Ομιλία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή παράδοσης του Αυτοκινητοδρόμου Κεντρικής Ελλάδας Ε65

 

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παρέστη σήμερα στην τελετή παράδοσης του βόρειου και τελευταίου τμήματος του αυτοκινητόδρομου Ε65, που πλέον συνιστά τον τρίτο ολοκληρωμένο κάθετο οδικό άξονα της ηπειρωτικής Ελλάδας, μαζί με την Ιόνια Οδό και την εθνική οδό Αθήνα – Θεσσαλονίκη, αποτελώντας τη «ραχοκοκαλιά» των συγκοινωνιακών υποδομών της κεντρικής Ελλάδας.

Ο Ε65, συνολικού μήκους άνω των 181 χιλιομέτρων, συνδέει τη Λαμία με τα Γρεβενά και την Εγνατία Οδό, θέτοντας τέλος στην απομόνωση κοινοτήτων της Στερεάς Ελλάδας, της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, εξασφαλίζοντας γρήγορες, ασφαλείς μετακινήσεις και μεταφορές κατά μήκος του κεντρικού άξονα, προσδίδοντας αναπτυξιακή δυναμική στην ευρύτερη περιοχή και διασφαλίζοντας απρόσκοπτη οδική πρόσβαση στο εξωτερικό, καθώς αποτελεί μέρος του διευρωπαϊκού δικτύου TEN-T.

Ακολουθεί η ομιλία του Πρωθυπουργού:

Σεβασμιώτατε, κ. Αντιπρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι στην κυβέρνηση και στο κοινοβούλιο, κύριοι Περιφερειάρχες, κύριοι Δήμαρχοι, κυρίες και κύριοι, φίλες και φίλοι,

Σήμερα είναι, πράγματι, μια σπουδαία μέρα. Όχι μόνο γιατί παραδίδουμε στην κυκλοφορία έναν εντυπωσιακό, σύγχρονο, ασφαλή αυτοκινητόδρομο, αλλά επειδή αποδεικνύουμε ότι η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει και αλλάζει καθημερινά.

Η χώρα της στασιμότητας, η χώρα των ημιτελών έργων, η χώρα των κενών υποσχέσεων ανήκει πια οριστικά στο παρελθόν, προχωρώντας τώρα μόνο μπροστά και έχοντας μια κυβέρνηση η οποία μπορεί να λέει «το είπαμε και το κάνουμε».

Αυτός ο δρόμος, αυτή η οδική αρτηρία είναι ίσως και ο πιο καθαρός «καθρέφτης» της διαδρομής που διανύσαμε εδώ και πολλά χρόνια, συμπυκνώνοντας και όλες τις αγκυλώσεις τις οποίες ξεπεράσαμε. Γιατί αυτός ο δρόμος έχει, όντως, τη δική του ιστορία -μίλησε γι’ αυτή και ο κ. Περιστέρης.

Η ιδέα του, θυμίζω, γεννήθηκε στις αρχές του 2000, μένοντας για καιρό στα συρτάρια, ωσότου ήρθε μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για να υπογράψει, το 2007, την πρώτη σύμβαση παραχώρησης, με πρωτεργάτη μάλιστα τον αείμνηστο Θεσσαλό, τον Γιώργο Σουφλιά.

Ο στόχος εκείνη την εποχή ήταν ο δρόμος να τελειώσει το 2013-2014. Όμως, η κρίση που ακολούθησε «πάγωσε» τα πάντα. Τα εργοτάξια «σίγησαν» και ο Ε65 έγινε το «μνημείο» του αδιεξόδου της Ελλάδος.

Και όταν ακόμα οι εργασίες ξεκίνησαν και πάλι -και εδώ θέλω να κάνω μια ξεχωριστή αναφορά στον Αντιπρόεδρο, τον Κωστή Χατζηδάκη, με άλλη ιδιότητα τότε, πάλι επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, ήταν αυτός ο οποίος ουσιαστικά συνεισέφερε ώστε να γίνει το «reset», η επανεκκίνηση όλων των συμβάσεων παραχώρησης-, και τότε, όμως, υπήρχαν πολλά καθημερινά προβλήματα και κυρίως υπήρχε η καχυποψία των τοπικών κοινωνιών, ειδικά της Δυτικής Μακεδονίας, οι οποίες είχαν «χορτάσει» από λόγια χωρίς αντίκρισμα.

