Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από τον πόλεμο

 

 Του

Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ*

*Ο Γρ. Λιονής είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ

Η κυβέρνηση προσπαθεί αυτές τις μέρες να πείσει πως κάνει ό,τι μπορεί για να ανακουφίσει τον λαό από τις συνέπειες της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, στην οποία εμπλέκεται όλο και βαθύτερα. Τα μέτρα που εξήγγειλε δεν επιστρέφουν τίποτα από τη μεγάλη φοροληστεία του λαϊκού εισοδήματος για να σχηματιστούν τα ματωμένα πλεονάσματα. Αντίθετα, η ληστεία θα ενταθεί, αφού λόγω της αύξησης των τιμών θα αυξηθούν τα έσοδα από τους έμμεσους φόρους.

Τα κυβερνητικά μέτρα αφορούν τον περιορισμό του κέρδους των βενζινοπωλών! Ολα τα κόμματα του συστήματος μιλούν για την «αισχροκέρδεια» και όχι για τον μεγάλο ένοχο, το καπιταλιστικό κέρδος.

Τα «σπασμένα» του πολέμου

Οι άμεσες επιπτώσεις στα εργατικά - λαϊκά στρώματα από τον πόλεμο κατά του Ιράν είναι ήδη δυσβάσταχτες, ενώ, καθώς ο πόλεμος αναμένεται πλέον να διαρκέσει για σημαντικό χρονικό διάστημα, οι επιπτώσεις θα πολλαπλασιαστούν τους επόμενους μήνες.

Η επίθεση στο Ιράν μεταφράζεται σε «ανάφλεξη» της Μέσης Ανατολής, ισοδυναμεί δηλαδή με μετατροπή σε εμπόλεμη ζώνη μιας περιοχής που παράγει το 30% του πετρελαίου και το 20% του φυσικού αερίου παγκοσμίως, και ως αποτέλεσμα οδηγεί σε δραστικές περικοπές στην παραγωγή και στη διάθεση Ενέργειας με τη μορφή υδρογονανθράκων.

Ως αποτέλεσμα, το κόστος Ενέργειας για τους εργαζόμενους έχει ήδη εκτοξευθεί, με μεγάλες αυξήσεις των τιμών στα καύσιμα και μεγάλες αυξήσεις στην ηλεκτρική ενέργεια, ενώ παράλληλα καταγράφονται μεγάλες αυξήσεις στις τιμές μιας ολόκληρης κατηγορίας εμπορευμάτων που συνδέονται με το πετρέλαιο και τις μεταφορές, όπως τα λιπάσματα, τα πλαστικά κ.ά. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η επίδραση των ανατιμήσεων του φυσικού αερίου στην ηλεκτρική ενέργεια θα αυξηθεί σημαντικά τους επόμενους μήνες, όσο μπαίνουμε στην καλοκαιρινή περίοδο, με μείωση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς.

Τεράστιες είναι οι επιπτώσεις και στον αγροτοδιατροφικό τομέα, καθώς καύσιμα και λιπάσματα συνιστούν ένα μεγάλο κομμάτι του κόστους της αγροτικής παραγωγής, ενώ η μεγάλη αύξηση του κόστους μεταφοράς θα πιέσει επιπλέον τις τιμές στα εισαγόμενα τρόφιμα.

Το κόστος ζωής για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, που έχει σημειώσει μια δραστική αύξηση που φτάνει το 30% - 40% την τελευταία πενταετία, αναμένεται να σημειώσει ακόμα μεγαλύτερη αύξηση τους επόμενους μήνες.

Οι συνέπειες περιλαμβάνουν σημαντική αύξηση των εξωτερικών δαπανών, μείωση των εξαγωγών, πιθανότητα μείωσης του ΑΕΠ σε πραγματικούς όρους, μείωση του όγκου των φόρων λόγω πτώσης της δραστηριότητας, ενώ σε κάθε περίπτωση εργαζόμενοι θα κληθούμε μετά να πληρώσουμε ξανά την όποια δημοσιονομική «χασούρα», για να μην «εκτροχιαστεί» ο προϋπολογισμός.

Το αστείο επιχείρημα της κυβέρνησης για «εισαγόμενο πληθωρισμό»

Τα αστικά μέσα προβάλλουν το χιλιοειπωμένο επιχείρημα του «εισαγόμενου πληθωρισμού» που βρίσκεται έξω από τον έλεγχο της κυβέρνησης.

Το επιχείρημα της κυβέρνησης είναι αστείο.

