Ροδοτόπι Ιωαννίνων :Εικόνες αθλιότητας και άγριας εκμετάλλευσης των μεταναστών εργατών

 Η ανάπτυξη καλπάζει στα εργοστάσια, εκατοντάδες τα φτηνά εργατικά χέρια από το σύγχρονο δουλεμπόριο | Δουλειά και διαβίωση σε άθλιες συνθήκες  

Δουλειά και διαβίωση σε συνθήκες που θυμίζουν Μεσαίωνα. Δεκάδες εργάτες να μοιράζονται ένα σπιτικό, χωρίς τις στοιχειώδεις υποδομές υγιεινής. Μια αθλιότητα δίχως τέλος για να αυγαταίνουν τα κέρδη μιας χούφτας βιομηχάνων. 

Αυτή είναι η κατάσταση που διαμορφώνεται στην περιοχή του Ροδοτοπίου Ιωαννίνων, όπου διαμένουν εκατοντάδες μετανάστες εργάτες που στελεχώνουν τις γραμμές παραγωγής σε μεγάλες βιομηχανικές μονάδες. 

Την κατάσταση αυτή διαπίστωσε αντιπροσωπεία της ΚΟ Ροδοτοπίου του ΚΚΕ με επικεφαλής τον βουλευτή του Κόμματος, Νίκο Εξαρχο, που περιόδευσε πρόσφατα στην περιοχή και συζήτησε τόσο με τους μετανάστες εργάτες όσο και με τους Ελληνες κατοίκους της περιοχής.

Εικόνες αθλιότητας, η άλλη όψη της εκμετάλλευση

Εκεί που τα στελέχη του Κόμματος αντίκρισαν εικόνες με μια σειρά σπίτια να στεγάζουν από 10 εργάτες και πάνω, με 4 και 5 άτομα να κοιμούνται μαζί σε ένα δωμάτιο, όπως - όπως, σε κουκέτες. Οικήματα όπου πολλές φορές - λόγω έλλειψης χώρου - αναγκάζονται να τρώνε και να πλένονται στις αυλές, να απλώνουν τα ρούχα τους όπου βρουν. Υπάρχουν ακόμα περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει καν αποχετευτική εγκατάσταση, με αποτέλεσμα τα βοθρολύμματα να καταλήγουν στα φρεάτια των δρόμων.

Σε ένα σπίτι συναντάει κανείς 15 εργάτες από το Νεπάλ, σε άλλο 18 από την Ταϊλάνδη, ενώ σε μια περίπτωση 32 γυναίκες εργάτριες μοιράζονται λίγα τετραγωνικά μέτρα!

Πρόκειται για ανθρώπους που τους έφεραν στο χωριό οι βιομηχανίες της περιοχής σε συνεργασία με εργολάβους στο πλαίσιο των απαράδεκτων διακρατικών συμφωνιών, δηλαδή μέσα από το θεσμοθετημένο σύγχρονο κρατικό «δουλεμπόριο», από χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας: Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Νεπάλ, Ταϊλάνδη κ.λπ. Αυτήν τη στιγμή υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 1.000 μετανάστες και πρόσφυγες εργάζονται στην περιοχή, με το μεγαλύτερο μέρος τους να απασχολείται στη μεταποίηση και ιδιαίτερα στην επεξεργασία κρέατος, στα πτηνοσφαγεία της «Πίνδος» και της «Νιτσιάκος».

Πρόκειται για μια περιοχή όπου η βιομηχανική δραστηριότητα γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη, συγκεντρώνονται όλο και περισσότερα εργοστάσια και στην ουσία έχει μετατραπεί σε μια ανοιχτή ΒΙΠΕ, με τα κέρδη να αυγαταίνουν για τους ομίλους. Η άλλη όψη; Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα του κάμπου της Λαψίστας, όπου λόγω της μόλυνσης του νερού οι αγρότες έχουν δυο χρόνια να ποτίσουν τα χωράφια τους.

