[Ήπειρος]Με επιτυχία η εκδήλωση Τομεακής Οργάνωσης Ιωαννίνων Θεσπρωτίας του ΚΚΕ

Πραγματοποιήθηκε  την Κυριακή 15 Μαϊου η βιβλιοπαρουσίαση- εκδήλωση που οργάνωσε η ΤΕ Ιωαννίνων- Θεσπρωτίας του ΚΚΕ για την έκδοση της " Σύχρονης Εποχής" με τα υλικά της Διημερίδας της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο: Η εμφάνιση της εργατικής τάξης, ο ρόλος της στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες στον 20 αιώνα καιησ τρατηγική του ΚΚΕ
 Στην κατάμεστη αίθουσα ο ομιλητής Μάκης Παπαδόπουλος μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ,Υπεύθυνος της Ιδεολογικής Επιτροπής και του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του κόμματος, παρουσίαση βασικές πλευρές και θεματικές της έκδοσης φωτίζοντας και την επικαιρότητά τους. Ανάμεσα στα άλλα ανέφερε: «Η ζωή έχει επιβεβαιώσει ότι για να παίξει κάθε Κομμουνιστικό Κόμμα το ρόλο του ως επαναστατική πρωτοπορία της εργατικής τάξης, πρέπει να μελετά συνεχώς την πείρα όχι μόνο της δικής του δράσης, αλλά και του διεθνούς κινήματος, να μελετά επίσης τις σύγχρονες εξελίξεις.
Αυτή η προσπάθεια για συνεχή μελέτη, θεωρητική εμβάθυνση και σύγχρονη επιστημονική επεξεργασία της επαναστατικής πολιτικής είναι απαραίτητη για να απελευθερωθεί η εργατική τάξη, το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα από τα δεσμά της αστικής ιδεολογίας. Μόνο με την εμπειρία, μόνο με τη συνδικαλιστική πάλη, μόνο με τους οικονομικούς αγώνες, όσο μαχητικοί και να είναι, η εργατική τάξη δεν μπορεί  να συνειδητοποιήσει την ιστορική της αποστολή, την κατάργηση της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο. 
Σε αυτό το ζήτημα, όχι τυχαία, επανέρχονται ξανά και ξανά οι κλασικοί της κοσμοθεωρίας μας για να υπογραμμίσουν το ρόλο και την ευθύνη των κομμουνιστών για τη διαμόρφωση της ταξικής, πολιτικής, επαναστατικής συνείδησης της εργατικής τάξης. 
Ο Λένιν («Τι να κάνουμε» (1902)) στις αρχές του 20ου αιώνα θα φωτίσει το ρόλο της επαναστατικής πρωτοπορίας και την ευθύνη της ώστε οι ίδιοι οι εργάτες να μάθουν να αναλυούν ταξικά τις πολιτικές εξελίξεις, να εφαρμόζουν στην πράξη την υλιστική ανάλυση, την υλιστική εκτίμηση της δράσης όλων των τάξεων, όλων των πλευρών της πολιτικής ζωής. 

Για να συνεχίσουμε και να νικήσουμε στον ταξικό πόλεμο που διεξάγεται, πρέπει να προχωρήσουμε σε μεγάλης κλίμακας ιδεολογική και πολιτική αντεπίθεση, να φωτίσουμε την πραγματική αιτία της επίθεσης του κεφαλαίου, να διαλύσουμε την αυταπάτη για φιλολαϊκή διαχείριση του καπιταλισμού, να προβάλουμε την ιστορική επικαιρότητα και αναγκαιότητα του σοσιαλισμού, τις αιτίες της νίκης της αντεπανάστασης και τις ασύγκριτες λαϊκές κατακτήσεις των σοσιαλιστικών χωρών.
Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας και με βάση το νέο Πρόγραμμα του Κόμματος, η διημερίδα της ΚΕεπιχείρησε να φωτίσει αντιφάσεις, λάθη, παρεκκλίσεις στη στρατηγική του ΚΚΕ και του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος σ' ολόκληρη την ιστορική του διαδρομή.
Φυσικά, το ζήτημα της πολιτικοποίησης της πάλης του συνδικαλιστικού κινήματος δεν είναι νέο πρόβλημα. 
Στις ιστορικές συνθήκες της εποχής τους, οι κλασικοί του μαρξισμού άσκησαν αυστηρή κριτική στην αντίληψη που ξέκοβε, που αποσυνέδεε τον οικονομικό αγώνα από την πολιτική πάλη της εργατικής τάξης. Άσκησαν κριτική στην αντίληψη του οικονομισμού.  
