Δημοτική Αρχή Νταή: Μεγάλη παρακαταθήκη. Μικρό αποτέλεσμα

Γράφει ο Σωτήρης Γιάκης *

 Η Δημοτική Αρχή Νταή παρέλαβε μεγάλα έργα ώριμα ή ήδη σε προχωρημένη τροχιά, με μελέτες, αδειοδοτήσεις και σημαντικό χρηματοδοτικό χώρο.

Δυόμισι χρόνια μετά, το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: πόσο από αυτό το αναπτυξιακό κεφάλαιο μετατράπηκε σε συμβάσεις, εργοτάξια και πραγματικό αποτέλεσμα;

Μιλάμε, ενδεικτικά, για το μεγάλο έργο περιβαλλοντικής αναβάθμισης της Ηγουμενίτσας, την ανάπλαση των Συβότων και τις παρεμβάσεις οδικής ασφάλειας.

Μόνο η ΣΒΑΑ Ηγουμενίτσας διαθέτει πόρους 20 εκατ. ευρώ. Στα στοιχεία του Ιουνίου 2026 καταγραφόταν ένα ενταγμένο έργο 9,68 εκατ. ευρώ χωρίς ακόμη νομικές δεσμεύσεις και πληρωμές, ενώ δύο ακόμη έργα, συνολικού ύψους περίπου 8,84 εκατ. ευρώ, βρίσκονταν υπό αξιολόγηση.

Τα έργα ήταν εκεί. Οι πόροι ήταν εκεί. Το αποτέλεσμα, ακόμη, όχι.

Τα Σύβοτα είναι το καθαρότερο παράδειγμα.

Στην επικαιροποιημένη ΣΒΑΑ του 2024, η ανάπλαση των κοινόχρηστων χώρων, προϋπολογισμού 2,8 εκατ. ευρώ, καταγραφόταν ως έργο Α΄ προτεραιότητας. Η ίδια η Δημοτική Αρχή Νταή κατέγραφε ότι «υπάρχει ώριμη μελέτη και έχουν εξασφαλιστεί όλες οι απαραίτητες αδειοδοτήσεις», με προγραμματισμό δημοπράτησης μέσα στο 2025.

Τον Μάιο του 2025, όμως, διατέθηκαν 36.456 ευρώ για «τεχνική βοήθεια ωρίμανσης», μεταξύ άλλων για τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Τον Ιανουάριο του 2026 η πρόταση δεν εγκρίθηκε και ακολούθησαν αναμόρφωση και επανυποβολή, με νέο υποέργο για τα όμβρια.

Η διοίκηση Νταή επικαλείται συνεννόηση με τη Διαχειριστική Αρχή.

Η συνεννόηση μπορεί να εξηγεί την επανυποβολή. Δεν εξηγεί γιατί ένα έργο που παρουσιαζόταν ως «ώριμο» χρειάστηκε να ξαναωριμάσει.

Είκοσι πέντε μήνες μετά, το «ώριμο» ακόμη ωριμάζει.

Το δεύτερο μεγάλο παράδειγμα είναι η περιβαλλοντική αναβάθμιση της Ηγουμενίτσας, έργο-γέφυρα από την προηγούμενη προγραμματική περίοδο.

Το 2024 καταγραφόταν με οριστική μελέτη, απαιτούμενες άδειες και προγραμματισμό δημοπράτησης μέσα στην ίδια χρονιά. Η διακήρυξη δημοσιεύθηκε τελικά τον Ιούλιο του 2025. Οι οικονομικές προσφορές άνοιξαν τον Σεπτέμβριο και ακολούθησαν μήνες διευκρινίσεων, συμπληρωματικών πρακτικών και επανεξετάσεων. Μόλις στις 11 Μαΐου 2026 αναδείχθηκε προσωρινός ανάδοχος.

Οι προδικαστικές προσφυγές ήρθαν μετά.

Ασφαλώς πρόσθεσαν χρόνο.

Αλλά δεν έπεσαν από τον ουρανό.

Εμφανίστηκαν σε μια διαδικασία που είχε ήδη περάσει μήνες επανεξετάσεων και διορθωτικών χειρισμών, με την ίδια τη Δημοτική Επιτροπή να διαπιστώνει ότι κρίσιμες διευκρινίσεις δεν είχαν ζητηθεί εγκαίρως.

Μετά τις αποφάσεις 1230 και 1231/2026 της ΕΑΔΗΣΥ, ο Δήμος έφερε νέο Πρακτικό ΙΙ, δηλώνοντας ότι συντάχθηκε «σε συμμόρφωση» με αυτές.

Χωρίς το πλήρες σκεπτικό των αποφάσεων δεν μπορεί ακόμη να αποδοθεί ευθέως αιτιώδης ευθύνη στη διοίκηση.

Μένει όμως το κρίσιμο ερώτημα: οι προσφυγές ήταν μόνο αιτία της καθυστέρησης - ή και αποτέλεσμα της προηγούμενης διαχείρισης του διαγωνισμού;

Αυτό είναι πλέον κάτι περισσότερο από μια τεχνική καθυστέρηση.

Είναι ζήτημα δημόσιας ευθύνης.

Η διαχείριση έργων και πόρων που αφορούν χιλιάδες πολίτες δεν είναι προσωπική υπόθεση, όπου μια αποτυχία μπορεί να καταγραφεί ως ακόμη ένα λάθος και να κλείσει εκεί.

Οι εξηγήσεις έχουν όριο. Δεν μπορούν να γίνονται μόνιμο άλλοθι αναποτελεσματικότητας.

Και όταν η αδυναμία παραγωγής αποτελέσματος παγιώνεται, η πολιτική ευθύνη δεν μπορεί να εξαντλείται σε ακόμη μία εξήγηση.

Στις 5 Ιουλίου ο Παναγιώτης Νταής δήλωσε ότι μέσα στο επόμενο εξάμηνο η εικόνα των έργων ΕΣΠΑ του Δήμου θα είναι «εντελώς διαφορετική».

Το εξάμηνο αυτό είναι πλέον το δικό του ορόσημο.

Δυόμισι χρόνια μετά, η περίοδος προσαρμογής έχει τελειώσει.

Και υπάρχει ένας δεύτερος, εξίσου κρίσιμος λογαριασμός:

ποια αντίστοιχης κλίμακας αναπτυξιακή παρακαταθήκη θα αφήσει η ίδια η Δημοτική Αρχή Νταή;

Επιμέρους πρωτοβουλίες και χρηματοδοτήσεις υπάρχουν. Μέχρι σήμερα, όμως, δεν είναι ορατό ένα νέο πακέτο ώριμων και χρηματοδοτημένων έργων αντίστοιχου βάρους με εκείνο που παρέλαβε.

Στο τέλος, η μέτρηση είναι απλή:

Τι παρέλαβε. Τι έκανε. Τι αφήνει.

Οι εξηγήσεις δεν είναι έργο.

*

Ο Σωτήρης Γιάκης είναι χειρουργός οδοντίατρος με εξειδίκευση στην εμφυτευματολογία, την ψηφιακή οδοντιατρική και την αναγεννητική ιατρική. Διδάσκει σε μεταπτυχιακά προγράμματα, συμμετέχει σε ερευνητικά έργα και δραστηριοποιείται στον δημόσιο διάλογο με έμφαση στην καινοτομία, την αποτελεσματικότητα και τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις.