Μόλις 2 στους 10 κατασκευαστές σκαφών λειτουργούν νόμιμα με άδεια!

Σε πλήρη έξαρση το φαινόμενο των «πειρατικών» ναυπηγείων, που υπολογίζονται σε ποσοστό 80% του συνόλου των επιχειρήσεων του κλάδου, δημιουργώντας αθέμιτο ανταγωνισμό στις λιγοστές νόμιμες μονάδες αλλά και απώλειες εκατ. ευρώ για το κράτος εξαιτίας της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής.

Γράφει:  Γιώργος Κ. Ανδρής

Μάλιστα το φαινόμενο γιγαντώνεται συνεχώς με αποτέλεσμα οι νόμιμες επιχειρήσεις του κλάδου με μαθηματική ακρίβεια είτε θα οδηγηθούν στο λουκέτο είτε θα ακολουθήσουν και εκείνοι με τη σειρά τους το δρόμο της παρανομίας καθώς όπως φαίνεται οι έλεγχοι από το κράτος απλά δεν υφίστανται.
Επίσης οι νόμιμοι κατασκευαστές σκαφών βρίσκονται συνεχώς στο στόχαστρο των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους καθώς δεν μπορούν να ανακαλύψουν τις έδρες των «πειρατών».
Ακόμη χειρότερα καταγράφονται τα πράγματα στα parking σκαφών στα οποία πραγματοποιούνται service κινητήρων θαλάσσης, επισκευές μπαλονιών μέχρι και ναυήγηση μικρών βαρκών αμφιβόλου ποιότητας χωρίς να εκδίδουν τιμολόγια ή αποδείξεις με αποτέλεσμα οι καταναλωτές που τους επιλέγουν να μην μπορούν να διασφαλιστούν απέναντι σε κανένα κίνδυνο...

Nομότυποι και παράνομοι πειρατές
Οι «πειρατές» κατασκευαστές σκαφών αναψυχής στήνουν τις παράνομες επιχειρήσεις τους σε δύσβατα μέρη στην Αττική αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα ώστε με αυτό τον τρόπο να είναι δύσκολο να βρεθούν από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς των υπουργείων αλλά και των νόμιμων ανταγωνιστών τους.
Η άλλη και περισσότερο προχωρημένη «νομότυπη» μέθοδος αφορά στη δημιουργία κάποιου καταστήματος εμπορίας και συντήρησης σκαφών με κανονική άδεια ωστόσο με πολύ απλό τρόπο καταφέρνουν να λάβουν τους απαραίτητους κωδικούς από την Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων βάσει των οποίων είναι και επίσημα κατασκευαστές χωρίς κανέναν έλεγχο...
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν κατασκευαστές που δραστηριοποιούνται σε στάνες και κοτέτσια που βρίσκονται πλησίον μεγάλης μαρίνας στην Αττική.
Επιπλέον οι αλλοδαποί που συνήθως απασχολούνται σε τέτοιου τύπου επιχειρήσεις είναι ανασφάλιστοι και στις περισσότερες περιπτώσεις με μισθούς χαμηλότερους και από εκείνους που θα λάμβαναν αν εργάζονταν στην χώρα τους...
Ωστόσο οι τιμές διάθεσης των βαρκών και σκαφών από «πειρατικά» ναυπηγεία είναι σαφώς πολύ χαμηλότερες από τις αντίστοιχες των νόμιμων εταιρειών εξαιτίας της έλλειψης λειτουργικών, φορολογικών και ασφαλιστικών εξόδων και οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια τις νόμιμες επιχειρήσεις είτε στο οριστικό λουκέτο είτε και εκείνες στην... «πειρατία»!

