Εργατική Πρωτομαγιά στα Ιωάννινα ||Πλήθος διαδηλωτών στο κέντρο της πόλης!

Εκατοντάδες απεργοί τιμούν σήμερα και στα Γιάννενα την εργατική Πρωτομαγιά!

Σήμερα ,τιμάμε τους αγώνες τους αγώνες και τις θυσίες της εργατικής τάξης για μια ζωή χωρίς φτώχεια, πολέμους και εκμετάλλευση,διατρανώνουν οι απεργοί και στην πρωτεύουσα της Ηπείρου

Η συγκέντρωση ξεκίνησε  στις 10:30 έξω από το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων ενώ προηγήθηκε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης από το Σωματείο Επισιτισμού - Τουρισμού    ενάντια στις απαράδεκτες απολύσεις εργαζομένων, ανάμεσά τους και της προέδρου του Σωματείου και μέλους της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων.Με τη στήριξη δεκάδων μελών σωματείων του Εργατικού Κέντρου, εργαζόμενοι του κλάδου και συνδικαλιστές έδωσαν από νωρίς το πρωί τη μάχη της επαναπρόσληψης.

.

φωτό βίντεο Χάρης Πετρίδης 

 

TO EΡΓΑΤΙΚΟ ΚΈΝΤΡΟ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ :

Χιλιάδες λαού με παλμό και τη νέα γενιά στην πρώτη γραμμή

 «Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους»

Με μια απεργιακή συγκέντρωση γεμάτη παλμό και ζωντάνια, χιλιάδες Γιαννιώτες κάθε ηλικίας τίμησαν την Εργατική Πρωτομαγιά, δίνοντας υπόσχεση συνέχισης του αγώνα. Το σύνθημα «Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους» διαπέρασε τη μεγάλη κινητοποίηση.

Στη συγκέντρωση συμμετείχαν δεκάδες εργατικά σωματεία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, μαζικοί φορείς της πόλης, ενώ ξεχώρισε η μαχητική παρουσία της νέας γενιάς, των Φοιτητικών Συλλόγων, μαθητών και σπουδαστών των ΕΠΑΣ.

Είχε προηγηθεί από νωρίς το πρωί απεργιακή περιφρούρηση έξω από το ξενοδοχείο «SAZ», όπου το Σωματείο Επισιτισμού - Τουρισμού Ιωαννίνων, με τη στήριξη δεκάδων μελών σωματείων του Εργατικού Κέντρου, έδωσε τη μάχη της επαναπρόσληψης εργαζομένων που απολύθηκαν, ανάμεσά τους και η πρόεδρος του Σωματείου και μέλος της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων. Με το σύνθημα «Πάρτε πίσω τις απολύσεις», εργαζόμενοι και συνδικαλιστές έστειλαν καθαρό μήνυμα ότι η εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει.

Η συγκέντρωση άνοιξε με σύντομο αφηγηματικό ιστορικό αφιέρωμα στις μεγάλες απεργίες της 1ης Μάη, από το Σικάγο και τη Θεσσαλονίκη του Μάη του ’36, μέχρι την ηρωική θυσία των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή.

Χαιρετισμό απηύθυνε η Αλεξάνδρα Δραγάνογλου, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Ιατρικής, αναδεικνύοντας τα εμπόδια που συναντούν οι φοιτητές στις σπουδές και στη ζωή τους, την πολιτική που χτυπά το δημόσιο πανεπιστήμιο, αλλά και τη σύνδεση του αγώνα των φοιτητών με τον αγώνα των εργαζομένων.

Ο Βαγγέλης Κώτσης, πρόεδρος του Συλλόγου Σπουδαστών ΕΠΑΣ, στάθηκε στα προβλήματα των σπουδαστών και στο καθεστώς τρομοκρατίας που αντιμετωπίζουν, καθώς, όπως κατήγγειλε, δεν επιτράπηκε η είσοδος συνδικαλιστών του Εργατικού Κέντρου για ενημέρωση για την Εργατική Πρωτομαγιά, με την πρόφαση ότι οι σπουδαστές είναι ανήλικοι. «Είμαστε ανήλικοι για να ενημερωθούμε, αλλά κανονικά ενήλικοι για να πέσουμε στον εργασιακό στίβο μάχης», τόνισε χαρακτηριστικά, ευχαριστώντας το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων για τη συμβολή του στους αγώνες τους.

Η Ευφροσύνη Τσόκα, πρώην αυτοαπασχολούμενη, εκ μέρους της Επιτροπής Λαϊκής Στέγης, κάλεσε να δυναμώσει η πάλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας, για φτηνή και αξιοπρεπή στέγη, για να μη μένει κανένας μόνος απέναντι στους πλειστηριασμούς και τα χρέη. Κάλεσε επίσης τους Γιαννιώτες να στηρίξουν την κινητοποίηση στις 22 Μάη, στις 9 π.μ., στο Δικαστικό Μέγαρο, για να σωθεί κατοικία καρκινοπαθούς.

