθίσει να ανέχεται τα πάντα. Και αυτό είναι πολύ πιο ανησυχητικό από τα ίδια τα σκουπίδια.