Τα έργα της Θεσπρωτίας δεν είναι προσωπική προεκλογική αφίσα κανενός

  Γράφει ο Σωτήρης Γιάκης

Η Θεσπρωτία δεν αντέχει άλλο πολιτική δημοσίων σχέσεων.

Δεν αντέχει άλλο τη λογική ότι κάθε χρηματοδότηση που φτάνει στον τόπο πρέπει να παρουσιάζεται ως προσωπικό κατόρθωμα κάποιου πολιτικού παράγοντα.

Τα έργα αγροτικής οδοποιίας που εγκρίθηκαν για τη Θεσπρωτία είναι ασφαλώς θετική εξέλιξη.

Κάθε παρέμβαση που βελτιώνει την πρόσβαση σε γεωργική γη και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις είναι σημαντική για τον πρωτογενή τομέα, για τους ανθρώπους της υπαίθρου και για την ίδια την επιβίωση των χωριών μας.

Όμως υπάρχει μια αλήθεια που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από φωτογραφίες, πανηγυρικές ανακοινώσεις και δελτία τύπου:

Τα έργα αυτά δεν αποτελούν προσωπικό έργο κανενός βουλευτή.

Τα 16 έργα που αφορούν τη Θεσπρωτία εντάσσονται στον προσωρινό πίνακα της Παρέμβασης Π3-73-1.2 του Στρατηγικού Σχεδίου της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής 2023-2027, με τίτλο «Βελτίωση πρόσβασης σε γεωργική γη και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις».

Πρόκειται για πανελλαδικό πρόγραμμα που αφορά 365 έργα σε 123 Δήμους της χώρας, συνολικού προϋπολογισμού 194 εκατομμυρίων ευρώ, σε όλες τις Περιφέρειες της Ελλάδας.

Άρα ας σταματήσει επιτέλους η προσπάθεια να εμφανιστεί ένα εθνικό χρηματοδοτικό πρόγραμμα ως προσωπική πολιτική “επιτυχία”.

Γιατί τα επίσημα στοιχεία λένε κάτι πολύ συγκεκριμένο:

Οι δικαιούχοι του προγράμματος είναι οι Δήμοι.

Οι Δήμοι υπέβαλαν τις προτάσεις.

Οι τεχνικές υπηρεσίες των Δήμων προετοίμασαν τους φακέλους.

Οι Δήμοι έχουν την ευθύνη ωρίμανσης και υλοποίησης των έργων.

Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Και η πραγματικότητα δεν αλλάζει επειδή κάποιοι επιλέγουν να στήνουν πολιτικές καμπάνιες πάνω σε έργα που δεν σχεδίασαν, δεν υπέβαλαν και δεν θα υλοποιήσουν οι ίδιοι.

Η ενημέρωση των πολιτών είναι υποχρέωση.

Η πολιτική ιδιοποίηση όμως είναι κάτι τελείως διαφορετικό.

Γιατί όταν ένας πολιτικός προσπαθεί συνεχώς να εμφανίζεται ως “πατέρας” κάθε χρηματοδότησης που φτάνει στον τόπο, τότε γεννιέται ένα σοβαρό ερώτημα:

Ποιο είναι τελικά το δικό του πραγματικό έργο;

Πού είναι το προσωπικό πολιτικό αποτύπωμα για τη Θεσπρωτία;

Ποιες μεγάλες διεκδικήσεις κέρδισε πριν ληφθούν οι αποφάσεις;

Ποια στρατηγική έφερε νέες επενδύσεις;

Ποιο σχέδιο άλλαξε πραγματικά την πορεία του νομού;

Γιατί η Θεσπρωτία κουράστηκε από πολιτικούς που εμφανίζονται μετά τις αποφάσεις για να φωτογραφηθούν δίπλα στις πινακίδες των έργων.

Η κοινωνία ζητά κάτι πολύ πιο σοβαρό:

Να υπάρχουν άνθρωποι που διεκδικούν πριν από τις αποφάσεις.

Άνθρωποι που πιέζουν, σχεδιάζουν και συγκρούονται όταν χρειάζεται για τον τόπο.

Όχι επαγγελματίες της επικοινωνίας που ανακαλύπτουν τα έργα όταν έρθει η ώρα των ανακοινώσεων.

Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι της Θεσπρωτίας δεν ενδιαφέρονται ποιος θα προλάβει να βάλει πρώτος το όνομά του πάνω σε μια χρηματοδότηση.

Ενδιαφέρονται να μάθουν:

Πότε θα δημοπρατηθούν τα έργα;

Πότε θα ξεκινήσουν;

Πότε θα ολοκληρωθούν;

Ποια χωριά θα εξυπηρετηθούν;

Πώς θα αλλάξει η καθημερινότητά τους;

Αυτές είναι οι πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Η Θεσπρωτία χρειάζεται μια νέα πολιτική αντίληψη.

Με διαφάνεια.

Με αλήθεια.

Με σεβασμό στους θεσμούς και στην αυτοδιοίκηση.

Με ανθρώπους που δεν αντιμετωπίζουν κάθε κρατικό πρόγραμμα ως προσωπικό προεκλογικό φυλλάδιο.

Τα έργα αγροτικής οδοποιίας είναι καλοδεχούμενα.

Οι Δήμοι που εργάστηκαν για να καταθέσουν προτάσεις αξίζουν αναγνώριση.

Οι παραγωγοί της Θεσπρωτίας αξίζουν καλύτερες υποδομές και πραγματική στήριξη.

Αλλά η αλήθεια πρέπει να λέγεται καθαρά:

Τα έργα των Δήμων δεν είναι προσωπικό τρόπαιο κανενός.