Για τις επιθέσεις κατά Δικαστών, μετά τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου για την υπόθεση Predator

 Από τους ΑΝΤΙΛΟΓΟΥΣ (www.antilogoi.gr) Ενότητα ΠΟΛΙΤΙΚΗ

​

Για τις επιθέσεις κατά Δικαστών,

μετά τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου για την υπόθεση Predator

​

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου

Πρώην Γενικού διευθυντή Οικονομικού ΔΕΗ

​

1. Μετά την τελευταία αρχειοθέτηση της υπόθεσης Predator από τον Άρειο Πάγο, δήλωσαν:

​

(α) Ο Κώστας Τσουκαλάς, εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ (και του προέδρου Νίκου Ανδρουλάκη).

- Όσο οι αρχειοθετήσεις συνεχίζονται, οι σκιές παραμένουν και μεγαλώνουν.

- Όσο δεν εντοπίζονται οι εντολείς, οι χρηματοδότες και οι χειριστές του Predator, η αρχειοθέτηση της υπόθεσης εμπερώνει το κλίμα δυσπιστίας των πολιτών στους θεσμούς και την αίσθηση πως ένα αόρατο χέρι δεν θέλει την διαλεύκανση του σκανδάλου των υποκλοπών.

​

(β) Ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος της ΕΛΑΣ.

Οι πολίτες παρακολουθούν και κρίνουν την απαράδεκτη στάση ανώτατων λειτουργών της Δικαιοσύνης που αρνούνται εμμονικά την διερεύνηση μιας τόσο σημαντικής υπόθεσης και τηκαι με πολιτικές προεκτάσεις. Η απροκάλυπτη ώσμωση δικαστικής Αρχής και Εκτελεστικής εξουσίας εκθέτει για άλλη μια φορά την χώρα διεθνώς σε σχέση με τον σεβασμό των αρχών του Κράτους δικαίου.

​

(γ) Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας.

Ο νέος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Μπακέλλας, που διορίστηκε από 1η Ιουλίου από τη Νέα Δημοκρατία αποφάσισε να μην ερευνήσει περιτέρω το Σκάνδαλο-Κακούργημα των Υποκλοπών, παρά την αντίθετη δικαστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ο κ. Μπακέλλας είναι ο 4ος κατά σειρά διορισμένος από την Κυβέρνηση Μητσοτάκη Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου που δρα προς συγκάλυψη των Εγκλημάτων της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Προηγήθηκαν Ντογιάκος, Αδειλίνη, Τζαβέλλας.

​

2. Μετά την αρχειοθέτηση της υπόθεσης Predator από τον Άρειο Πάγο του Ιουλίου 2024, είχαν δηλώσει:

(α) Ο Νίκος Ανδρουλάκης, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

- Πρώτα επιμόλυνε το Μαξίμου τις μυστικές υπηρεσίες και τώρα επιμολύνει και τη Δικαιοσύνη.

- Η υπόθεση των υποκλοπών είναι διπλό σκάνδαλο, σκάνδαλο παρακολούθησης και σκάνδαλο συγκάληψης.

- Η σημερινή απόφαση αρχειοθέτησης της υπόθεσης λειτουργεί ως ένα προσωρινό "πλυντήριο" ευθυνών των σημερινών κυβερνώντων.

​

(β) Ο Στέφανος Κασσελάκης, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

- Το σκάνδαλο των υποκλοπών έχει από σήμερα και τη σφραγίδα της ηγεσίας του Αρείου Πάγου.

- Η ελληνική Δικαιοσύνη στο ανώτατο επίπεδο όχι μόνο δεν διεκόλυνε τη διαλεύκανση του σκανδάλου, αλλά δεν απέτρεψε και τη συγκάλυψή του.

​

(γ) Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας.

- Ντροπιαστική η ανακοίνωση που εξέδωσε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για το ζήτημα των παράνομων τηλεφωνικών παρακολουθήσεων.

​

3. Παρατηρήσεις και ερωτήματα για τις ως άνω δηλώσεις των προέδρων των τριών κομμάτων.

​

(α) Οι πολίτες γνωρίζουν τα στοιχειώδη για την απονομή δικαιοσύνης.

- Ότι το Σύνταγμα ορίζει: “Οι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα καιστους νόμους”.

