Το πανηγυρικό αφήγημα

 

Γράφει ο Σωτήρης Γιάκης 

Η επικοινωνιακή φούσκα γύρω από τον Περιφερειακό Ηγουμενίτσας και τον άξονα προς το Μαυρομάτι

Πριν από τους τίτλους, οι αριθμοί.

Ο Περιφερειακός Ηγουμενίτσας και ο άξονας Ηγουμενίτσα-Σαγιάδα-Μαυρομάτι παρουσιάζονται με συνολικό κόστος περίπου 291,5 εκατ. ευρώ: 118 εκατ. για την Παράκαμψη-Περιφερειακό και 173,5 εκατ. για τον άξονα προς τη Σαγιάδα και το Μαυρομάτι.

Η διαδικασία που κινείται σήμερα δεν αφορά την έγκριση αυτού του συνολικού ποσού.

Η πρόσκληση CEF Transport 2026 - Στρατιωτική Κινητικότητα διαθέτει 130 εκατ. ευρώ για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για κάθε συμφωνία επιχορήγησης που αφορά έργο σε ένα κράτος-μέλος, η κοινοτική συνδρομή δεν μπορεί να υπερβεί τα 20 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση έως το 50% των επιλέξιμων δαπανών.

Εγκεκριμένα μέχρι σήμερα για το έργο της Θεσπρωτίας από αυτή την πρόσκληση: μηδέν ευρώ.

Και λείπει η βασική πληροφορία:

Τι ακριβώς θα υποβληθεί;

Ολόκληρο το έργο; Συγκεκριμένο τμήμα του; Αυτοτελές υποέργο;

Δεν έχει δημοσιοποιηθεί ο επιλέξιμος προϋπολογισμός, το ποσό που θα ζητηθεί ούτε η πηγή της συμπληρωματικής χρηματοδότησης.

Και αν ζητηθούν τα μέγιστα 20 εκατ. ευρώ, ποιο είναι το έργο των τουλάχιστον 40 εκατ. ευρώ επιλέξιμων δαπανών και από πού θα καλυφθούν τα υπόλοιπα τουλάχιστον 20 εκατ.;

Αυτές οι απαντήσεις απουσιάζουν από τα δημοσιεύματα που πανηγυρίζουν.

Κι όμως:

«Σημαντικό βήμα».

«Πράσινο φως».

«Ένα βήμα πιο κοντά».

«Προς ευρωπαϊκή χρηματοδότηση».

«Δικαίωση».

Οι λέξεις αλλάζουν. Η πολιτική λειτουργία παραμένει ίδια.

Από τη διοικητική προώθηση στο «πράσινο φως». Από το «πράσινο φως» στο «προς χρηματοδότηση». Και από εκεί στην προσωπική «δικαίωση».

Δεν πρόκειται πλέον για έναν υπερβολικό τίτλο.

Πρόκειται για μοτίβο επικοινωνίας: ο θρίαμβος στον τίτλο, οι προϋποθέσεις στα ψιλά.

Το πραγματικό γεγονός είναι συγκεκριμένο:

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έδωσε τη σύμφωνη γνώμη του και η πρόταση προωθείται στην εθνική διαδικασία, ώστε να μπορέσει να υποβληθεί στην ευρωπαϊκή πρόσκληση.

Θετική διοικητική εξέλιξη; Ναι.

Χρηματοδότηση; Όχι.

Τη στιγμή που δημοσιεύθηκαν οι πανηγυρικές αναφορές, ο φάκελος δεν είχε ολοκληρωθεί και η πρόταση δεν είχε υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το παραδεχόταν το ίδιο δημοσίευμα που μοίραζε τη «δικαίωση»: πρώτα πρέπει να ολοκληρωθεί και να υποβληθεί ο φάκελος και μετά να ακολουθήσει η αξιολόγηση.

Ένα διοικητικό βήμα. Πέντε πανηγυρικές διατυπώσεις. Μηδέν εγκεκριμένα ευρώ.

Και εδώ βρίσκεται η πιο άβολη λεπτομέρεια.