Ο Λένιν το 1908 άσκησε σκληρή κριτική  στην αντίληψη περί ουδετερότητας των συνδικάτων, έκανε διαπάλη με τους μενσεβίκους, και απέδειξε ότι η θεωρία της πολιτικής ουδετερότητας των συνδικάτων εξυπηρετεί το δυνάμωμα της επιρροής της αστικής τάξης πάνω στην εργατική τάξη. Τόνισε μάλιστα ότι ακόμη και για την συνδικαλιστική πάλη που έχει στόχο να βελτιωθεί η καθημερινή ζωή των εργατών απαιτείται σκληρή πολιτική διαπάλη για το αν η προσπάθεια «βελτίωσης» προτείνεται να γίνει με προτάσεις άμβλυνσης του ταξικού αγώνα και με ταξική συνεργασία ή αντίθετα με στόχους όξυνσης της πάλης για την απελευθέρωση του προλεταριάτου.  
Στη διημερίδα της ΚΕ επισημάναμε ότι σήμερα το πρόβλημα της πολιτικοποίησης της πάλης είναι πιο σύνθετο για δύο λόγους:
1. το οπορτουνιστικό ρεύμα εμφανίζεται με πολιτικό στόχο, με γραμμή ενσωμάτωσης της εργατικής δυσαρέσκειας στο σύστημα, τη γραμμή του αντικυβερνητικού – αντιμνημονιακού μετώπου, που μετατρέπει το κίνημα σε υπηρέτη της κυβερνητικής εναλλαγής.
2. το κίνημα είναι γενικά σε φάση υποχώρησης. Επομένως γφια να επιλέξουμε το πλαίσιο, τους στόχους, τις μορφές πάλης που θα προτείνουμε σε κάθε συνδικάτο, πρέπει να υπολογίσουμε προσεκτικά τις θέσεις και το επίπεδο συνείδησης των εργαζομένων. Πρέπει να πάρουμε υπόψη ότι το συνδικάτο είναι μαζική οργάνωση της εργατικής τάξης και σε αυτό συναντιούνται εργαζόμενοι με πολύ διαφορετικό βαθμό ταξικής συνείδησης. Πρέπει να πάρουμε υπόψη μας ότι το συνδικάτο δεν είναι Κόμμα εθελοντών ομοϊδεατών.  Άρα δεν μπορούμε να λύσουμε το ζήτημα της πολιτικοποίησης της πάλης με μία απλή, άγαρμπη αντιγραφή του προγράμματος και της πολιτικής του Κόμματος και να το προβάλλουμε ως πρόγραμμα πολιτικής πάλης του συνδικαλιστικού κινήματος. 
Ούτε μας λύνει το πρόβλημα να συνεχίσουμε τη συνδικαλιστική δράση με ένα πλαίσιο οικονομικών αιτημάτων, το ίδιο σε παλιότερες εποχές, στο οποίο τεχνητά συγκολλάμε το σύνθημα της εργατικής εξουσίας, γενικά μια επαναστατική συνθηματολογία. 
Το κρίσιμο ζήτημα για να προχωρήσουμε νικηφόρα στο σκληρό ταξικό πόλεμο που διεξάγουμε, είναι ο προσανατολισμός της ταξικής πάλης ώστε να σημαδεύει τον πραγματικό αντίπαλο, την άρχουσα τάξη των καπιταλιστών, το κράτος τους, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες που τη στηρίζουν, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Το περιεχόμενο, το πλαίσιο πάλης να βοηθά να ανεβαίνει η απαιτητικότητα και η μαχητικότητα των εργαζομένων, να βοηθά, να ωριμάζει, να βαθαίνει, να εδραιώνεται η αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική κατεύθυνση της πάλης. Δεν πρόκειται για ένα μονόπρακτο έργο, αλλά για μια μαραθώνια προσπάθεια.
Επομένως, τα υλικά της Διημερίδας της ΚΕ, όπως και οι προηγούμενες επεξεργασίες της ΚΕ για την κρίση, το Πρόγραμμα του κόμματος, το πολιτικό βιβλίο που εκδίδει η ΣΕ, τα τεύχη της ΚΟΜΕΠ, την διεθνούς ΚΟΜΕΠ, πρέπει να τα δούμε σαν όπλα, ως εξοπλισμό σε καιρό πολέμου. Να διαβάσουμε και να διαδώσουμε όχι απλά σαν ωφέλημα αναγνώσματα αλλά σαν απαραίτητα όπλα για να σημαδέψουμε εύστοχα τον πραγματικό αντίπαλο, για να σχεδιάσουμε αποτελεσματικά και ολοκληρωμένα την καθημερινή επαναστατική πολιτικής μας δράση».
Στο τέλος της παρουσίασης ακολούθησαν ερωτήσεις και προβληματισμοί που έδωσαν την ευκαιρία να φωτισούν και άλλες πλευρές που ενίσχυσαν την συζήτηση γύρω από τις εξελίξεις και τη στρατηγική του ΚΚΕ.