Όταν, λοιπόν, ήρθαμε στα πράγματα το 2019, βρήκαμε έναν μισοφτιαγμένο δρόμο που σταματούσε όχι εκεί που είχε αρχικά σχεδιαστεί. Ένα έργο «πνιγμένο» στις υποχρεώσεις και σίγουρα ένα έργο με άδηλο μέλλον.

Τον Δεκέμβριο του 2019, όταν έκανα την πρώτη επιθεώρηση των έργων του νοτίου τμήματος, είχα δεσμευτεί ότι «ο δρόμος αυτός δεν θα μείνει ημιτελής, θα βρούμε τρόπο να διαπραγματευτούμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το βόρειο τμήμα του».

Δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση, αλλά με τόλμη πολεμήσαμε τη γραφειοκρατία. Πρέπει να σας πω ότι κατέβαλα πολύ μεγάλες προσωπικές προσπάθειες με την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να την πείσω ότι δεν ήταν δυνατόν ένα δίκτυο με τόσο μεγάλη στρατηγική σημασία για τη χώρα να μείνει ουσιαστικά ημιτελές.

Μάλιστα, μοιράστηκα μαζί της και εγώ τη δική μου προσωπική ιστορία. Φαίνεται ότι όλοι έχουμε μια προσωπική ιστορία από τον παλιό δρόμο που συνδέει τα Τρίκαλα με τα Γρεβενά. Ήταν Φεβρουάριος, νομίζω, του 2011, όταν αποφάσισα τότε, με τις δύο μου κόρες, να ξεκινήσω από την Αθήνα και να κατευθυνθώ οδικώς προς τη Βασιλίτσα. Θα αναφερθώ στην συνέχεια στη Βασιλίτσα, γνωρίζετε το μεγάλο ενδιαφέρον μου για τη στήριξη των ελληνικών χιονοδρομικών κέντρων.

Ήταν μια εποχή που για κάποιο λόγο, που δεν θυμάμαι, η ΠΑΘΕ ήταν κλειστή. Σκεφτείτε ότι τότε η μόνη οδική σύνδεση, και για τα φορτηγά, ήταν αυτός ο παλιός δρόμος, ο οποίος βέβαια ήταν εξαιρετικά κακοποιημένος.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι έπεσα σε, δεν νομίζω ότι ήταν λακκούβα, μάλλον με κρατήρα έμοιαζε. Έσκασαν δύο λάστιχα. Εν πάση περιπτώσει, μετά από μια έντονη κινητοποίηση κατάφερα και έφτασα στα Γρεβενά. Απόλαυσα την εξαιρετική γρεβενιώτικη φιλοξενία. Έφαγα τα μανιτάρια μου για να καταλήξω τελικά στις 3:00 το πρωί στο ξενοδοχείο, ενώ έπρεπε να φτάσω στις 19:00 το απόγευμα.

Μοιράστηκα, λοιπόν, με την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και αυτή την προσωπική ιστορία και της είπα: κοίταξε να δεις, αυτός ο δρόμος δεν μπορεί να μείνει έτσι, πρέπει να ολοκληρωθεί.

Πήραμε λοιπόν, τελικά, την έγκριση Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μετά από πολλή προσπάθεια. Και βέβαια, το επόμενο βήμα -πολύ σημαντικό και αυτό-, ήταν να εντάξουμε το έργο, ούτε αυτό ήταν προφανές, κ. Παπαθανάση, στη χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης.

Και να το ξαναπώ κι εγώ, όταν μας ρωτάνε πού πήγαν τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης, εδώ πήγαν τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης. Εδώ.

Οι εργασίες, λοιπόν, συνεχίστηκαν. Οι δισταγμοί παρέμεναν. Όταν μίλησα με τον κ. Περιστέρη και του είπα: θέλω ο δρόμος αυτός να τελειώσει το καλοκαίρι του 2026, υπήρχε μια σχετική επιφύλαξη διότι, όπως βλέπετε, είναι ένα έργο το οποίο τεχνικά είναι εξαιρετικά σύνθετο.