Στις 29 Απριλίου, ο αρμόδιος Υφυπουργός Υποδομών Νίκος Ταχιάος αρνήθηκε να δώσει χρονοδιάγραμμα χρηματοδότησης, ακριβώς για να μη δημιουργηθούν «λάθος εντυπώσεις» στους εκλογείς. Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι τα χρηματοδοτικά εργαλεία «έχουν πλαφόν, έχουν προϋπολογισμούς, έχουν όρια».

Τέσσερις μήνες μετά, πριν γίνει γνωστό τι ακριβώς θα υποβληθεί, πριν κατατεθεί η πρόταση και πριν εγκριθεί έστω ένα ευρώ, οι «λάθος εντυπώσεις» είχαν ήδη γίνει δημόσιο αφήγημα.

Και οι ημερομηνίες είναι εξίσου αποκαλυπτικές.

Η πρώτη εθνική προθεσμία είναι η 31η Αυγούστου. Η εξέλιξη ανακοινώθηκε στις 28 Αυγούστου, την αμέσως προηγούμενη εργάσιμη ημέρα.

Στο παρά πέντε.

Η τελική ευρωπαϊκή υποβολή προβλέπεται για τις 6 Οκτωβρίου.

Η προσπάθεια μέχρι την τελευταία στιγμή μπορεί να είναι πραγματική.

Η χρηματοδότηση, όμως, δεν υπάρχει ακόμη.

Ο Βασίλης Γιόγιακας είχε πράγματι αναφέρει από τον Απρίλιο το CEF μεταξύ των πιθανών χρηματοδοτικών εργαλείων. Η παρέμβασή του είναι καταγεγραμμένη.

Παρέμβαση, ναι.

Προσωπική «δικαίωση» πριν υπάρξει αποτέλεσμα, όχι.

Η επιτυχία δεν είναι προσωπικός τίτλος κανενός. Θα ανήκει στη Θεσπρωτία όταν υπάρξουν απόφαση χρηματοδότησης και πραγματικό εργοτάξιο - όχι όταν μοιράζονται προκαταβολικά οι τίτλοι.

Μέχρι τότε, η πραγματικότητα είναι απλή:

Εθνική προώθηση δεν σημαίνει ευρωπαϊκή υποβολή.

Υποβολή δεν σημαίνει έγκριση χρηματοδότησης.

Έγκριση της συγκεκριμένης πρότασης δεν σημαίνει χρηματοδότηση ολόκληρου του έργου.

Και χρηματοδότηση δεν σημαίνει κατασκευή.

Η επικοινωνιακή υπερβολή δεν σταματά στις λέξεις.

Στο γραφιστικό που συνοδεύει το αρχικό πανηγυρικό δημοσίευμα, ο μελλοντικός Περιφερειακός εμφανίζεται ήδη χαραγμένος στο τοπίο σαν ολοκληρωμένος δρόμος.

Ο φάκελος δεν έχει ακόμη υποβληθεί. Ο δρόμος, όμως, είναι ήδη έτοιμος - στο γραφιστικό.

Ο Περιφερειακός Ηγουμενίτσας και ο άξονας προς το Μαυρομάτι πρέπει να γίνουν. Ακριβώς γι’ αυτό κάθε πραγματικό βήμα πρέπει να παρουσιάζεται στο πραγματικό του μέγεθος - όχι να διογκώνεται προκαταβολικά σε πολιτικό θρίαμβο.

Όποιος έχει αποτέλεσμα, δείχνει απόφαση χρηματοδότησης.

Όποιος έχει μόνο αφήγημα, δείχνει τον δρόμο έτοιμο στο γραφιστικό.

Η Θεσπρωτία χρειάζεται Περιφερειακό.

Όχι το πανηγυρικό αφήγημά του.

*Ο Σωτήρης Γιάκης είναι χειρουργός οδοντίατρος και εμφυτευματολόγος, Chief Clinical Officer στην

Image Navigation, διδάσκων σε μεταπτυχιακά προγράμματα ψηφιακής οδοντιατρικής και

εμφυτευματολογίας και ερευνητής στην αναγεννητική ιατρική. Έχει διατελέσει Γενικός

Γραμματέας του Δήμου Ηγουμενίτσας και συμμετέχει ενεργά στον δημόσιο διάλογο για θεσμούς,

ανάπτυξη και αποτελεσματική διακυβέρνηση.