(ΗΠΕΙΡΟΣ)Ιωάννινα:Τοποθέτηση του Νίκου Ζήκου στο περιφερειακό συμβούλιο

Για να προσεγγίσουμε καλυτέρα το θέμα πρέπει να κατανοήσουμε μέσα σε ποιο περιβάλλον καλούμαστε να συμβάλουμε στη συμμετοχή ενός αμφιλεγόμενου θεσμού, σε ποια Ευρώπη και με ποιο κόστος. Στη ιμπεριαλιστική Ευρώπη που επέβαλε την πρόσθετη συμφωνία παρά το 61,3% του ΟΧΙ του Ελληνικού λαού και που το πρώτο νομοθέτημα της συγκυβέρνησης και των αστικών κομμάτων ήταν να κόψουν τις πενιχρές συντάξεις κόντρα στην απόφαση του συμβουλίου της επικρατείας και στη συνέχεια να πάρουν μέτρα 12 δις ευρώ. Η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης θεσμοθετήθηκε το 1985 επί ΕΟΚ ως Ευρωπαϊκή πολιτιστική πόλη μετονομάστηκε το 1999 σε Ευρωπαϊκή πολιτιστική πρωτεύουσα και ολοκληρώθηκε το 2005.
Το καλοκαίρι του 2005 τέθηκαν οι βάσεις για κόμη πιο ασφυκτικό ιδεολογικό – πολιτικό πλαίσιο, από το υπάρχον ήδη αντιδραστικό για τις «πολιτιστικές πρωτεύουσες». Η Ευρωπαϊκή επιτροπή πρότεινε νέα διαδικασία επιλογής με σαφέστερα κριτήρια αυξάνοντας την έμφαση σε μια Ευρωπαϊκή διάσταση του θεσμού. Δηλαδή στην ικανοποίηση της ευρωπαϊκής καφαλαιοκρατικής επιταγής για «ενιαία ευρωπαϊκή ταυτότητα». Η επιτροπή εκτιμούσε τότε ότι οι νέοι κανόνες αντιπροσωπεύουν ένα ισορροπημένο συμβιβασμό μεταξύ των συμφερόντων των κρατών μελών στο κεφάλαιο του πολιτισμού και της ανάγκης να υπάρξει μια ισχυρή ευρωπαϊκή διάσταση.
Ο νέος κανονισμός ενισχύει το ανταγωνιστικό στοιχείο της διαδικασίας επιλογής μεταξύ των πόλεων ( ποιος θα είναι περισσότερο ευρωπαϊστής) και αυξάνει το ρόλο της επιτροπής επιλογής. Προτείνεται μια μεικτή επιτροπή επιλογής που θα αποτελείται από τους εμπειρογνώμονες της ΕΕ και από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Συστήνεται και μια ευρωπαϊκή ελεγκτική επιτροπή που θα αποτελείται αποκλειστικά από τους εμπειρογνώμονες της ΕΕ και θα παρέχει στις πόλεις την υποστήριξη και την καθοδήγηση για τη διαμόρφωση του προγράμματος τους έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η ευρωπαϊκή προστιθεμένη αξία. Θα υπάρχει μάλιστα και βραβείο αν η πόλη ικανοποιήσει αυτά τα βασικά κριτήρια.
Η όλη στόχευση περιβάλλεται από διάφορα επιχειρήματα με κυρίαρχο ότι είναι η μεγάλη ευκαιρία για τον τόπο στον τομέα της προβολής και της χρηματοδότησης. Προβολής και χρηματοδότησης για ποιον? Μα φυσικά για το ξενοδοχειακό κεφάλαιο και τους επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στην περιοχή αλλά και αυτούς που θα συμμετέχουν στα διάφορα στάδια των εκδηλώσεων. Ένα πάρτυ για τις ΜΚΟ και τις εθελοντικές ομάδες.
Ήδη η εμπειρία της χώρας μας από την Αθήνα του 1985, τη Θεσσαλονίκη του 1997 και την Πάτρα του 2006 είναι θλιβερή στον πολιτιστικό και οικονομικό τομέα. Πολυδάπανα και ιστορικά ασύνδετα, επιφανειακά πολιτιστικά προγράμματα επιχειρηματικών γραφείων, φαγοπότι εργολάβων και ατζέντηδων, πάρτυ χορηγών με χυδαία εμπορικά και κερδοσκοπικά κριτήρια που έπληξαν όποιες φωτεινές εξαιρέσεις. Κοσμικές εκδηλώσεις πλούσιοι μπουφέδες  πανυγηριώτικες κακόγουστες δράσεις που περιθωριοποίησαν ή απώθησαν ότι προοδευτικό υπήρχε στον τόπο και στις γειτονικές χώρες. Αυτό είναι το ευρωπαϊκό πολιτιστικό μοντέλο το οποίο και λειτουργεί ως πηγή τεράστιων κερδών για τις διάφορες εταιρείες. 
