Η εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα στη Θεσπρωτία - Χειροτονία νέου ιερέα

Toυ π. Ηλία Μάκου
 

Η εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα εορτάστηκε με λειτουργική λαμπρότητα στους ναούς της Μητροπόλεως Παραμυθίας.

Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας, Γηρομερίου και Πάργης κ. Σεραπίων χοροστάτησε κατά τον όρθρο και ιερούργησε κατά τη θεία λειτουργία στον ναό Αγίου Γεωργίου Σαγιάδας, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, ότι "η Ανάσταση του Χριστού μάς καλεί όλους μας να λουστούμε στο φως που πηγάζει από τον Πανάγιο Τάφο Του.  Και αποτελεί το κέντρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Όλη η πίστη μας, όλη η λατρεία μας και όλη η πνευματική μας ζωή στηρίζεται πάνω στο μεγάλο γεγονός της Ανάστασης του Ιησού Χριστού εκ των νεκρών".

Στη διάρκεια της θείας λειτουργίας χειροτόνησε σε ιερέα τον διάκονο π. Ιωάννη Παππά  (του απένειμε και το οφίκιο του Σακελλαρίου και ο οποίος τοποθετήθηκε στην ενορία Σαγιάδας). 

Απευθυνόμενος στον  νέο κληρικό, τον κάλεσε να γίνει μάρτυρας της Ανάστασης του Χριστού "όχι απλώς για τον εαυτό σου, αλλά μάρτυρας μέσα στον κόσμο, με τη ζωή σου, με την προσευχή σου, με το κήρυγμά σου. Η σχέση σου από εδώ και στο εξής με την Ανάσταση δεν πρέπει να είναι μια σχέση τυπική, μια σχέση θεωρητική, αλλά να είναι σχέση ουσιαστική, σχέση υπαρξιακή, βαθιά  πνευματική σχέση. Να ζεις συνεχώς μέσα στο μυστήριο της Ανάστασης. Ο λαός περιμένει από σένα να μεταφέρεις το μήνυμα της ελπίδας, το μήνυμα της χαράς, το μήνυμα της νίκης κατά του θανάτου, το μήνυμα της λύπης απέναντι στην αμαρτία".

Και πρόσθεσε: Οι άνθρωποι στην εποχή μας, ζουν μέσα στην απογοήτευση, ζουν μέσα στην ανασφάλεια και εσύ καλείσαι να σταθείς κοντά τους ως πατέρας και πνευματικός, για να τους θυμίζεις πάντοτε ότι ο Χριστός νίκησε με την Σταυρική του Θυσία και την Ανάστασή Του τον θάνατο και ότι καμία απελπισία, όσο μεγάλη και αν είναι, δεν μπορεί να νικήσει τη χαρά του Χριστού μας". 

Κατέληξε επισημαίνοντας ότι "θα μεταδίδεις,  δια της θείας ευχαριστίας,  στους ανθρώπους, όσο απελπισμένοι, όσο κουρασμένοι και όσο πληγωμένοι και αν είναι, τον Αναστημένο Χριστό. Και θα παίρνουν, δύναμη, και θα γεμίσει η ψυχή τους ειρήνη. Αλλά και θα πλημμυρίζουν, δια της ιεροσύνης σου, με το φως  του Χριστού. Ο ιερέας δεν ανήκει μόνο στο Άγιο Θυσιαστήριο, αλλά ανήκει  και στο σπίτι του πονεμένου και στο σπίτι του αρρώστου και στο σπίτι του νέου, ο οποίος αναζητά το δρόμο του, και στο σπίτι του ηλικιωμένου, ο οποίος περιμένει από σένα μια λέξη παρηγοριάς. Να είσαι και να γίνεσαι καθημερινά ο άνθρωπος της προσφοράς και της θυσίας". 

Να σημειωθεί ότι η αποστολή των κληρικών είναι σπουδαία και οφείλουν να τη συναισθάνονται και όχι  να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους διεκπεραιωτικά. . Έχουν την ευθύνη, μακριά από κάθε έννοια στείρου επαγγελματισμού,  να βοηθήσουν τους ανθρώπους να βρεθούν στα εύσπλαχνα χέρια του Κυρίου, αφήνοντας το παρελθόν πίσω. Να βοηθήσουν να μην εξουδετερωθεί η ευτυχία των ανθρώπων, αλλά να τους προσανατολίζουν, μέσα από το παράδειγμα κυρίως,  να αντικρύσουν το μέλλον και να το διακρίνουν φωτεινό. 

Εξάλλου το κεντρικό δίδαγμα και από την εορτή της Απόδοσης του Πάσχα συνοψίζεται στο ότι αυτό που αξίζει να δούμε καθαρά,  είναι  πως  η Ανάσταση του Χριστού, όταν ριζώσει στην ψυχή μας, γκρεμίζει το κενό μέσα μας, κάνει κομμάτια την ψεύτικη  προσωπίδα μας και διώχνει τη γύμνια της συνείδησης και το ξεθώριασμα ζωής.

Σε μια εποχή, που τα όνειρα για το μέλλον λείπουν και είναι ματωμένα, που  τα ιδανικά σιγοπεθαίνουν, που παγώνει η καρδιά από κρύο αγέρα, που δυσοσμεί η ψυχή, ακούγονται βήματα και ζυγώνει ένα φως. Είναι τα βήματα και το φως του Σταυρωμένου και Αναστημένου Χριστού. Αυτού, που χάσαμε.  Αυτού, που ψάχνουμε να βρούμε.