Κι όμως, εκεί που άλλοι έβλεπαν αδιέξοδα και δυσκολίες, εμείς -και όταν λέω «εμείς» και χρησιμοποιώ α’ πληθυντικό, εντάσσω τις υπηρεσίες του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, τον κατασκευαστή, τον παραχωρησιούχο, όλους όσους εκτέλεσαν αυτό το εξαιρετικά σύνθετο έργο-, όλοι εμείς είδαμε προοπτική. Παλέψαμε με τον χρόνο, παλέψαμε με τα εμπόδια της γεωμορφολογίας. Αντιμετωπίσαμε με σεβασμό, περιβαλλοντικό σεβασμό, αυτή την καταπληκτική φύση, αντιμετωπίσαμε με σεβασμό και την πανίδα και τη χλωρίδα.

Θέλω να θυμίσω ότι ο δρόμος αυτός έχει ειδικές γέφυρες για να τον διασχίζουν οι αρκούδες, οι οποίες είναι τόσο ταυτισμένες με την περιοχή και με τον τόπο αυτό.

Και αποδείξαμε ότι με σχέδιο και με δουλειά όλα επιτυγχάνονται. Και νιώθω και εγώ σήμερα μια ιδιαίτερη χαρά και μια ικανοποίηση, γιατί πραγματοποιήθηκε ένα ακόμα προσωπικό μου στοίχημα.

Είχα βάλει τρία στοιχήματα με τον εαυτό μου για τις μεγάλες οδικές υποδομές: το πρώτο ήταν η ολοκλήρωση του Άξονα Πατρών-Πύργου. Εκεί, να μην πω, να μην θυμίσω, Σεβασμιώτατε, τι κατάσταση παραλάβαμε στον δρόμο αυτό. Μια εργολαβία σπασμένη σε οκτώ κομμάτια, για να δοθούν κάποιες σε αγαπημένους εργολάβους της τότε κυβέρνησης.

Και εκεί δύσκολες διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεπεράστηκαν, εν πάση περιπτώσει, και αυτές. Παραδόθηκε το έργο, άλλαξε όλη η αναπτυξιακή δυναμική της περιοχής, σχεδόν μηδενίστηκαν τα τροχαία ατυχήματα. Έγινε αυτό το έργο.

Το δεύτερο στοίχημα ήταν η ολοκλήρωση του Ε65, το νότιο κομμάτι, και τώρα το βόρειο κομμάτι. Τελείωσε και ο Ε65.

Και βέβαια, το τελευταίο μεγάλο προσωπικό στοίχημα είναι ο Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης, πλήρως συμβασιοποιημένος, με τα έργα πια να έχουν ξεκινήσει και με την απόλυτη βεβαιότητα ότι και το έργο αυτό θα ολοκληρωθεί.

Σήμερα, ωστόσο, μπροστά στο αποτέλεσμα, δεν νομίζω ότι έχει τόσο νόημα μία άγονη αναδρομή στα λάθη του παρελθόντος. Η καλύτερη απάντηση στη μοιρολατρία δίνεται εδώ, δίνεται στο πεδίο.

Και πάλι, λοιπόν, θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στις κατασκευαστικές εταιρείες, στους μηχανικούς, στους εργαζόμενους, σε όλους όσοι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό σε αυτά τα εργοτάξια.

Καταφέραμε να κάνουμε το όραμα πράξη, δίνοντας αύριο το μεσημέρι στην κυκλοφορία έναν δρόμο κορυφαίων προδιαγραφών, ένα έργο το οποίο κινδύνευσε να γίνει ένα μνημείο, ένα σύμβολο εθνικής ανεπάρκειας μετατρέπεται τώρα στο πιο ισχυρό σύμβολο μιας Ελλάδας η οποία δεν εγκλωβίζεται πια στη μέση μιας διαδρομής, αλλά προχωρά με τόλμη για να φτάσει με ασφάλεια και με ταχύτητα στον τελικό προορισμό.

