KKE : Κράτος και μεγάλοι επιχειρηματίες εγκληματούν σε βάρος των αγροτών και του λαού της Λαψίστας

Το έγκλημα που συντελείται στον κάμπο της Λαψίστας, με το θέατρο που έχει στηθεί στις πλάτες των αγροτών και του λαού της περιοχής, έχει ενόχους με ονοματεπώνυμο.

Η διοίκηση της ΔΕΥΑΙ, που έχει στην ευθύνη της τον βιολογικό καθαρισμό και το κράτος, από την Κυβέρνηση και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση μέχρι την Περιφέρεια και τους Δήμους, έχουν όλοι ευθύνη. Ο Δήμος Ιωαννίνων να αφήσει τα επικοινωνιακά παιχνίδια και ο Δήμος Ζίτσας να σταματήσει να κρύβεται και να σιωπά. 

Οι αγρότες είναι με την πλάτη στον τοίχο. Καλούνται είτε να ποτίσουν με μολυσμένο νερό είτε να χρεοκοπήσουν. Και οι ένοχοι κάνουν τους ανήξερους, υποτιμώντας τη νοημοσύνη όλου του λαού. 

Οι αγρότες και ο λαός της περιοχής έχουν κάθε λόγο να είναι εξοργισμένοι και να κινητοποιούνται. Όποια και να είναι η εξέλιξη με το θέμα της άδειας, τώρα πρέπει να μεγαλώσει η πάλη για να πληρωθούν στο ακέραιο όλες οι αποζημιώσεις και οι επιδοτήσεις που δικαιούνται. Να αποζημιωθούν για τυχόν ζημιές που θα προκύψουν φέτος.  Δεν έχουν καμία ευθύνη για το έγκλημα που συντελείται.  Να παρθούν όλα τα μέτρα ούτως ώστε οι αγρότες να μείνουν ζωντανοί, να μπορούν να δουλέψουν και να παράξουν στη γη τους. 

Η προσπάθεια που γίνεται να κρυφτούν οι ένοχοι και να δημιουργηθεί διάσπαση στους αγρότες θα πέσει στο κενό.

Δύο χρόνια τώρα δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα για να λυθεί το πρόβλημα, να καθοριστούν οι υπεύθυνοι της ρύπανσης και να καθαρίσει το νερό. Ενώ για τον λαό ισχύει το «Ο ρυπαίνων πληρώνει» και μας φορτώνουν «πράσινα χαράτσια» για το κράτος και τους καπιταλιστές αυτό πάει περίπατο. Ο ρυπαίνων επιχορηγείται κιόλας. 

Για δεύτερη χρονιά, και ενώ οι αγρότες έχουν ήδη κάνει όλα τα έξοδα που απαιτεί η παραγωγή τους, ο κάμπος κινδυνεύει να μείνει απότιστος, φυσικό αποτέλεσμα της κατάστασης που έχουν διαμορφώσει το κράτος και τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα στην περιοχή. 

Για δεύτερη χρονιά, οι αγρότες βλέπουν τα χρέη να στοιβάζονται, χωρίς να έχουν λάβει ούτε ένα ευρώ από τις αποζημιώσεις που δικαιούνται, την ώρα που το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευθεί κατά 35% μέσα σε ένα χρόνο, αποτέλεσμα της «πολεμικής ακρίβειας» που μας φορτώνει η Κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της.  Την ίδια στιγμή, αποκαλύπτεται το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με εκατομμύρια ευρώ να αλλάζουν χέρια, ενώ για τους βιοπαλαιστές αγρότες δεν βρίσκεται ούτε ένα ευρώ για να αποζημιωθούν.

Βλέπουμε το ξεκλήρισμα των βιοπαλαιστών αγροτών. Προχωρά η βίαιη απομάκρυνσή τους από την παραγωγή και τη γη τους.

Για δεύτερη χρονιά, η περιοχή απειλείται από ένα επικίνδυνο, μολυσμένο νερό, ενώ τα χωριά και οι κάτοικοί της αντιμετωπίζονται ως «πολίτες δεύτερης κατηγορίας», αφού δεν φέρουν τον τίτλο του «επενδυτή» για να ασχοληθεί μαζί τους το αστικό κράτος.

Είναι δεκάδες οι παρεμβάσεις των κατοίκων, των αγροτών, των εργαζομένων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, αλλά και του ΚΚΕ και της Λαϊκής Συσπείρωσης όλα αυτά τα χρόνια.

Η υπόθεση αυτή είναι ακόμη ένα καμπανάκι για τη συνολική περιβαλλοντική κατάσταση που διαμορφώνεται εδώ και χρόνια στη Λαψίστα, συνολικά στο λεκανοπέδιο.

Η περιοχή συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερες βιομηχανικές δραστηριότητες. Σχεδιάζονται νέες επεκτάσεις εργοστασίων, νέες εγκαταστάσεις, μονάδες βιοαερίου και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Οι αγρότες ξεκληρίζονται και στη θέση τους εμφανίζονται εγκαταλελειμμένα χωράφια και νέες βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Δεν είναι τυχαία η εισήγηση της Περιφερειακής Αρχής Καχριμάνη, η οποία δήλωσε ότι θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι της ώστε να προχωρούν πιο γρήγορα οι αδειοδοτήσεις για επενδύσεις εκτός ΒΙΠΕ, όπου επιλέγει ο επιχειρηματίας. Την εισήγηση αυτή υπερψήφισαν όλες οι υπόλοιπες παρατάξεις του Περιφερειακού Συμβουλίου, πλην της Λαϊκής Συσπείρωσης.

Η τάφρος της Λαψίστας δείχνει όλη τη σαπίλα και όλα τα αδιέξοδα των εφαρμοζόμενων πολιτικών. Αναδεικνύει την υποχρηματοδότηση και την υποβάθμιση βασικών υποδομών, όπως οι ΤΟΕΒ, την έλλειψη αρδευτικών έργων, αλλά και το έγκλημα που συντελείται με τη μετατροπή των βιολογικών καθαρισμών σε «επενδύσεις» που αποφέρουν κέρδη και υποτίθεται ότι «θα έλυναν μακροχρόνια προβλήματα». 

Η Ευρωπαϊκή πολιτική που θέλει το νερό και την αποχέτευση πεδίο για κερδοφορία μας έχει οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση. 

Η τάφρος της Λαψίστας φανερώνει ότι κράτος και επιχειρηματίες τσακίζουν τον λαό. Γιατί τα πάντα υποτάσσονται στο κέρδος. Και ό,τι θεωρείται κόστος, υποβαθμίζεται και πρέπει να φύγει από τη μέση. Δείχνει ότι όταν όλα θυσιάζονται στον βωμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης, θυσία γίνονται οι λαϊκές ανάγκες.