Ότι αυτό το συνταγματικό “μόνο” εφαρμόζουν οι δικαστικοί λειτουργοί, όταν αγνοούν, τις επιθέσεις, ύβρεις, διαδηλώσεις, κριτική, απόψεις, διαφόρων αλλά και το “κοινό περί δικαίου αίσθημα” (Ποιας τάξης; πώς ορίζεται νομικώς και κοινωνικώς, ποιος το εκπροσωπεί;).

- Ότι ένα Δικαστήριο αποφασίζει για μια υπόθεση ανεξάρτητα από τι προηγουμένως έχει αποφασίσει για την ίδια υπόθεση ένα άλλο Δικαστήριο.

- Ότι το Δικαστήριο είναι ελεύθερο να δεχτεί ή να απορρίψει τις εισαγγελικές προτάσεις.

- Ότι όταν δηλώνεις πως δεν εμπιστεύσαι την Δικαιοσύνη, υποχρεούσαι να πεις ποιον εμπιστεύεσαι για την ανάκριση και την έκδοση απόφασης και με ποια διαδικασία.

Την υποχρέωση αυτή ο ΣΥΡΙΖΑ των Τσίπρα, Κασσελάκη, Φάμελλου φαίνεται πως είχε αναγνωρίσει και είχε υποσχεθεί πως “οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης θα κρίνονται από τον ελληνικό λαό, γιατί στο όνομα του ελληνικού λαούαποδίδεται και πρέπει να αποδίδεται δικαιοσύνη”. Δεν πρόλαβε όμως, δυστυχώς, να παρουσιάσει και τη διαδικασία υλοποίησης της υπόσχεσής του αυτής.

​

(β) Η Δικαιοσύνη απειλείται από διάφορα κόμματα που, παρά τον Νόμο, παρεμβαίνουν στο έργο της:

- Υποδεικνύοντας τι πρέπει να πράξουν οι δικαστικοί λειτουργοί σε συγκεκριμένες υποθέσεις.

- Αποδίδοντας ιδιοτελείς προθέσεις σε δικαστικούς λειτουργούς, προσβάλλοντάς τους βάναυσα.

- Εκδίδοντας αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις κατά πολιτικών, αλλά και μη πολιτικών, προσώπων, άμα τη εμφανίσει ενός (κάθε φορά) “μεγαλύτερου σκανδάλου στη χώρα”.

​

(γ) Σχετικά με την κατηγορία πως οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί επηρεάζονται από, ή εκτελούν, εντολές της Κυβέρνησης “που τους επιλέγει”.

- Αν η κατηγορία αυτή ισχύει για τους δικαστικούς λειτουργούς, δεν θα ισχύει, κατά μείζονα λόγο, και για όλους τους υπαλλήλους του δημόσιου και του ιδωτικού τομέα, που κάποιο άτομο ή όργανο τους επιλέγει;

- Γιατί οι πολίτες δεν έχουν ποτέ ενημερωθεί για το πώς επιλέγονται οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί σε άλλες δημοκρατικές χώρες;

- Μήπως αξίζει να θυμηθούν τα κόμματα τα ακόλουθα, γραφέντα από τον Ευάγγελο Βενιζέλο*, για το τι είναι Δίκαιο και ποιος είναι ο Δικαστής;

“Δίκαιο τελικά είναι αυτό που ο δικαστής απαγγέλλει ως δίκαιο στη δικαστική του απόφαση”.

“Ο δικαιοκρατικός δικαστής. Είναι αυτός που λειτουργεί βεβαίως εν ονόματι του ελληνικού λαού, αλλά δε σύρεται απότη βούληση της κοινής γνώμης. Δεν είναι ο αρεστός δικαστής, δεν είναι ο 'τιμωρός' δικαστής, αλλά είναι ο δικαστής πουαντιστέκεται στον εύκολο καθημερινό λόγο της κοινής γνώμης και διατυπώνει έναν λόγο εγγυητικό των δικαιωμάτωνκαι του κράτους δικαίου”.

Συμφωνώ με τον Μιχάλη Σταθόπουλο ότι το θέμα δεν είναι η διαδικασία επιλογής, το θέμα είναι οι αρμοδιότητες”.

​

* Στο μνημειώδες έργο του “Η Δημοκρατία μεταξύ συγκυρίας και Ιστορίας”, Εκδόσεις Πατάκη, Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 2018, σελίδες 518.