Είναι 181,5 χιλιόμετρα, μίλησε ο Γενικός Γραμματέας, τον οποίο θέλω να ευχαριστήσω για τη μεγάλη του προσπάθεια, ιδιαίτερα για τις τεχνικές προδιαγραφές.

Δεν θα επαναλάβω τους αριθμούς, τις ώρες, τα λεπτά που θα γλιτώνει κανείς για να φτάσει στην Κοζάνη, στα Γρεβενά, στο Μέτσοβο, στην Καστοριά και στις άλλες περιοχές που συνδέονται μέσω της Εγνατίας. Θα σταθώ μόνο σε όλα όσα αντανακλούν αυτοί οι αριθμοί στην καθημερινότητα των πολιτών και ιδίως των κατοίκων της Δυτικής Μακεδονίας, των κατοίκων της δυτικής Θεσσαλίας. Η δυτική Θεσσαλία γίνεται τώρα προσβάσιμη και από τον βορρά, όχι μόνο από τον νότο.

Αυτό σημαίνει ότι ο παραγωγός δεν θα σπαταλά ώρες για να μεταφέρει τα προϊόντα του στις αγορές της Αθήνας ή του εξωτερικού. Ο οδηγός του φορτηγού δεν θα μετράει πια με αγωνία τις επικίνδυνες στροφές. Η βιομηχανική ζώνη της Λαμίας αποκτά άμεση διέξοδο σε μεγάλα δίκτυα, δίνοντας μια νέα αναπτυξιακή ορμή στις επιχειρήσεις. Η φοιτήτρια από τα Γρεβενά δεν θα βλέπει την απόσταση ως εμπόδιο για να επισκεφτεί το σπίτι της. Οι ταξιδιώτες που θέλουν να ανακαλύψουν τα Μετέωρα, τη Λίμνη Πλαστήρα, την ορεινή Πίνδο, θα αυξάνονται, μαθαίνοντας ότι θα απολαύσουν ταυτόχρονα με τον προορισμό και μια πολύ ευχάριστη, μοναδική για εμάς που αγαπάμε ακόμα την οδήγηση, εμπειρία.

Με άλλα λόγια, ο Ε65 δεν είναι απλά μια υποδομή. Δεν είναι μόνο ένας δρόμος. Είναι το έργο το οποίο «σπάει», όπως είπε και ο Νίκος Ταχιάος, τη γεωγραφική απομόνωση δεκάδων πόλεων και χωριών στη Δυτική Μακεδονία, τη Θεσσαλία, τη Στερεά, την Ήπειρο, κάνοντας πράξη κάτι το οποίο αποτελεί τη δέσμευση, αδιαπραγμάτευτη δέσμευση αυτής της κυβέρνησης: την ισότιμη ανάπτυξη για όλους.

Με την εμβέλειά του, μάλιστα, να ξεπερνά τα όρια των συγκεκριμένων Περιφερειών και να επανακαθορίζει ουσιαστικά τη θέση της Ελλάδος στον ευρωπαϊκό χάρτη. Με τον Ε65 η Ελλάδα ανακτά τη φυσική της θέση ως ένας δυναμικός κόμβος μεταφορών για το σύνολο των κρατών της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Πρόκειται, λοιπόν, για μια παρέμβαση η οποία συνεπάγεται πολλά, πολλά περισσότερα από έναν υπερσύγχρονο αυτοκινητόδρομο, καθώς το ίδιο το έργο κινητοποιεί πολλές δυνάμεις σε πολλά διαφορετικά πεδία.

Και αυτή η κυβέρνηση, άλλωστε, το έχει αποδείξει με έργα τα οποία διεξάγονται σε όλη τη χώρα. Δεν μιλάμε μόνο για τα μεγάλα έργα. Αναφέρθηκε ο Υπουργός στα πάρα πολλά έργα «Daniel», τα οποία γνωρίζει η πολύπαθη Θεσσαλία πόσο απαραίτητα ήταν. Και αυτά ολοκληρώνονται με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Γνωρίζουν και οι Υπουργοί, άλλωστε, ότι υπάρχουν συμβατικές υποχρεώσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης, οι οποίες είναι αδιαπραγμάτευτες.