Ο Μιχάλης Τζίμας, εκ μέρους του Αγροτικού Μπλόκου Καλπακίου, μετέφερε τον αγωνιστικό χαιρετισμό των βιοπαλαιστών αγροτών, υπογραμμίζοντας ότι η συνεργασία και η αλληλεγγύη που σφυρηλατήθηκαν στους τελευταίους αγώνες με την εργατική τάξη και το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων «δεν πρόκειται να σπάσει». Κάλεσε σε μαζική παρουσία στις 11 Μάη, στο πρώτο αγροτοδικείο που γίνεται στον νομό, τονίζοντας ότι οι διώξεις δεν θα τρομοκρατήσουν τους αγωνιζόμενους αγρότες, αλλά θα δυναμώσουν ακόμα περισσότερο τους αγώνες.

Ιδιαίτερα φορτισμένος ήταν ο χαιρετισμός της Ανθής Λύγδα, προέδρου του Σωματείου Επισιτισμού και μέλους της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων, μετά και την απεργιακή περιφρούρηση στο «SAZ». Κατήγγειλε τις εκδικητικές απολύσεις λόγω συνδικαλιστικής δράσης μπροστά στην απεργία της Πρωτομαγιάς, τις δίμηνες και τρίμηνες συμβάσεις ομηρίας, τα εξαντλητικά ωράρια και την εντατικοποίηση πίσω από τη βιτρίνα της τουριστικής βιομηχανίας. «Εδώ όμως υπάρχει σωματείο, υπάρχει Εργατικό Κέντρο ζωντανό, μαχητικό, ταξικό, και η τρομοκρατία δεν περνάει», σημείωσε, καλώντας τους εργαζόμενους του κλάδου να οργανωθούν στο σωματείο.

«Σύγχρονο και αναγκαίο είναι το 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο»

Την κεντρική ομιλία έκανε ο Θανάσης Κονταξής, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων. Τόνισε ότι η Πρωτομαγιά δεν είναι μουσειακή ανάμνηση ούτε ακίνδυνη τελετή, αλλά μέρα απεργίας, υπόσχεσης και μάχης. Συνέδεσε το κόκκινο νήμα των αγώνων, από το Σικάγο και τον Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη, μέχρι τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής και τους σημερινούς αγώνες στους χώρους δουλειάς, ενάντια στην εκμετάλλευση, τους πολέμους και την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Ανέδειξε ότι αυτό που παρουσιάζουν ως «πρόοδο» είναι τα 10ωρα, τα 12ωρα, τα 13ωρα, τα σπαστά ωράρια, οι συμβάσεις - λάστιχο και η ζωή των εργαζομένων διαρκώς διαθέσιμη στις ανάγκες της εργοδοσίας. Απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα, υπογράμμισε ότι σύγχρονο και αναγκαίο σήμερα είναι το 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, η σταθερή δουλειά με δικαιώματα, οι Συλλογικές Συμβάσεις, οι αυξήσεις στους μισθούς, τα μέτρα υγείας και ασφάλειας, ο ελεύθερος χρόνος, η Παιδεία, η Πρόνοια, ο πολιτισμός και ο αθλητισμός.

Στάθηκε ακόμα στο ψεύτικο δίλημμα ανάμεσα σε διαφορετικούς διαχειριστές της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής, σημειώνοντας ότι η εργατική τάξη δεν έχει τίποτα να περιμένει από κυβερνητικές εναλλαγές και «σωτήρες». Κάλεσε σε δυνατό, μαζικό, οργανωμένο εργατικό κίνημα, ριζωμένο στους χώρους δουλειάς, που θα μετατρέπει την οργή σε οργάνωση και το «δεν πάει άλλο» σε απόφαση για σύγκρουση και ανατροπή.

Κορυφαία στιγμή της συγκέντρωσης ήταν όταν οι χιλιάδες διαδηλωτές ύψωσαν τις γροθιές τους και τραγούδησαν τη «Διεθνή», τον ύμνο της παγκόσμιας εργατικής τάξης, δίνοντας ξεχωριστό παλμό στην απεργιακή συγκέντρωση.

Ακολούθησε συλλαλητήριο στους δρόμους της πόλης. Στο ύψος του ιστορικού Ρολογιού, τα εργατικά σωματεία και οι φορείς κατέθεσαν λουλούδια και στεφάνια στο μνημείο όπου στις 21 Φλεβάρη 1944 ΕΠΟΝίτες ύψωσαν την ελληνική σημαία σε απόσταση 20 μέτρων από το φυλάκιο των Γερμανών.

Με υψωμένες τις σημαίες της Παλαιστίνης και της Κούβας, οι διαδηλωτές τίμησαν τους χιλιάδες νεκρούς της τάξης τους και ιδιαίτερα τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής, ανάμεσά τους και  τους 14  Γιαννιώτες , ανανεώνοντας την υπόσχεση ότι η θυσία τους θα μείνει ζωντανή στους σημερινούς και αυριανούς αγώνες.