Οι ντόπιοι λοιπόν παρακολουθούν με ανησυχία αυτήν την εντεινόμενη βιομηχανική δραστηριότητα, με τις βιομηχανίες «Νιτσιάκος» και «Πίνδος» να στοιβάζουν στο χωριό μέσα σε άθλιες συνθήκες εκατοντάδες εργατικά χέρια για την παραγωγή.

Η αθλιότητα στην οποία ζουν οι εργάτες προκαλεί οργή και αγανάκτηση, με την ανησυχία να μεγαλώνει για την υγεία τους αλλά και για τις επιπτώσεις που έχουν αυτές οι συνθήκες συνολικά στην περιοχή, σε ένα χωριό όπου συνυπάρχουν οι μετανάστες με τους ντόπιους κατοίκους και εργαζόμενους. «Σε λίγο θα ανοίξουν και τα αχούρια για να στοιβάζουν τους εργάτες», ακούγεται χαρακτηριστικά στην περιοχή, αφού έτσι η εργοδοσία ικανοποιεί την ανάγκη της για φτηνά εργατικά χέρια.

Σύγχρονο δουλεμπόριο

Μέσα σε αυτήν την αθλιότητα ανθούν και κάθε λογής παράσιτα, όπως αποδεικνύεται από τη δράση των εργολάβων που γίνονται «μεσάζοντες» του δουλεμπορίου για να υπενοικιάζουν τους εργαζόμενους στις μεγάλες εταιρείες. Οπως αναφέρει εργαζόμενος με καταγωγή από το Πακιστάν, οι εργολάβοι παρακρατούν κάθε μήνα ένα ορισμένο ποσό από τον μισθό των μεταναστών εργαζομένων για ενοίκιο και λοιπά έξοδα, ποσά που μπορεί να ξεπερνούν το 1/4 του μισθού.

Τονίζει επίσης ότι καθώς δεν ξέρουν τη γλώσσα και τις τυπικές διαδικασίες του νόμου δεν γνωρίζουν και πού βρίσκεται η διαδικασία για την άδεια διαμονής τους, αν έχει υποβληθεί αίτημα, σε ποιο στάδιο βρίσκεται κ.λπ., ενώ πολλοί από αυτούς δουλεύουν χωρίς τα απαραίτητα χαρτιά, κάτι που τους καθιστά ευάλωτους.

Οπως μας λέει, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση εργολάβου η οποία ήρθε στη δημοσιότητα πριν λίγα χρόνια, που στην κατοχή του μετά από έλεγχο της αστυνομίας βρέθηκαν 106 διαβατήρια! Σε αυτό το πλαίσιο το καθεστώς των εργολάβων μετατρέπεται σε ένα ολόκληρο πλέγμα εξάρτησης, μέσα στο οποίο οι μετανάστες εργάτες δυσκολεύονται να κατανοήσουν, πολύ περισσότερο να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

Μας ενημερώνει ακόμα ότι υπάρχουν αναφορές για εργαζόμενους που έχουν προσληφθεί με συμφωνίες που προέβλεπαν απασχόληση στη συσκευασία, όμως μετά την άφιξή τους βρέθηκαν σε πιο βαριές και ανθυγιεινές εργασίες, όπως το κρέμασμα ζώντων πουλερικών. Παρ' όλα αυτά, φαίνεται ότι πληρώνονται ως συσκευαστές, δηλαδή με αρκετά μικρότερο μεροκάματο, ενώ δεν τους καταβάλλονται κανονικά Δώρα, επιδόματα και υπερωρίες, με τα εξαντλητικά ωράρια να αποτελούν καθημερινότητα.

Σαν να μην φτάνουν αυτά, οι εργαζόμενοι που διαμαρτύρονται για τους μισθούς, τις συνθήκες ασφαλείας ή την εντατικοποίηση αντιμετωπίζουν απειλές απόλυσης ή ακόμα και επιστροφής στη χώρα τους. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις εργατών που απομακρύνθηκαν από την περιοχή μετά από διεκδικήσεις τους.