Πρώτα και κύρια, η κυβέρνηση και το ελληνικό κράτος δεν είναι «αμέτοχοι παρατηρητές» στον πόλεμο που διεξάγεται απέναντι στο Ιράν. Η χώρα μας βρίσκεται σε στρατηγική συμμαχία με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, επιτελεί ρόλο σημαιοφόρου των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδίων στην περιοχή και συμμετέχει ενεργά στον ευρύτερο οικονομικό πόλεμο. Στο πλαίσιο αυτό, οι βάσεις και οι κάθε λογής υποδομές της χώρας μας αξιοποιούνται για τη διεξαγωγή του πολέμου, ενώ κερασάκι στην τούρτα είναι η άμεση εμπλοκή στρατιωτικών δυνάμεων της χώρας στην ένοπλη αντιπαράθεση. Η χώρα είναι «κομμάτι του προβλήματος». Δεν το κάνει φυσικά «με το αζημίωτο», ούτε για να προστατεύσει τον «ελληνισμό». Στην ευρύτερη περιοχή οι Ελληνες εφοπλιστές έχουν εκατοντάδες δεξαμενόπλοια, και εγχώριοι και ξένοι μονοπωλιακοί όμιλοι προωθούν σχέδια μεταφοράς της Ενέργειας. Η ελληνική κυβέρνηση με χαρακτηριστική ταξική ευσυνειδησία κινείται σωστά από τη σκοπιά της πατρίδας της αστικής τάξης, χρησιμοποιεί τις Ενοπλες Δυνάμεις του αστικού κράτους για να διασφαλίσει τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις συμμετέχουν στον ενεργειακό πόλεμο, στους μηχανισμούς των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, στη στροφή στο πανάκριβο αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο σε βάρος των αγωγών.

Εξάλλου, το ενεργειακό μείγμα της χώρας και η διάρθρωσή του, όπως και η «μονοκαλλιέργεια» του Τουρισμού, επίσης δεν έπεσαν από τον ουρανό. Η ανάδειξη του υγροποιημένου φυσικού αερίου σε στρατηγικό καύσιμο ηλεκτροπαραγωγής, η στροφή στις ΑΠΕ, η εγκατάλειψη της λιγνιτικής παραγωγής, αποτυπώνουν τη στρατηγική της «πράσινης μετάβασης», της ΕΕ, που προώθησαν όλες οι αστικές κυβερνήσεις

Τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν ευθύνες, τόσο για τον πόλεμο αυτόν καθαυτό όσο και για τις μεγάλες επιπτώσεις του στα λαϊκά στρώματα.

Τα κυβερνητικά μέτρα - «ασπιρίνες»

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε δέσμη μέτρων για την αντιμετώπιση της ακρίβειας στα καύσιμα και στις τιμές των τροφίμων, που κινούνται μέσα στο γενικό πλαίσιο των μέτρων που προκρίνει και η ΕΕ. Πιο συγκεκριμένα, το βασικό μέτρο που ανακοίνωσε η ελληνική κυβέρνηση αφορά τη θέσπιση πλαφόν, ανώτατου ορίου, στο ποσοστό κέρδους που μπορούν να αποκομίσουν οι πωλητές όταν πωλούν τρόφιμα. Για τα καύσιμα, η κυβέρνηση θέσπισε όριο 5 λεπτά στο λίτρο ανώτατο κέρδος για τους χονδρέμπορους καυσίμων και 12 λεπτά ανά λίτρο για τα πρατήρια διάθεσης καυσίμων στην κατανάλωση.

Πρόκειται για μέτρα - κοροϊδία για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, για μέτρα που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν ούτε στο ελάχιστο τις τεράστιες αυξήσεις στο κόστος ζωής λόγω του πολέμου.

Τα κυβερνητικά μέτρα για τα καύσιμα αφήνουν στο απυρόβλητο το επίπεδο τιμών στο οποίο πουλάνε τα καύσιμα οι εφοπλιστές - μεταφορείς και ενεργειακοί όμιλοι. Αφήνουν αλώβητο το σχεδόν ένα ευρώ ανά λίτρο φόρων που επιβάλλει το κράτος και περιορίζουν σε 17 λεπτά την επιπρόσθετη τιμή ανά λίτρο. Με άλλα λόγια, τα κυβερνητικά μέτρα αφορούν παράγοντες που διαμορφώνουν μόλις το 10% της συνολικής τιμής του καυσίμου. Τα μέτρα της κυβέρνησης δεν ακουμπούν τα τεράστια κέρδη του εφοπλιστικού κεφαλαίου, τα τεράστια κέρδη των δύο ομίλων που ελέγχουν την πετρελαϊκή αγορά στην Ελλάδα, και τη δυσθεώρητη κρατική φορολογία από τα καύσιμα. Γι' αυτό και θα έχουν ελάχιστη επίδραση στο ήδη εξαιρετικά υψηλό ύψος της τιμής στα καύσιμα. Αντίθετα, ο περιορισμός που θέτει η κυβέρνηση μπορεί να οδηγήσει σε νέο γύρο συγκέντρωσης του κεφαλαίου της λιανικής πώλησης καυσίμων προς όφελος των μεγάλων ομίλων.

Χάνουν όλοι οι Ελληνες από τον πόλεμο;

Σε περιόδους κρίσης, το περιβόητο εθνικό συμφέρον μπαίνει πάντα μπροστά. Για να δικαιολογηθεί η ίδια η πολεμική εμπλοκή, τα μέτρα διαχείρισης της οικονομίας ή ως έσχατο επιχείρημα απέναντι σε αγωνιστικές διαθέσεις του εργατικού κινήματος: Ολοι στο ίδιο καράβι είμαστε, τώρα η ώρα είναι ώρα μάχης.