Τα έργα αυτά ολοκληρώνονται και έτσι η Περιφέρεια δεν αποκτά απλά υποδομές, οι οποίες «διορθώνουν» τις επιπτώσεις φυσικών καταστροφών, αποκτά καλύτερες υποδομές, μην το ξεχνάμε αυτό.

Κάθε έργο το οποίο ανακατασκευάζεται, κατασκευάζεται με άλλες προδιαγραφές. Όταν είχαμε την πρώτη μεγάλη περιπέτεια του «Ιανού» -τα θυμούνται καλά οι συνάδελφοι, κυρίως από την Καρδίτσα- και ξαναφτιάξαμε ουσιαστικά τότε, αγαπητέ Γιώργο, τις υποδομές όλες στην ορεινή Αργιθέα, διαπιστώσαμε ότι τα έργα αυτά τα οποία είχαμε ανακατασκευάσει άντεξαν στο απίστευτης έντασης φαινόμενο που ήταν ο «Daniel».

Άρα, κάθε τέτοια παρέμβαση ουσιαστικά θωρακίζει τις υποδομές μας απέναντι σε μια κλιματική κρίση η οποία δυστυχώς είναι εδώ, παρούσα.

Θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να πω δύο λόγια ακόμα και για τα Γρεβενά, Σεβασμιώτατε, αλλά και για τη Δυτική Μακεδονία συνολικά. Θέλω να κάνω μια ιδιαίτερη μνεία στο χιονοδρομικό της Βασιλίτσας. Πριν από λίγες μέρες η Βουλή επικύρωσε τη σύμβαση παραχώρησης για 40 χρόνια. Τα έργα αυτά δίνουν ένα ιδιαίτερα σημαντικό αναπτυξιακό αποτύπωμα. Πιστεύουμε ως κυβέρνηση στον ορεινό τουρισμό, πιστεύουμε στον τουρισμό 365 ημέρες τον χρόνο.

Πιστεύουμε ότι παρά το γεγονός ότι μας επισκέπτονται 45 εκατομμύρια τουρίστες από το εξωτερικό, ότι έχουμε ακόμα πολλούς νέους προορισμούς και πολλές ομορφιές που οι τουρίστες μπορούν να γνωρίσουν. Ο χειμερινός τουρισμός είναι μια τέτοια ευκαιρία.

Η Δυτική Μακεδονία, τα Γρεβενά, η Κοζάνη, η Φλώρινα, η Καστοριά, έχουν μοναδική δυνατότητα να μετατραπούν σε έναν τουριστικό προορισμό για όλες τις εποχές του χρόνου.

Και μια ξεχωριστή αναφορά στην Εγνατία οδό. Μια Εγνατία οδό την οποία οραματίστηκε και τα πρώτα θεμέλια έβαλε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ένας δρόμος που και αυτός είναι ταυτισμένος με την παράταξη μας. Θα δείτε και τα επόμενα χρόνια έργα στην Εγνατία τα οποία ουσιαστικά θα μας επιτρέψουν, όταν ολοκληρωθούν, να μιλάμε για μια νέα Εγνατία.

Διότι και εδώ φαίνεται πως δεν αρκεί να κατασκευάζεις έναν δρόμο, αλλά πρέπει να προνοείς και να προβλέπεις και για τη συντήρησή του. Θα εξασφαλίσουμε τους πόρους έτσι ώστε η Εγνατία να γίνει ένας απολύτως σύγχρονος και ασφαλής αυτοκινητόδρομος. Και αυτό θα σημαίνει πολλές, εκατοντάδες, χιλιάδες ενδεχομένως θέσεις απασχόλησης για τα επόμενα χρόνια για την Ήπειρο, αγαπητέ Περιφερειάρχα, για τη Δυτική Μακεδονία, για την Κεντρική Μακεδονία, για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.

Και βέβαια, ακολουθούν και άλλα σημαντικά έργα υποδομής. Γιώργο, θα είμαι σε περιοδεία στη Δυτική Μακεδονία πριν τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Είναι μια ευκαιρία να μιλήσουμε και να εξηγήσουμε στους συμπολίτες μας ότι γίνονται πολλά περισσότερα από αυτά τα οποία ενδεχομένως αυτή τη στιγμή γίνονται αντιληπτά, όχι μόνο στο επίπεδο των υποδομών.

