Πυροσβεστικό Σώμα: η αξιοκρατία δεν είναι πολυτέλεια, είναι επιχειρησιακή ασφάλεια

Κοινή ανακοίνωση του βουλευτή Αργολίδας και Υπεύθυνου του Κοινοβουλευτικού Τομέα Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Ανδρέα Πουλά και του Τομεάρχη Κλιματικής Κρίσης και Ανθεκτικότητας, Μιχάλη Χάλαρη

Οι αποκαλύψεις για την ανοιχτή σύγκρουση ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και την ηγεσία του Πυροσβεστικού Σώματος δεν είναι ένα απλό υπηρεσιακό επεισόδιο.

Είναι εικόνα θεσμικής παρακμής.

Όταν η πολιτική ηγεσία αμφισβητεί τις κρίσεις της φυσικής ηγεσίας, δεν αποκαθιστά την αξιοκρατία. Ομολογεί ότι το σύστημα κρίσεων έχει χάσει την αξιοπιστία του.

Και όταν η φυσική ηγεσία δεν μπορεί να πείσει το ίδιο το προσωπικό ότι οι κρίσεις έγιναν με καθαρούς κανόνες, τότε το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό. Είναι βαθιά θεσμικό και επιχειρησιακό.

Το Πυροσβεστικό Σώμα δεν είναι μηχανισμός γραφείων, ισορροπιών και κομματικών εξυπηρετήσεων. Είναι Σώμα αποστολής, κινδύνου και ευθύνης. Στηρίζεται στην ιεραρχία, στην εμπειρία, στην επιχειρησιακή γνώση και στην εμπιστοσύνη.

Όταν αυτά τραυματίζονται, δεν πλήττεται μόνο το αίσθημα δικαίου. Πλήττεται η ίδια η επιχειρησιακή ασφάλεια.

Γιατί σε ένα Σώμα που επιχειρεί σε φωτιές, πλημμύρες, εγκλωβισμούς, βιομηχανικά συμβάντα και μεγάλες καταστροφές, οι κρίσεις δεν είναι διοικητική ρουτίνα. Είναι επιλογές που επηρεάζουν τη διοίκηση συμβάντος, την εκτίμηση κινδύνου, την ταχύτητα αποφάσεων και τελικά την ασφάλεια πυροσβεστών και πολιτών.

Όταν σε θέσεις ευθύνης προωθούνται στελέχη με πραγματική εμπειρία πεδίου, διοικητική επάρκεια και ικανότητα να αποφασίζουν υπό πίεση, η επιχειρησιακή αλυσίδα ενισχύεται.

Όταν όμως η επετηρίδα ακυρώνεται, η εμπειρία παρακάμπτεται και η εξέλιξη εξαρτάται από γραφεία, προσβάσεις ή κομματικές ισορροπίες, τότε η αδικία μετατρέπεται σε κίνδυνο.

Κίνδυνο για τον πυροσβέστη που μπαίνει στη φωτιά.

Κίνδυνο για το πλήρωμα που περιμένει καθαρές εντολές.

Κίνδυνο για τον πολίτη που δικαιούται οργανωμένη και αποτελεσματική προστασία.

Η σημερινή εικόνα δεν αθωώνει κανέναν.

Δεν αθωώνει την πολιτική ηγεσία, που εμφανίζεται σήμερα ως διορθωτής ενός συστήματος που η ίδια κυβέρνηση ανέχθηκε, διαμόρφωσε και αξιοποίησε.

Δεν αθωώνει τη φυσική ηγεσία, όταν οι κρίσεις δεν πείθουν ότι στηρίζονται στην επιχειρησιακή διαδρομή, στη διοικητική ικανότητα και στην πραγματική αξιοσύνη.

Και κυρίως δεν αθωώνει τη Νέα Δημοκρατία, που τα τελευταία χρόνια επέτρεψε την απορρύθμιση της αξιοκρατίας, την απαξίωση της ιεραρχίας και την εγκατάσταση κομματικών λογικών σε ένα Σώμα που πρέπει να λειτουργεί μόνο με υπηρεσιακά και επιχειρησιακά κριτήρια.

Αυτή είναι η ουσία.

Δεν μπορεί οι άνθρωποι που σηκώνουν το βάρος της πρώτης γραμμής να αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι στο πεδίο και αόρατοι στις κρίσεις.

Δεν μπορεί η επιχειρησιακή εμπειρία να υποτιμάται και η διαδρομή του γραφείου να υπερισχύει της διαδρομής της φωτιάς.

Δεν μπορεί η Πολιτική Προστασία να στηρίζεται στον ηρωισμό των πολλών και στις διευθετήσεις των λίγων.

Οι πυροσβέστες δεν χρειάζονται χειροκροτήματα μετά την καταστροφή. Χρειάζονται δίκαιες κρίσεις πριν από την κρίση.

Δεν χρειάζονται προστάτες. Χρειάζονται θεσμούς.

Δεν χρειάζονται κομματικούς μηχανισμούς. Χρειάζονται ηγεσία που εμπνέει εμπιστοσύνη.

Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει άμεσα:

Με ποια κριτήρια έγιναν οι κρίσεις;

Γιατί αμφισβητούνται εκ των υστέρων;

Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την απαξίωση της ιεραρχίας;

Πώς θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη μέσα στο Σώμα;