Κωλυσιεργία των Υπηρεσιών Υδάτων των Περιφερειών

Σύμφωνα με το άρθρο 186 παρ. ΙΙ Γ.α.ii τρίτο εδάφιο του Ν.3852/2010 η εξέταση των  αιτήσεων για άδεια χρήσης νερού και εκτέλεσης έργου αξιοποίησής τους ασκείται από τις  Περιφέρειες. Οι Υπηρεσίες αυτές είναι υπεύθυνες για την πληρότητα του φακέλου αδειοδότησης, το διοικητικό έλεγχο, τον έλεγχο τήρησης των κανονιστικών αποφάσεων, τη διενέργεια επιτόπιου ελέγχου καθώς και για την εισήγηση σχετικά με τη χορήγηση ή μη της άδειας προς την αρμόδια Δ/νση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Στη συνέχεια η Δ/νση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης διαμορφώνει την τελική εισήγηση για τη χορήγηση ή μη της άδειας προς το Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης  Διοίκησης αφού ελέγξει τη συμβατότητα της χρήσης με το Σχέδιο Διαχείρισης της συγκεκριμένης Λεκάνης Απορροής ποταμού, εφόσον αυτό υπάρχει (Ν.3199/2003, άρθρο 7). Δηλαδή δύο φορές το ίδιο πράγμα, διότι οι δεύτεροι που θα υπογράψουν δεν εμπιστεύονται  τους  πρώτους.
     Αυτά προβλέπει  ο πολύς «Καλλικράτης»! Όμως   το μόνο που αποδείχτηκε μέχρι σήμερα  είναι η «Κωλυσιεργία»  που εντοπίζεται  στις  Υπηρεσίες Υδάτων των Περιφερειών. Πρώτον  γιατί υπηρετούν λίγοι γεωλόγοι, οι υποθέσεις  πάρα πολλές  και οι επικεφαλής  των Υπηρεσιών δεν είναι  γεωλόγοι ώστε να  είναι ενημερωμένοι  και να προχωρούν  τα θέματα. Πριν  από το 2010 οι υποθέσεις  προχωρούσαν   ταχύτατα. Τώρα καρκινοβατούν. Γι αυτό και κάθε τόσο  η Ειδική Γραμματεία  Υδάτων  δημοσιεύει  Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις  για  να μπαλώσει  την κατάσταση  με αποτέλεσμα  να καλύπτει  «πάσαν νόσον και πάσαν….»
      Λύση:  Να παύσουν να υπάρχουν οι μεσάζοντες των Περιφερειών, και να ενισχυθούν  οι Αποκεντρωμένες  με γεωλόγους. Διότι από τη «λεχώνα στη μαμή, χάνεται  το παιδί» τη στιγμή που δεν ελέγχει κανείς!
koutouzis