ΛΟΓΩ ΚΟΥΒΕΛΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΘΗΚΕ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ;

Ενημέρωσαν την Μέρκελ για τις αγωνιώδεις παρακλήσεις του Χονδρού να μην τον αγνοήσουν, γιατί έτσι θα τον  εξίσωναν στα μάτια του Λαού με τον  ακατανόμαστο, τον Τσίπρα.

Τότε  εκείνη επιστρατεύοντας όλη την χαριτωμένη αφέλεια της, ρώτησε «πόσα κόμματα στηρίζουν την κυβέρνηση μας;» και ο επι του πρωτοκόλλου σφωγκοκολάριος της έσπευσε να της απαντήσει :

-         Μα, τρία φυσικά, Μεγαλειοτάτη

-         Λάθος γλυκέ μου, εγώ ξέρω τουλάχιστον πέντε! του αντιγύρισε εκείνη χαρίζοντας του ένα από τα πιο θερμά της χαμόγελα

Ακολούθησε μια αμήχανος σιωπή ….

-         Ξεχνάς φαίνεται το σύνολο σχεδόν του ΛΑΟΣ που έχει πλέον προσχωρήσει στα καθ’ ημάς και κυρίως ξεχνάς το κόμμα της πλέον γερμανόφιλης οικογένειας στην Ελλάδα. Είναι δυνατόν να παραλείπεις το ιστορικό Μητσοτακαίικο; Στην πραγματικότητα η Ντόρα θα μπορούσε ιδιαίτερα σήμερα να ισχυριστεί πως η ΝΔ ήταν εκείνη που προσχώρησε στην Δημοκρατική Συμμαχία αλλά βλέπεις είναι άνθρωπος του κόσμου και έτσι αφήνει τον Antonis να χαρεί την γιορτούλα του

-         Οπότε εννοείτε, Μεγαλειοτάτη, πως θα έπρεπε να παρελάσουν  και αυτοί οι παλαιοί φίλοι προκειμένου να Σας χαιρετήσουν με το παραδοσιακό «Χαίρε Καίσαρ, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν»;

-         Το πρόβλημα είναι ότι εκ των πέντε αυτών κομμάτων τα τρία είναι επισήμως νεκρά, με σφραγίδα του ιατροδικαστή. Τα κυριολεκτικώς μελλοθάνατα κι όχι τα ήδη προ πολλού νεκρά είναι αυτό του Antonis και το άλλο το μικρό του dr KourelisAυτό το μικρούλι μάλιστα είναι απορίας άξιο πως βαστάει ακόμη! Ναι, αυτούς τους πυγμαίους μελλοθάνατους θα τους ήθελα πράγματι στο θρίαμβο μου στην Αθήνα γιατί δίνουν έναν αέρα αριστερού εξωτισμού, ωστόσο δεν θα είναι γιατί δεν τους άφησε λέει ο Gian – na –kis - Mi-che- lo – gian- na – kis!!! Αχ αυτό κι αν είναι ξωτικό αληθινό, στολίδι για κάθε αυτοκρατορική συλλογή που σέβεται τον εαυτό της … Αφού όμως δεν προσήλθαν αυτοί με την αληθινή αγωνία του θανάτου να στολίζει το μικρό τους προσωπάκι, τότε τι να τα κάνω τα πλαδαρά ζόμπυ με το αποβλακωμένο πρόσωπο του αδίκως περιφερόμενου άταφου νεκρού; Τι θα μου προσέθεταν στο μεγαλείο του θριάμβου μου;

Κασσάνδρα η του Αποκαύκου

( η το μεν μέλλον προβλέπουσα, το δε παρελθόν γνωρίζουσα)