Σε Γλυκή και Μονή Γηρομερίου τον Δεκαπενταύγουστο ο Μητρ. Παραμυθίας Σεραπίων

 Toυ π. Ηλία Μάκου

Εορτάστηκε ο Δεκαπενταύγουστος στην Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Γηρομερίου Θεσπρωτίας, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Παραμυθίας Σεραπίωνος.

Ο Σεβασμιώτατος  την παραμονή της εορτής χοροστάτησε κατά τον Εσπερινό στον ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Γλυκής και ηγήθηκε της λιτανείας της εικόνας στους δρόμους του χωριού.  

Και στη Γλυκή και στη Μονή Γηρομερίου υπήρξε μεγάλη συμμετοχή πιστών.

Στην Μονή Γηρομερίου οι πιστοί προσκύνησαν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας.

Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Σεραπίων στην εγκύκλιό του, που διαβάστηκε στους ναούς, αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι "η Πα­να­γί­α μας υ­πήρ­ξε άν­θρω­πος ό­πως και ε­μείς, η Οποί­α με την ε­λεύ­θε­ρη συγ­κα­τά­θε­σή της στην πρό­σκλη­ση του Θε­ού, έ­θε­σε ο­λό­κλη­ρη την ύ­παρ­ξή της στη δι­α­κο­νί­α του μυ­στη­ρί­ου της Σω­τη­ρί­ας του αν­θρώ­που και έ­γι­νε η γέ­φυ­ρα που έ­νω­σε τη γη με τον ου­ρα­νό, η ο­δός μέ­σω της ο­ποί­ας κα­τέ­βη­κε ο Θε­ός προς τον άν­θρω­πο, για να μπο­ρέ­σει ο άν­θρω­πος να α­νέλ­θει προς τον Θε­ό".

Και προσθέτει: "Ας την πα­ρα­κα­λέ­σου­με πρω­τί­στως να εν­δυ­να­μώ­νει την πί­στη μας, να φω­τί­ζει τον νου μας, να ει­ρη­νεύ­ει την καρ­δι­ά μας και να μας δι­δά­σκει να εμ­πι­στευ­ό­μα­στε το θέ­λη­μα του Θε­ού, ώ­στε να α­ξι­ω­θού­με και ε­μείς να ει­σέλ­θου­με στην αι­ώ­νι­α ζω­ή. Ας ζη­τή­σου­με τη μη­τρι­κή της προ­στα­σί­α για τις οι­κο­γέ­νει­ές μας, για τα παι­δι­ά και τους νέ­ους μας, για τους α­σθε­νείς και τους δο­κι­μα­ζο­μέ­νους, για την πα­τρί­δα μας και για ο­λό­κλη­ρο τον κό­σμο.

Σύμφωνα με τους πατέρες της Μονής η Παναγία μας είναι ελπίδα στις δυσκολίες και το ακλόνητο στήριγμα στις στιγμές αδυναμίας και απογοητεύσεως της ζωής. 

Σε αυτήν καταφεύγουμε με παρρησία λέγοντάς της «Μήτερ του Θεού, την πάσαν ελπίδαν μου εις σε ανατίθημι». 

Τη νιώθουμε Μάνα μας, έτοιμη κάθε φορά που της το ζητούμε να μας δεχτεί φιλόστοργα.

Και η Παναγία όχι μόνο μας δέχεται, αλλά και  δείχνει με τη ζωή της τον ορθό δρόμο απέναντι στην καταπίεση που δέχεται ο σύγχρονος άνθρωπος από τα αλληλοσυγκρουόμενα και χωρίς ηθικό περιεχόμενο ρεύματα της εποχής. 

Και μας διδάσκει ότι την κρίση των ηθών μπορούμε να αποκαταστήσουμε με την καλοσύνη, την αγάπη και με την αλήθεια. Μπορούμε να μετατρέψουμε τη χαλάρωση σε εμβάθυνση.