ΠΛΑΤΕΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ...ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ !

«Πλατεία Θεόδωρου Αγγελόπουλου»...στα Ιωάννινα ![βίντεο -φωτό]

 Πραγματοποιήθηκε σήμερα  στις 19:00  το απόγευμα από τον Δήμο Ιωαννιτών , η ονοματοδοσία  πλατείας σε «Πλατεία Θεόδωρου Αγγελόπουλου».



Δείτε το βίντεο 

Κατόπιν ψηφίσματος από το   Δημοτικό Συμβούλιο ο Δήμος τίμησε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς του παγκόσμιου κινηματογράφου.




Aπό σήμερα   η πλατεία που βρίσκεται  στη συμβολή των οδών Εθνικής Αντιστάσεως, Γαριβάλδη και Αετοράχης φέρει την ονομασία «Πλατεία Θεόδωρου Αγγελόπουλου»!



Η τελετή ονοματοδοσίας  πραγματοποιήθηκε παρουσία της συζύγου του αείμνηστου σκηνοθέτη, Φοίβης Αγγελοπούλου – Οικονομοπούλου και πλασιώθηκε μουσικά από τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Ιωαννιτών.



Ακολούθησε προβολή της εμβληματικής ταινίας του Θεόδωρου Αγγελόπουλου «Αναπαράσταση» στην αίθουσα «Δημήτρης Χατζής».



Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935–2012) ήταν ένας από τους σημαντικότερους και πλέον αναγνωρισμένους Έλληνες σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Το έργο του χαρακτηρίζεται από έναν ιδιαίτερο «ποιητικό» ρεαλισμό, τη χρήση μακρόσυρτων πλάνων (plan-séquence) και τη βαθιά ενασχόληση με την ελληνική ιστορία, τη μνήμη και τη μετανάστευση.

Οι ταινίες του   Θόδωρου συχνά εξερευνούν τα «τοπία της σιωπής» και την πορεία της Ελλάδας στον 20ό αιώνα, συνδυάζοντας την πολιτική με την υπαρξιακή αναζήτηση. Συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες, όπως η συνθέτρια Ελένη Καραΐνδρου, η μουσική της οποίας ταυτίστηκε με τη φιλμογραφία του.




Το 1998 τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία «Μια Αιωνιότητα και μια Μέρα». Είχε επίσης κερδίσει το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής για το «Βλέμμα του Οδυσσέα» (1995).

Στις 24 Ιανουαρίου 2012, κατά την διάρκεια διαλείμματος σε γύρισμα της ταινίας του "Η άλλη θάλασσα" στη Δραπετσώνα, τραυματίστηκε σοβαρά από διερχόμενη μοτοσικλέτα ενώ διέσχιζε πεζός τον δρόμο.Το ίδιο βράδυ άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Φαλήρου, όπου νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση.


Εμβληματικές Ταινίες  του Θόδωρου Αγγελόπουλου 

«Αναπαράσταση» (1970),η  ταινία που τον καθιέρωσε.Η «Αναπαράσταση»  είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου .

Υπόθεση: Ένας Έλληνας μετανάστης επιστρέφει από τη Γερμανία στο χωριό του στην Ήπειρο , όπου δολοφονείται από τη σύζυγό του και τον εραστή της. Η ταινία ακολουθεί την προσπάθεια των αρχών να κάνουν την αναπαράσταση του εγκλήματος.

Η  ταινία εστιάζει στην ερήμωση της ελληνικής επαρχίας, τη μετανάστευση και την κοινωνική καταπίεση.Απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Βερολίνου.



«Ο Θίασος» (1975)  Η εν λόγω ταινία  θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Η ταινία παρακολουθεί έναν περιπλανώμενο θίασο που διασχίζει την Ελλάδα ανεβάζοντας το ειδύλλιο «Η Γκόλφω».

 Το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων έγινε κατά τη διάρκεια της Χούντας, με τον σκηνοθέτη να αποκρύπτει το πραγματικό περιεχόμενο από τη λογοκρισία, παρουσιάζοντάς το ως μια μοντέρνα εκδοχή της Ορέστειας του Αισχύλου.

Η ταινία απέσπασε το Βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) στο Φεστιβάλ Καννών το 1975 και έχει συμπεριληφθεί επανειλημμένα στις λίστες με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από διεθνείς κριτικούς



«Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού» (1991)

«Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού» (1991) είναι μια από τις εμβληματικότερες ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου, η οποία εγκαινιάζει την «Τριλογία των Συνόρων»

Υπόθεση

Ένας νεαρός ρεπόρτερ βρίσκεται σε μια παραμεθόρια πόλη (τα γυρίσματα έγιναν στη Φλώρινα) για να καλύψει το προσφυγικό ζήτημα. Εκεί συναντά έναν ηλικιωμένο άνδρα που ζει ανάμεσα στους πρόσφυγες και πιστεύει ότι είναι ένας διάσημος Έλληνας πολιτικός που είχε εξαφανιστεί μυστηριωδώς χρόνια πριν. Η ταινία εξερευνά θέματα όπως τα σύνορα (φυσικά και υπαρξιακά), την ταυτότητα και την απελπισία στο τέλος του 20ού αιώνα.

Η ταινία έμεινε στην ιστορία για τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στη Φλώρινα.

 Ο τότε Μητροπολίτης Φλωρίνης, Αυγουστίνος Καντιώτης, θεωρώντας την ταινία αντεθνική και προσβλητική, αφόρισε τον Αγγελόπουλο, τον πρωταγωνιστή Marcello Mastroianni και ολόκληρο το συνεργείο, προκαλώντας διεθνή σάλο και κινητοποίηση της παγκόσμιας κινηματογραφικής κοινότητας υπέρ του σκηνοθέτη.



«Το Λιβάδι που Δακρύζει» (2004).

 «Το Λιβάδι που Δακρύζει» (2004) είναι η πρώτη ταινία της τελευταίας, ανολοκλήρωτης τριλογίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου, γνωστή και ως η «Τριλογία της Μοντέρνας Ελλάδας»

Υπόθεση: Η ταινία ακολουθεί την πορεία της Ελένης από το 1919 (όταν Έλληνες της Οδησσού φθάνουν στην Ελλάδα) έως το 1945. Πρόκειται για μια επική αφήγηση που συνδυάζει την προσωπική τραγωδία δύο εραστών με τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα του 20ού αιώνα (δικτατορίες, πόλεμος, εμφύλιος).

Η ταινία φημίζεται για τις ατμοσφαιρικές της εικόνες, οι οποίες γυρίστηκαν κυρίως στη Λίμνη Κερκίνη (Σέρρες) και στη Φλώρινα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΒΙΝΤΕΟ

[ΒΙΝΤΕΟ][bsummary]

ΘΕΜΑ

[ΘΕΜΑ][bsummary]

ΥΓΕΙΑ

[ΥΓΕΙΑ][twocolumns]

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

[ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ][twocolumns]