Ομως δεν χάνουν όλοι από τον πόλεμο.

Τα λαϊκά στρώματα χάνουν από την εκτίναξη της ακρίβειας, από την ανεργία, από τα μέτρα στήριξης του προϋπολογισμού, από τις περικοπές που θα πρέπει να γίνουν για να αγοραστούν νέα, «ακόμα πιο υπερσύγχρονα όπλα».

Ομως, απέναντι στους Ελληνες που χάνουν είναι οι Ελληνες που κερδίζουν, οι Ελληνες που τρίβουν τα χέρια τους από τον πόλεμο.

Το εφοπλιστικό κεφάλαιο, με μεγάλο αποτύπωμα στη μεταφορά πετρελαίου και LNG, καταγράφει ήδη και περιμένει ακόμα μεγαλύτερη εκτίναξη ναύλων και ανυπολόγιστα κέρδη, που για να τα πετύχει ρίχνει ζάρια με τις ζωές των ναυτεργατών.

Οι όμιλοι της Ενέργειας, που στο έδαφος των αυξημένων διεθνών τιμών της Ενέργειας και του Χρηματιστηρίου Ενέργειας θα αξιοποιήσουν τόσο ενεργειακά αποθέματα όσο και εναλλακτικές πηγές για να καταγράψουν δισεκατομμύρια ευρώ νέα κέρδη, στις πλάτες των καταναλωτών.

Οι εμπορικοί και οι βιομηχανικοί όμιλοι, που αξιοποιούν τα «σοκ» στις διεθνείς αγορές, έχοντας αποθέματα και κατάλληλη εμπορική πολιτική και μπορούν να πουλήσουν την κατάλληλη στιγμή. Το μεγάλο κεφάλαιο, που θα αξιοποιήσει τη συγκυρία για να προχωρήσει σε νέο γύρο συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης, αφού την καταστροφή της κρίσης θα την πληρώσουν μαζί με τον λαό και χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι. Το μεγάλο κεφάλαιο, που θα αξιοποιήσει την ανεργία και τη γενικευμένη ανασφάλεια για να πιέσει ακόμα περισσότερο μισθούς και δικαιώματα.

Δεν χάνουν λοιπόν όλοι από τον πόλεμο.

Ο λαός, η εργατική τάξη, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, ματώνουν κυριολεκτικά και μεταφορικά, από και για την πολεμική εμπλοκή.

Οι εφοπλιστές και οι μονοπωλιακοί όμιλοι κερδίζουν δισεκατομμύρια στην πλάτη του λαού και τρίβουν τα χέρια τους.

Η ταξική ευσυνειδησία της κυβερνητικής πολιτικής

Γι' αυτό και η πολιτική της κυβέρνησης είναι ταξικά ευσυνείδητη. Δεν κάνει κανένα λάθος. Η κυβέρνηση υπερασπίζεται με λύσσα τα συμφέροντα της αστικής τάξης, σε βάρος των δικαιωμάτων του λαού και των εργαζομένων. Η Ελλάδα της αστικής τάξης συμμετέχει στον πόλεμο, κερδίζει από αυτόν. Η Ελλάδα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων ματώνει.

Το ΚΚΕ δεν θα σταματήσει να εξηγεί στους εργαζόμενους, στα λαϊκά στρώματα, πως η πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης δεν είναι τυχαία, σπασμωδική ή εξαναγκασμένη. Η πολιτική της υπηρετεί τα συμφέροντα της αστικής τάξης.

Σήμερα η ανάγκη να παλέψουμε για να μη ματώσουμε για τον πόλεμό τους γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ, και προϋπόθεση γι' αυτό είναι να ξεκαθαρίσουμε πως δεν υπάρχει λύση όπου να κερδίζουν όλοι. Για να μη ματώσει ο λαός, πρέπει να χάσει το μεγάλο κεφάλαιο.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά και οργανώνει την πάλη των εργαζομένων, διεκδικώντας κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας και πλαφόν στις τιμές των καυσίμων και της Ενέργειας στη χονδρική, στη λιανική αγορά και στους ενεργειακούς ομίλους, κατάργηση των φόρων στα καύσιμα (ΕΦΚ και ΦΠΑ), επαναλειτουργία των λιγνιτικών μονάδων, σε σύγκρουση με την πολιτική της ΕΕ, εγκατάλειψη των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, που εκτινάσσουν το κόστος φυσικού αερίου. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, πλήρη και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Οι δυνάμεις του ΚΚΕ μπαίνουν μπροστά για την οργάνωση του αγώνα, την πραγματική σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, την κυβέρνηση και τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης, που προωθούν αυτήν τη στρατηγική.

ΦΛΟΓΕΣ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

φωτό Eurokinissi