Και ναι, θα προχωρήσουμε και τον δρόμο από την Πτολεμαΐδα στο Ξινό Νερό. Είναι κάτι για το οποίο έχουμε δεσμευτεί και θα το ανακοινώσουμε και επίσημα τις επόμενες ημέρες. Πολλές ιδιωτικές επενδύσεις οι οποίες ήδη δρομολογούνται, μετά από κάποιες καθυστερήσεις. Και βέβαια, μια ΔΕΗ η οποία θα ανακτήσει τον ρόλο της, με άλλα χαρακτηριστικά πια, ως πρωταθλήτρια στην απασχόληση στη Δυτική Μακεδονία.

Ξέρετε ότι και για εμένα, για τους Υπουργούς -μια ειδική μνεία στον Νίκο Παπαθανάση, ο οποίος έχει επισκεφθεί δεκάδες φορές την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, και σήμερα εκεί ήσουν- η Δυτική Μακεδονία έχει κάθε λόγο να αντιμετωπίζει το μέλλον με αισιοδοξία. Και πιστεύω ότι αυτά τα οποία σας λέω σε έξι μήνες θα φανούν πολύ πιο έντονα στους πολίτες της Δυτικής Μακεδονίας.

Κρατήστε αυτό που σας είπα. Εδώ θα είμαστε πάλι την άνοιξη του 2027 να κάνουμε το «ταμείο» μας και για την υλοποίηση των δεσμεύσεων, ειδικά για τη Δυτική Μακεδονία.

Κλείνω, λοιπόν, με τη σκέψη ότι η χώρα και η κυβέρνησή μας δεν υπόσχεται απλά νέα έργα. Τα κατασκευάζει, τα ολοκληρώνει, τα αποδίδει στην κοινωνία. Αυτή ακριβώς είναι και η μεγάλη διαφορά της παράταξής μας: η μετάβαση από τη χρόνια εκκρεμότητα στην ορατή πραγματικότητα, επιβεβαιώνοντας με τρόπο χειροπιαστό ότι διαθέτουμε και το σχέδιο και τη βούληση και τη γνώση να κάνουμε πράξη κάθε δέσμευση.

Και όλα αυτά όταν, δυστυχώς, οι πολιτικοί μας αντίπαλοι εξακολουθούν να επενδύουν στη μιζέρια. Τους αφήνουμε, λοιπόν, στο χθες. Εμείς απαντάμε με την αλήθεια των αποτελεσμάτων και βαδίζουμε με αυτοπεποίθηση προς την Ελλάδα του 2030.

«Πυξίδα» μας είναι η σταθερότητα και η συνέπεια, μέσα σε ένα κόσμο -τον βλέπετε κι εσείς-, πολύ μεγάλης αβεβαιότητας, με μόνιμο στόχο να γίνεται ολοένα και καλύτερη η καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών.

Με το συμβολικό κόψιμο, λοιπόν, της κορδέλας και με την παράδοση στην κυκλοφορία αύριο ολοκληρωμένου πια του Ε65, ουσιαστικά κλείνει, όπως είπα, ένας κύκλος πολυετούς αναμονής.

Αυτός ο δρόμος ανήκει πλέον σε εσάς, στους ανθρώπους που μοχθούν, στους ανθρώπους που δημιουργούν, στους ανθρώπους που επιλέγουν να παραμένουν στον τόπο τους, κόντρα στις αντιξοότητες, κόντρα στις δυσκολίες.

Σήμερα έχετε έναν λόγο παραπάνω να είστε αισιόδοξοι, γιατί η δική σας προκοπή είναι δικαίωση των δικών μας προσπαθειών και η ζωντανή απόδειξη ότι η πατρίδα μας τελικά προχωρά σταθερά, τολμηρά και σίγουρα μπροστά.

Εύχομαι από καρδιάς καλά και, προπαντός, ασφαλή ταξίδια στο νέο μας απόκτημα. Καλορίζικος ο νέος Ε65.