VOLTERRA ..ENEΡΓΕΙΑ ΜΕ ΑΛΛΟΝ ΑΕΡΑ

Ιωάννινα:Αφιέρωμα στον Δήμο Μούτση ..Σάββατο 29 Αυγούστου στο Πάρκο Λακκωμάτων

To Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιωαννιτών ολοκληρώνει τις εμφανίσεις της Λαϊκής Ορχήστρας του για το καλοκαίρι του 2020, το Σάββατο 29 Αυγούστου 2020, στο Πάρκο Λακκωμάτων. Η Λαϊκή μας Ορχήστρα θα παρουσιάσει ένα αφιέρωμα στο Δήμο Μούτση. Η εκδήλωση διοργανώνεται σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λακκωμάτων. Ώρα έναρξης: 21:00

Συμμετέχουν:
Γιάννης Σταύρου, τραγούδι
Χαρά Καλπακίδου, τραγούδι
Νίκος Παππάς, μπουζούκι
Δημήτρης Σταύρου, μπουζούκι
Γιάννης Μάνος, κιθάρα
Απόστολος Παπαπέτρος, μπάσο
Κώστας Γκλίναβος, τύμπανα
Αναστασία Σταύρου, πιάνο - επιμέλεια ενορχήστρωσης

Η είσοδος είναι ελεύθερη με υποχρεωτική χρήση μάσκας για το κοινό και καταγραφή των θεατών. Επισημαίνεται ότι απαγορεύονται οι όρθιοι θεατές.

Δήμος Μούτσης
Γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1938 στον Πειραιά. Ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές στο Ωδείο Αθηνών σε ηλικία 7 ετών.
Το πρώτο τραγούδι του ήταν το «Βρέχει ο Θεός» σε στίχους του Νίκου Γκάτσου, το οποίο ερμήνευσε ο Σταμάτης Κόκοτας.
Μελοποίησε στίχους των Ν. Γκάτσου, Μ. Ελευθερίου, Γ. Λογοθέτη, Β. Τσιμπούλη, Πυθαγόρα, Β. Ανδρεόπουλου, Λ. Παπαδόπουλου, Γ. Στεφάνου, Γ. Λογοθέτη, Κ. Καβάφη, Γ. Σεφέρη, Κ. Καρυωτάκη, Γ. Ρίτσου, Γ. Σκούρτη, Κ. Τριπολίτη.
Συνεργάστηκε με τους Β. Μοσχολιού, τον Γρ. Μπιθικώτση, τον Μ. Μητσιά, την Δ. Γαλάνη, τον Δ. Μητροπάνο, την Π. Σαλπέα, την Α. Πρωτοψάλτη, την Σ. Μπέλλου, τον Λ. Κηλαηδόνη, τη Ν. Μούσχουρη, κ.ά.
Επίσης μελοποίησε δικούς του στοίχους και έγραψε μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.
http://dimosmoutsis.gr/
ΜΙΚΡΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ:
«Ταξιδιώτης του παντός», μ’ «ένα χαμόγελο», «πήρε το μεγάλο δρόμο»…
Το «δρομολόγιό» του ξεκινάει «στην Ελευσίνα μια φορά», «κάποιο καλοκαίρι» με τη «σούστα να πηγαίνει μπροστά» και περνώντας από «στροφές» φτάνει στον «συνοικισμό».
Μιλάει για την «Εργατική συμφωνία», τις «Μαρτυρίες», την «Τετραλογία»…
«Τι κι αν ο αγέρας φυσά» …..
Περπατάει «στου Προφήτη Ηλία τα σοκάκια», συναντάει την «Πειραιώτισσα», φτάνει «στους μπαξέδες και στους ταρσανάδες» με «άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε» καραβάκια, έχοντας συντροφιά την «Ερηνούλα» του, παίζοντάς της «ένα γιουκαλίλι».
«Οδοιπόρος στο Άγιον Όρος» με συντροφιά του τον «Άγιο Φεβρουάριο», στέκεται μπροστά στην «πόρτα του παράδεισου» και παίζοντας «μια φυσαρμόνικα που κλαίει» αναρωτιέται:
«Πού πήγαν οι ώρες, που πήγαν οι μέρες, που πήγαν τα χρόνια; Σε λίγο νυχτώνει, στους άχαρους δρόμους θ’ ανάψουν τα φώτα κι ανθρώποι μονάχοι στην κόλαση ετούτη θα γίνουν λαμπάδα. Πώς τα ’κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου, Ελλάδα, Ελλάδα».
«Σαν τον Τσε Γκεβάρα με μια κιθάρα», μ’ ένα «γουόκμαν» και διαφωνώντας με τον «κύριο Τζαφόλια» «τα βάσανα του κόσμου τραγουδά».
«Να» λοιπόν το «Ενέχυρο» που έβαλε στον πολιτισμό μας με την ευγένειά του και την καταπληκτική μουσική παρακαταθήκη, θυμίζοντάς μας «μ’ ένα παράπονο» πως «είχαμε περηφάνια».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΒΙΝΤΕΟ

[ΒΙΝΤΕΟ][bsummary]

ΘΕΜΑ

[ΘΕΜΑ][bsummary]

ΥΓΕΙΑ

[ΥΓΕΙΑ][twocolumns]

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

[ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ][twocolumns]