Αποτελεί πρόκληση για την περιοχή μας των πολλών χιλιάδων ανέργων των εκατοντάδων οικογενειών που ζουν σε συνθήκες πείνας και εξαθλίωσης και προσέρχονται στα σισίτεια που στερούνται βασικών αγαθών όπως ηλεκτρικό και θέρμανση, που καλούνται καθημερινά να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να συμμετέχουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους στις πολιτιστικές δραστηριότητες του δήμου που χάνονται και οι τελευταίοι ελεύθεροι χώροι λόγω έλλειψης κονδυλίων, να κατασπαταληθούν 25 με 30 εκατομμύρια ευρώ για τις εκδηλώσεις.
Την ίδια ώρα μάλιστα που εκατοντάδες πολιτιστικοί φορείς της πόλης χωρίς καμιά ουσιαστική μέριμνα και χρηματοδότηση από το κράτος, τη στιγμή που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είναι το ζωντανό κύτταρο της πολιτιστικής δημιουργίας της πόλης, κάποιοι να μιλάνε για πολιτιστική άνθηση και ανάπτυξη. Η πείρα από τις προηγούμενες απόπειρες έδειξε ότι οι τοπικοί φορείς θα αποτελέσουν το φτωχό συγγενή των εκδηλώσεων, ενώ τη μερίδα του λέοντος θα πάρουν οι εργολάβοι της τέχνης. Επίσης κερδισμένοι θα είναι διάφοροι χορηγοί, οι μεγάλοι τουριστικοί όμιλοι και οι λοιποί χρυσοκάνθαροι και θα πληρώσει ακριβά το μάρμαρο ο λαός. 
Η πρόταση θα προκαλούσε θυμηδία αν δεν ήταν μια ανοιχτή πρόκληση απέναντι στους εργαζόμενους και το λαό που ζει δραματικές καταστάσεις ανεργίας, φτώχειας και εξαθλίωσης εξαιτίας της ευρωπαϊκής ένωσης (που απονέμει τους τίτλους των πολιτισμένων) και των κυβερνήσεων και των άλλων αστικών θεσμών που συναποφασίζουν και εφαρμόζουν τις αντιλαϊκές πολιτικές τους. Εδώ δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν στοιχειώδη και απλά καθημερινά ζητήματα, δεν μπορούν να φτιάξουν ένα δημόσιο έργο της προκοπής, οι πολιτιστικοί σύλλογοι είναι αναγκασμένοι να βάζουν δίδακτρα για να μάθουν τα παιδιά ένα παραδοσιακό χορό, εδώ ετοιμάζονται να αποδεχθούν την πλήρη κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης των δήμων που θα σημάνει νέες τοπικέ φορολογίες και ονειρεύονται πολιτιστικές πρωτεύουσες.
Πολιτισμός δεν είναι ένα άθροισμα εκδηλώσεων, συναυλιών και θεαμάτων προς μαζική κατανάλωση. Πολιτισμός είναι η καλλιέργεια των αξιών της ειρήνης, της αλληλεγγύης, της συλλογικότητας, είναι η δημιουργικότητα για δημιουργική έκφραση μέσα από δημόσιες δομές που απλώνονται σε κάθε γειτονιά και είναι ανοικτές για όλους και ιδιαίτερα στους νέους.  
Η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης δεν έχει καμία σχέση με αυτόν τον πολιτισμό.

Γιάννενα, 29/07/2015

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