Τα κάλαντα του Λαζάρου στους μαθητές της Ιεράς Μονής Δουραχάνης .

Ζωντανή κράτησε και φέτος ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κάστρου την παράδοση ,με τα κάλαντα του Λαζάρου να ηχούν  απο   το πρωί σε  γειτονιές και σχολεία της πόλης των Ιωαννίνων .
Με ένα καλάθι στολισμένο με λουλούδια σήμερα παραμονή του Λαζάρου  και με  τη συνοδεία  κουδουνιών ο κ.Μακρίδης Γιώργος και ο   Ξαξίρης Δημήτρης , έψαλλαν τα κάλαντα και  στους μαθητές   της Ιεράς Μονής Δουραχάνης.

Οι λιλιπούτειοι πρωταγωνιστές της  ημέρας  ξύπνησαν απο νωρίς ανυπομονώντας και φέτος για την αναβίωση του εθίμου ,ενώ έδωσαν  μαζί με τους δασκάλους τους και τον Γέροντα Αθανάσιο Ηγούμενο της Μονής τις ευχές τους για Καλό Πάσχα.
Τα παλιότερα χρόνια τα κάλαντα του Λαζάρου ήταν σχεδόν αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση με τις μικρές "Λαζαρίνες" να  αναγγέλλουν τη χαρμόσυνη γιορτή ,ενώ στις μέρες   το έθιμο συναντάται με διάφορες παραλλαγές απο τόπο σε τόπο.

Απο τα χαράματα  με παιδικές φωνές στις γειτονιές των χωριών αντιλαλούσε ο σκοπός του Λάζαρη ,ενώ κυρίαρχο στοιχείο  ήταν το καλάθι ,  στολισμένο με λουλούδια της εποχής κρίνα ή πασχαλιές,φύλλα δάφνης ,που τα παιδιά είχαν φροντίσει να μαζέψουν απο τα χωράφια.
Κανένας δεν πήγαινε να πει τα κάλαντα του Λαζάρου χωρίς αυτό ,ενώ  μέσα έβαζαν  κοπανισμένο λινάρι, ή λίγο μαλλί ή αν δεν είχαν απ΄αυτά έβαζαν λίγα άχυρα,  για να μην σπάνε τα αβγά που τους έδιναν οι νοικοκυρές των σπιτιών  μαζί με  γλυκά και ξηρούς καρπούς .
Ακολουθούσε ,ο απολογισμός ,με τα παιδιά να διασταυρώνονται στα σοκάκια των χωριών για να δουν τι μάζεψαν  και τι απομένει ακόμη να μαζέψουν ,ποιος  και γιατί μάζεψε τα περισσότερα αβγά και το μεσημέρι  γίνονταν δίκαιη    μοιρασιά .
Τα αβγά που που  τους είχαν δώσει οι νοικυραίοι   τα πήγαιναν στο σπίτι  παραδίνοντάς τα στη μητέρα ,κρατώντας όμως  1 ή 2 για να τα δώσουν στον μπακάλη και να  πάρουν χαλβά.
Πρόκειται για ένα συμβολικό έθιμο που υμνεί την ανάσταση ,τη νίκη της ζωής ,την επικράτηση του φωτός στο σκοτάδι και την Ανοιξη.

[Βιβλιογραφία
[1]“Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου” του Ι.Πασσά ]
[2]κρίμποβο Ιστορία-Λαογραφία Κουρεντοχωρίων Ιωαννίνων  του ΧΡΗΣΤΟΥ Κ.ΠΑΝΤΟΥ
 έκδοση αδελφότητας Γκριμπόβου-Σελτσάνων Ιωαννίνων -1996