ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΣΕΡΑΠΙΩΝ: "Η Βυζαντινή Μουσική είναι παράδοσή μας" - Εκδήλωση της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Μητρόπολης

 Του π. Ηλία Μάκου

"Αποδείχθηκε άλλη μια φορά ότι η Βυζαντινή Μουσική είναι  παράδοσή μας, ριζωμένη μέσα στην ύπαρξη των Ελλήνων, μέσα στο αίμα των Ορθοδόξων Ελλήνων Χριστιανών. Μπορούμε ανά πάσα στιγμή, εν παντί καιρώ και τόπω, να τη χρησιμοποιούμε για να υμνούμε τον Κύριό μας είτε μέσα στον ναό είτε οπουδήποτε αλλού".

Αυτά είπε, μεταξύ άλλων, ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Σεραπίων στην εκδήλωση με αναστάσιμους ύμνους της Χορωδίας της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Μητροπόλεως Παραμυθίας που έγινε στην Ηγουμενίτσα και παρέστησαν μεταξύ άλλων ο δήμαρχος Ηγουμενίτσας Παναγιώτης Νταής, ο δήμαρχος Σουλίου Αθανάσιος Ντάνης, η πρόεδρος του περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου Σταυρούλα Μπραΐμη, η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ηγουμενίτσας Μαρία Σαμίου κ. ά. 

Και πρόσθεσε:  "Κακά τα ψέματα. Αν ο κληρικός οφείλει να έχει την αίσθηση μέσα του ότι πρέπει να ψάλει και να υμνολογεί τον Θεό όσο καλύτερα μπορεί, τότε δεν είναι εύκολο να προσελκύσει ανθρώπους στην Εκκλησία ".

Ο αρχιμανδρίτης Σεραφείμ της Μονής Γηρομερίου, ο οποίος παρουσίασε την εκδήλωση,  επεσήμανε, μεταξύ άλλων, πως "ο αναστημένος Χριστός προσφέρεται εις βρώσιν και πόσιν ζωής αιωνίου και ο άνθρωπος καλείται να γίνει σύσσωμος και σύναιμος μαζί Του. Ας μη μείνει η Ανάσταση ένας ύμνος που ακούγεται, αλλά ας γίνει ζωή που βιώνεται. Ας γίνει η καρδια μας χώρος, όπου ακτινοβολεί καθημερινά το φως της. Ας γίνει η καθημερινότητά μας μια ζωντανή λειτουργία. Ας γίνει όλη μας η ύπαρξη μια μαρτυρία ότι όντως Χριστός Ανέστη". 

Ο διευθυντής της Σχολής, πρωτοψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής Χρήστος Παπαδόπουλος, είπε:  "Εκφράζω τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη μου προς τον Μητροπολίτη μας για τη συνεχή και πολύτιμη στήριξη προς τη Σχολή μας και γενικά προς την καλλιέργεια της Βυζαντινής Μουσικής και της εκκλησιαστής μας παράδοσης. Η ευλογία και η εμπιστοσύνη του, αποτελούν για όλους μας δύναμη και έμπνευση".  

Οι εκκλησιαστικοί ύμνοι, που αποδόθηκαν εξαιρετικά, υπενθύμισαν  στους παριστάμενους ότι ο άνθρωπος όσο  δυνατός και αν φαίνεται, στην πραγματικότητα είναι πολύ  αδύναμος χωρίς Χριστό μέσα του. 

Σε μια εποχή που η κατάσταση στον κόσμο μας είναι τόσο θλιβερή και τραγική και ο άνθρωπος της εποχής μας ψάχνει μα δεν βρίσκει συνάνθρωπο, ακούγεται για μια ακόμη φορά ότι ο Χριστός είναι μαζί μας. 

Αυτό αποτελεί την πιο γλυκιά παρηγοριά και την πιο δυνατή νοσταλγία. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας με εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια, ώστε να εισβάλλει μέσα μας ο Χριστός της αγάπης. 

Σ' αυτή τη μικρή και σκληρή και πικρή και απατηλή ζωή που αξίζει όσο ένα σπίρτο ας στήσουμε μέσα μας τη φάτνη της καλοσύνης, τη φάτνη της πίστης. Και τότε θα νιώσουμε ότι ο γεννηθείς Χριστός από το ένα χέρι κρατάει την άγκυρα και από το άλλο ρίχνει το σχοινί της σωτηρίας. Τότε θα καταλάβουμε τι αξίζει ο Χριστός και τι αξία δίνει σε μας. 

π. Ηλίας Μάκος