Κέρδη με χορηγό το κράτος και την ΕΕ

Την ίδια ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά, τα δύο μονοπώλια της πτηνοτροφίας, «Νιτσιάκος» και «Πίνδος», την τελευταία πενταετία κατέγραψαν ιστορικά ρεκόρ, προσεγγίζοντας αθροιστικά έναν ετήσιο κύκλο εργασιών που αγγίζει πλέον το 1 δισ. ευρώ, κατέχοντας μαζί περίπου το 60% της ελληνικής αγοράς πουλερικών.

Συγκεκριμένα, η «Νιτσιάκος» κατέγραψε τζίρο 569,99 εκατ. ευρώ το 2025, αύξηση 7,68% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Τα καθαρά κέρδη της εταιρείας αυξήθηκαν κατά 5,39%, σε 27,84 εκατ. ευρώ. Αντίστοιχα η «Πίνδος» κατέγραψε τζίρο 414,10 εκατ. ευρώ το 2025, με καθαρά κέρδη 21 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 9,06% σε σχέση με το 2024.

Επίσης η «Πίνδος» υλοποιεί 5ετές επενδυτικό πλάνο ύψους 70 εκατ. ευρώ, ενώ σε ορίζοντα 10ετίας φτάνουν τα 115 εκατ. ευρώ. Η δε «Νιτσιάκος» βρίσκεται κοντά στην ολοκλήρωση μεγάλου επενδυτικού πλάνου, με τη συγχρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης, ύψους 167 εκατ. ευρώ, η οποία αναμένεται σχεδόν να διπλασιάσει τον ρυθμό σφαγής κοτόπουλων. Μάλιστα, στα τέλη Μάη ο ουκρανικός κολοσσός MHP, κορυφαίος παραγωγός πουλερικών στην Ευρώπη, εξαγόρασε το 70% της «Νιτσιάκος», κίνηση που αναμένεται να αναβαθμίσει την εξαγωγική της δραστηριότητα, επομένως να αυξήσει περαιτέρω τζίρους και κέρδη.

Όλα αυτά γίνονται με κρατική στήριξη, τόσο μέσα από τους δεκάδες αντεργατικούς νόμους όλων των κυβερνήσεων και την αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών, όσο και με την εξασφάλιση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ μέσω χρηματοδοτικών μηχανισμών όπως π.χ. το Ταμείο Ανάκαμψης. Επίσης, σε τοπικό επίπεδο Περιφέρεια και δήμοι μέσω των αδειοδοτήσεων εκτός ΒΙΠΕ και των κάθε λογής πολεοδομικών σχεδίων διευκολύνουν την ανεξέλεγκτη επέκταση της επιχειρηματικής και βιομηχανικής δραστηριότητας, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, αλλά και για τους κινδύνους από ένα ενδεχόμενο βιομηχανικό ατύχημα.

Στο Ροδοτόπι και στη γύρω περιοχή επιβεβαιώνεται ότι η ανάπτυξη για το κεφάλαιο προϋποθέτει την εξαθλίωση για τους εργαζόμενους, την ένταση της εκμετάλλευσης, με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες να είναι τα μεγαλύτερα θύματα. Για την αύξηση των κερδών τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι τσακίζουν τις ζωές και τις ανάγκες τόσο των ξένων όσο και των Ελλήνων εργαζομένων. Επομένως, όπως αναδείχθηκε και στις παρεμβάσεις του Κόμματος είναι ανάγκη να οργανωθεί κοινός αγώνας Ελλήνων και μεταναστών εργατών για αυξήσεις στους μισθούς, ανθρώπινα ωράρια, μέτρα υγείας και ασφάλειας, πλήρη ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη, κατάργηση του εργολαβικού καθεστώτος και αξιοπρεπή στέγαση των εργαζομένων. Με μέτωπο ενάντια στον ρατσισμό και στην ξενοφοβία, που δεν αποτελούν παρά «πολυεργαλεία» για το κράτος και την εργοδοσία για να καλλιεργούν το «διαίρει και βασίλευε». Ελληνες και ξένοι με τον κοινό τους αγώνα να παλέψουν για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης, της εξουσίας του κεφαλαίου.