Το ΚΚΕ για την εξαγορά Νιτσιάκου

 

Οι καπιταλιστές πουλάνε τις εταιρείες τους και κερδίζουν εκατομμύρια. 

Ποιος όμως έφτιαξε αυτόν τον πλούτο;

Το τελευταίο διάστημα διεξάγεται μπαράζ πωλήσεων «γιαννιώτικων» εταιρειών, με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ να αλλάζουν χέρια και τους εργαζόμενους να βιώνουν όλο και πιο δύσκολη καθημερινότητα. Η Δωδώνη, η Νιτσιάκος ΑΕΒΕ και πρόσφατα η εξαγορά της EN.ACT από τη Motor Oil έγιναν πρώτο θέμα σε όλα τα τοπικά και πανελλαδικά ΜΜΕ.

Οι καπιταλιστές έσπευσαν να πανηγυρίσουν. Και έχουν κάθε λόγο. Βλέπουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ να καταλήγουν στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Παράλληλα, προσπαθούν να επιβάλουν το γνωστό αφήγημα: ότι αυτές οι επιχειρήσεις δημιουργήθηκαν χάρη στο «επιχειρηματικό δαιμόνιο», την «καινοτομία» και τις ικανότητες ορισμένων επιχειρηματιών, ενώ ψελλίζουν και λίγα λόγια για τη συμβολή των «ανθρώπων τους», όπως συνηθίζουν να λένε.

Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν την αλήθεια. 

Χωρίς τους εργάτες, δεν γυρνά ούτε γρανάζι.

Τέτοιου είδους συμφωνίες φανερώνουν ότι υπάρχουν σήμερα «δύο Ελλάδες». Η Ελλάδα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, που παράγει, κάνει θυσίες και δυσκολεύεται να βγάλει τον μήνα, και η Ελλάδα των καπιταλιστών, που ιδιοποιείται το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς, αυγαταίνει τα κέρδη και τις περιουσίες της.

Για να μπορεί σήμερα μια επιχείρηση να πωλείται έναντι εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, προηγήθηκαν δεκαετίες δουλειάς χιλιάδων εργατών και εργατριών, Ελλήνων και μεταναστών. Προηγήθηκαν ατελείωτες ώρες δουλειάς στα πτηνοτροφεία, στα σφαγεία, στις γραμμές παραγωγής, στις μεταφορές, στις αποθήκες και στα γραφεία. Προηγήθηκαν χαμηλοί μισθοί, εντατικοποίηση, εργατικά ατυχήματα και διαρκής πίεση για μεγαλύτερη παραγωγικότητα.

Ο πλούτος που σήμερα αλλάζει χέρια δεν δημιουργήθηκε από κανένα fund, ούτε από κανέναν μεγαλομέτοχο. Δημιουργήθηκε από τους εργαζόμενους που δουλεύουν τις μηχανές, δίνουν τον ιδρώτα και τον χρόνο τους. Είναι αυτοί που γίνονται τα θύματα στα εργατικά «ατυχήματα» σε αυτούς τους χώρους δουλειάς κάθε χρόνο. 

Δεν ματώνουν όλοι σήμερα. Κάποιοι κερδίζουν. Και κερδίζουν πολλά.

Το γεγονός ότι η εταιρεία-κολοσσός που απέκτησε το 70% της Νιτσιάκος ΑΕΒΕ είναι ουκρανικών συμφερόντων φωτίζει ακόμη μία πλευρά της πραγματικότητας. Η πλήρης στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στο καθεστώς Ζελένσκι, στις πλάτες του ελληνικού λαού, δεν σημαίνει μόνο μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Ταυτόχρονα δημιουργεί νέες επιχειρηματικές και επενδυτικές ευκαιρίες για τους μεγάλους ομίλους, που αντιμετωπίζουν ακόμη και τον πόλεμο ως πεδίο κερδοφορίας. Δεν είναι τυχαίο ότι τα αστικά κόμματα συμφωνούν στη στρατηγική της πολεμικής εμπλοκής και της στήριξης των ευρωατλαντικών σχεδιασμών. Για τους λαούς σημαίνει κινδύνους, φτώχεια και αιματοχυσία. Για το κεφάλαιο σημαίνει νέες αγορές, νέα κέρδη και νέες μπίζνες. 

