Σύλλογος Πωγωνίσιου Πολυφωνικού Τραγουδιού :Λείπει η στήριξη του Δήμου ....

 

Σύλλογος Πωγωνίσιου Πολυφωνικού Τραγουδιού ιδρύθηκε το 2017, όχι από υποχρέωση, αλλά από πίστη. Από ανθρώπους που δεν είδαν την παράδοση ως “εκδήλωση”, αλλά ως ζωντανή ευθύνη.

Σκοπός μας ήταν και παραμένει η διάσωση και η διάδοση του πολυφωνικού τραγουδιού της Ηπείρου — ενός από τα πιο αυθεντικά και αρχαϊκά μουσικά ιδιώματα του τόπου μας.

Από το 2018 ξεκινήσαμε, να διοργανώνουμε το φεστιβάλ πολυφωνικού τραγουδιού στα χωριά του Πωγωνίου. Ενώσαμε φωνές, γενιές και κοινότητες, φέρνοντας ξανά το τραγούδι εκεί όπου γεννήθηκε.

Και το πετύχαμε.

Κάθε χρόνο καλύτερα.

Κάθε χρόνο πιο ουσιαστικά.

Με τη συμμετοχή κορυφαίων σχημάτων της πολυφωνίας, ελληνόφωνης, αλβανόφωνης και βλαχόφωνης.

Στα πρώτα αυτά βήματα υπήρξε στήριξη από τον Δήμο Πωγωνίου.

Σήμερα, δεν υπάρχει.

Και αυτό δεν είναι απλώς μια απουσία.

Είναι μια συνειδητή επιλογή.

Την ώρα που ο Σύλλογος δημιουργεί παιδικό πολυφωνικό τμήμα, μεταδίδοντας την παράδοση στα ίδια τα παιδιά του τόπου, η Δημοτική Αρχή επιλέγει να γυρίζει την πλάτη.

Την ώρα που το πολυφωνικό τραγούδι ταξιδεύει εκτός Πωγωνίου και εκπροσωπεί τον τόπο με αξιοπρέπεια, η στήριξη μηδενίζεται.

Την ώρα που βρίσκονται πόροι, χρόνος και συνεργασίες για άλλες δράσεις και άλλους φορείς, ο μοναδικός μη κερδοσκοπικός σύλλογος που υπηρετεί συστηματικά την πολυφωνία στο Πωγώνι μένει εκτός.

Αυτό δεν είναι τυχαίο.

Είναι προτεραιότητα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πλήρης άρνηση στήριξης της συμμετοχής του παιδικού πολυφωνικού τμήματος σε σημαντικό φεστιβάλ στην Τήνο (18/04/2026).

Τα παιδιά του Πωγωνίου ταξίδεψαν χάρη αποκλειστικά στις οικογένειές τους — όχι χάρη στον Δήμο τους.

Και εδώ τίθεται ένα απλό ερώτημα:

Ποιος τελικά στηρίζεται και ποιος αποκλείεται;

Γιατί όταν πρόκειται για αυθεντική, άυλη πολιτιστική κληρονομιά, για ένα τραγούδι που αναγνωρίζεται ως ταυτότητα του τόπου, η στάση γίνεται αδιάφορη — έως και απορριπτική;

Ο Σύλλογος Πωγωνίσιου Πολυφωνικού Τραγουδιού δεν ανήκει σε μηχανισμούς, δεν εξυπηρετεί σκοπιμότητες και δεν συμμετέχει σε “επιλεκτικές” συνεργασίες.

Ανήκει στον τόπο και στους ανθρώπους του.

Και γι’ αυτό θα συνεχίσει.

Με ή χωρίς στήριξη.

Με ή χωρίς «έγκριση».

Γιατί η παράδοση δεν χρειάζεται άδεια για να επιβιώσει.

Αλλά η στάση των θεσμών καταγράφεται.

Ευχόμαστε —έστω και τώρα— να υπάρξει αλλαγή πορείας.

Να σταματήσει ο αποκλεισμός και να αποκατασταθεί η στοιχειώδης ισορροπία.

Μέχρι τότε, θα συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε:

να κρατάμε ζωντανή τη φωνή του Πωγωνίου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο