Η ακριτική Μονή Μολυβδοσκεπάστου στο φως της Μεγάλης Παρασκευής: Επιτάφιος θρήνος και ελπίδα που ενώνει σύνορα

 Με ιδιαίτερη κατάνυξη και πνευματική συγκίνηση τελέστηκαν οι ακολουθίες της Μεγάλης Παρασκευής στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μολυβδοσκεπάστου, όπου πλήθος πιστών από την ευρύτερη περιοχή προσήλθε για να συμμετάσχει στο Θείο Δράμα και να τιμήσει την Ταφή του Κυρίου. Από νωρίς το πρωί, οι καμπάνες της Μονής ηχούσαν πένθιμα, καλώντας τους πιστούς σε προσευχή και περισυλλογή. 

Το απόγευμα τελέστηκε με εκκλησιαστική ευπρέπεια η Ακολουθία του Επιταφίου Θρήνου, κατά την οποία οι ύμνοι της Εκκλησίας απέδωσαν με μοναδικό θεολογικό βάθος το μυστήριο της Θείας Κενώσεως και της εκούσιας Ταφής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Στο επίκεντρο της λατρευτικής σύναξης βρέθηκε ο Επιτάφιος, περίτεχνα στολισμένος με άνθη, σύμβολο της ζωής που αναβλύζει μέσα από τον θάνατο. 

Η περιφορά του πραγματοποιήθηκε πέριξ του Καθολικού της Μονής, μέσα σε ατμόσφαιρα σιγής και ευλάβειας, με τους πιστούς να ακολουθούν κρατώντας αναμμένα κεριά, ψάλλοντας τα εγκώμια και βιώνοντας το μυστήριο της Σταυρικής Θυσίας. 

Των ιερών ακολουθιών προέστη ο Καθηγούμενος της Μονής, Γέροντας Αρσένιος, πλαισιούμενος από τους πατέρες της αδελφότητας, οι οποίοι μαζί με τον ευσεβή λαό προσευχήθηκαν προς τον Εσταυρωμένο και Ταφέντα Χριστό. Μέσα από την κοινή αυτή προσευχητική εμπειρία αναδείχθηκε το βαθύ νόημα της ημέρας: ο Χριστός «ἐτάφη σαρκί», κατέρχεται στον Άδη για να συντρίψει τα δεσμά του θανάτου και να χαρίσει στον άνθρωπο την ελπίδα της Αναστάσεως. 

Η ζωντανή συμμετοχή των πιστών στην Ιερά Μονή Μολυβδοσκεπάστου επιβεβαιώνει διαχρονικά τον άρρηκτο δεσμό της τοπικής κοινωνίας με την Εκκλησία και την παράδοση. Στην ακριτική αυτή Μονή, που στέκει μια ανάσα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, αναδεικνύεται στην πράξη ένας τόπος πνευματικής πνοής και ανεφοδιασμού· ένα ζωντανό καταφύγιο πίστεως που υπερβαίνει σύνορα και διαχωρισμούς. Υπό τη σκέπη της Παναγίας, η Μονή γίνεται σημείο συνάντησης και ενότητας των λαών ένθεν και ένθεν, καλλιεργώντας δεσμούς ειρήνης, αδελφοσύνης και κοινής ελπίδας στο ανέσπερο φως της Αναστάσεως.