ΙΩΑΝΝΙΝΑ:Σήμερα το τελευταίο αντίο στο "αηδόνι"της Ηπείρου

Στην τελευταία του κατοικία θα οδηγήσουν σήμερα συγγενείς ,φίλοι και απλός κόσμος τον Αλέκο Κιτσάκη ,το "αηδόνι" της Ηπείρου που  άφησε την τελευταία του πνοή  τη Δευτέρα το πρωί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν 
Η κηδεία του θα γίνει στις 11.00  π.μ στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Κοπάνων στα Ιωάννινα 


Γεννήθηκε στο Ριζοβούνι του Νομού Πρέβεζας το 1934 και έμεινε ορφανός σε νεαρή ηλικία. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου άρχισε να συμμετέχει σε εκδηλώσεις της Ηπειρώτικης ομοσπονδίας καθώς και σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση στο θέατρο Rex με την Μαρίκα Κοτοπούλη. Εκεί η πριγκίπισσα, τότε, Φρειδερίκη ενθουσιασμένη τον πήρε μαζί της στο παλάτι, όπου και διέμεινε για μικρό χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στο Οικοτροφείο Κέρκυρας (Αχίλλειο Ίδρυμα) και τον Σεπτέμβριο 1949 στάλθηκε στη Μέση Γεωπονική σχολή Πατρών (Σκαγιοπούλειο Ορφανοτροφείο) όπου παράλληλα σπούδασε στο Ωδείο Πατρών, έψελνε στην εκκλησία και παρουσιάζονταν σε εκπομπές Δημοτικού τραγουδιού στο ραδιόφωνο.


O Αλέκος Κιτσάκης το 1945
Με την επιστροφή του στην Αθήνα συμμετείχε σε εκπομπές της ΕΡΤ ενώ εξασφάλισε, με την βοήθεια του Μανόλη Καλομοίρη, υποτροφία στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Αν και ξεκίνησε τις σπουδές, δεν τελείωσε λόγω στράτευσης.

Συνεργάσθηκε με την Καίτη Γκρέι, το Στέλιο Καζαντζίδη, τη Μαρινέλλα, τη Ρίτα Σακελαρίου, την Τζένη Βάνου, τον Περικλή Περράκη το Βασίλη Σούκα, τον Στάθη Κάβουρα, και πολλούς ακόμα καλλιτέχνες. Ο Αλέκος Κιτσάκης συνεργάστηκε με την εταιρεία ODEON του Μίνωα Μάτσα και ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στη μουσική βιομηχανίαΥπολογίζεται, κατά δήλωση του ιδίου σε συνέντευξη ότι έχει ηχογραφήσει 2500 δημοτικά τραγούδια. Τα χιλιάδες τραγούδια του, δικά του και άλλων, εξυμνούσαν  συνήθως την Ήπειρο, την φυσική ομορφιά του τοπίου, την ποιμενική ζωή, την ξενιτιά, τον έρωτα αλλά και τους αγώνες του Ελληνικού Έθνους. Ουδέποτε ο Αλέκος Κιτσάκης ηχογράφησε τραγούδι που να εξυμνεί το αρρωστημένο ερωτικό πάθος, πράγμα σύνηθες στις μέρες μας, ιδίως στο λαϊκό τραγούδι. Η χροιά της φωνής του τον καταξίωσε ως υπ αριθμόν ένα τραγουδιστή Δημοτικών Τραγουδιών του εικοστού αιώνα, και χαρακτηρίστηκε  "ως ο Στέλιος Καζαντζίδης του δημοτικού τραγουδιού", κάτι που και ο ίδιος ο Καζαντζίδης είχε δεχθεί, ως τακτικός θαμώνας και ακροατής του Κιτσάκη.