Οι καπιταλιστές κερδίζουν από τη δουλειά μας

Ο λαός πληρώνει τις επιδοτήσεις τους. 

Η ανάπτυξη αυτών των εταιρειών στηρίχθηκε διαχρονικά από το αστικό κράτος. Αντεργατικοί νόμοι που έλυσαν τα χέρια της εργοδοσίας, φοροαπαλλαγές, διακρατικές συμφωνίες για την εισαγωγή φθηνού εργατικού δυναμικού, αναπτυξιακοί νόμοι και κάθε είδους κρατικές ενισχύσεις αποτέλεσαν βασικά εργαλεία για τη γιγάντωση των επιχειρηματικών ομίλων. Μόνο η Νιτσιάκος ΑΕΒΕ έλαβε 83 εκατομμύρια ευρώ για τη νέα της επένδυση. Εκατομμύρια που χαρίστηκαν στους επιχειρηματικούς ομίλους από χρήματα που το κράτος και η Ευρωπαϊκή Ένωση συγκεντρώνουν από τη φορολογία των λαϊκών στρωμάτων και στη συνέχεια τα επιστρέφουν στο μεγάλο κεφάλαιο, στο όνομα της «ανάπτυξης» και της «ανταγωνιστικότητας».

Η δικαιολογία είναι γνωστή: «Αυτές οι εταιρείες δίνουν δουλειά στον κόσμο». Η αλήθεια είναι ακριβώς η αντίστροφη. Η δουλειά των εργαζομένων δημιούργησε αυτούς τους ομίλους. Κανένας δεν χάρισε τίποτα στην εργατική τάξη. Όλα πληρώθηκαν και δουλεύτηκαν μέχρι το τελευταίο ευρώ. Για να φτιαχτούν οι εταιρείες των εκατομμυρίων, πρέπει να τσακίσουν την εργατική δύναμη.

«Κάντε υπομονή», έλεγαν τα χρόνια της κρίσης, «για να έρθει η ανάπτυξη». Η ανάπτυξή τους ήρθε. Έφερε εκατομμύρια για τους καπιταλιστές, ενώ οι εργαζόμενοι βιώνουν ολοένα χειρότερους όρους εργασίας και μεγαλύτερη εκμετάλλευση.

Αυτή η ανάπτυξη χτίστηκε πάνω στις τιμές των προϊόντων που βρίσκονται στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Προϊόντα διατροφής που οι ίδιοι οι αγρότες, οι πτηνοτρόφοι και οι εργάτες που τα παράγουν δυσκολεύονται πλέον να αγοράσουν.

Το μήνυμα της εργοδοσίας είναι καθαρό: «Να αποδείξουμε στους επενδυτές μας πόσο εργατικοί είμαστε», λένε. Καμία αυταπάτη, λοιπόν, για την επόμενη μέρα. Εργαζόμενοι και παραγωγοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με ακόμη μεγαλύτερες πιέσεις και ανταγωνισμούς. Από τον δικό τους ιδρώτα θα βγαίνουν νέα εκατομμύρια, σε συνθήκες όπου τα «μαχαίρια» του ανταγωνισμού ανάμεσα στους μεγάλους ομίλους θα ακονίζονται όλο και περισσότερο.

Όποιος κι να είναι ο μεγαλομέτοχος, η εργατική τάξη θα πληρώνει το μάρμαρο της καπιταλιστικής κερδοφορίας. 

Καμία αναμονή. Κανένας εφησυχασμός.

Δικά τους τα κέρδη, δικές μας οι θυσίες.

Οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή αυτού του άδικου και εκμεταλλευτικού συστήματος.