Στο στόχαστρο οι νόμιμες επιχειρήσεις
Τη στιγμή που οι «πειρατές» στην αγορά κατασκευής σκαφών αναψυχής δρουν κυριολεκτικά ανεξέλεγκτα υπάρχουν και οι περίπου 15 νόμιμοι κατασκευαστές οι οποίοι αποτελούν την εύκολη λεία των ελεγκτικών μηχανισμών. Ειδικότερα οι φορείς από τη στιγμή που δεν έχουν στοιχεία ώστε να ελέγξουν τους «πειρατές» επιδεικνύουν όλη τους την αυστηρότητα τις λιγοστές αδειοδοτημένες μονάδες κατασκευής σκαφών αναψυχής προσπαθώντας με κάθε τρόπο να βρουν κάποια αιτία για να επιβάλλουν κάποιο πρόστιμο.
Οταν δεν κάποιοι νόμιμοι κατασκευαστές αντιδρούν στους συνεχείς ελέγχους των φορέων η απάντηση που λαμβάνουν είναι αφοπλιστική: «Καταγγείλτε μας τις παράνομες μονάδες για να τους πιάσουμε...».
Ωστόσο σύμφωνα με επίσημες μελέτης το 55% της αξίας κατασκευής ενός σκάφους ή βάρκας είναι προστιθέμενη αξία εργατοώρας. Εύλογο λοιπόν το ερώτημα πως είναι δυνατόν οι ελεγκτικές αρχές να μην μπορούν να διαπιστώσουν στις «πειρατικές» επιχειρήσεις του κλάδου ότι δεν υπάρχουν έξοδα εργασίας!
Παράλληλα ερωτηματικά εγείρει και το γεγονός πως οι ΔΟΥ πως είναι δυνατόν κατά την έναρξη των «πειρατικών» επιχειρήσεων να μην ζητούν την άδεια λειτουργίας που ορίζει ο νόμος 2325/2005...

Οικολογικές καταγγελίες!
Οι νόμιμες μονάδες κατασκευής σκαφών αναψυχής πέραν των συνεχών ελέγχων από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς αντιμετωπίζουν και σοβαρά προβλήματα με οικολογικές οργανώσεις που σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνάνε τα όρια της φαντασίας. Ειδικότερα σε μονάδα κατασκευής σκαφών που βρίσκεται σε Βιομηχανική Ζώνη και πλησίον στρατιωτικού αεροδρομίου υπήρξε καταγγελία από οικολογικό φορέα προστασίας πτηνών με την αιτιολογία πως θα πρέπει να φύγουν όλες οι επιχειρήσεις από την περιοχή ώστε να δημιουργηθεί ένας υδροβιότοπος για τα πτηνά!
Ακόμη βέβαια και αν μετακόμιζαν αύριο όλες οι επιχειρήσεις από τη συγκεκριμένη τοποθεσία που αναφέρουμε και πάλι πως είναι Βιομηχανική Ζώνη το στρατιωτικό αεροδρόμιο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να μεταφερθεί για ευνόητους λόγους και σίγουρα η δημιουργία υδροβιότοπου πτηνών θα έκανε απαγορευτική την προσγείωση και απογείωση των αεροσκαφών...

Αβύθιστες...
Η κατασκευή σκαφών αναψυχής ή βαρκών πραγματοποιείται βάσει ειδικών προδιαγραφών που ορίζει η Ευρωπαϊκή Ενωση και πρέπει να είναι αβύθιστα και αυτοαδιαζόμενα. Ωστόσο κάποιοι «πειρατές» κατασκευαστές όχι μόνο δεν τηρούν τις προϋποθέσεις ασφαλείας αλλά μερικές φορές θέτουν σε κίνδυνο και τη ζωή των ανυποψίαστων καταναλωτών. Ειδικότερα «πειρατής» κατασκευαστής σκαφων αναψυχής κατάφερε και κατασκεύασε 15 σκάφη τα οποία εξαιτίας της δελεαστικής τιμής που είχαν πουλήθηκαν αμέσως. Μετά από λίγο καιρό τα σκάφη το ένα μετά το άλλο βούλιαζαν εξαιτίας κατασκευαστικού λάθους και οι κάτοχοί τους κατέθεσαν αγωγές. Ο «πειρατής» κατασκευαστής εξαφανίστηκε από προσώπου γης και ακόμη δεν έχει βρεθεί.

Βάρκες-μπετόν σε τιμή ευκαιρίας!
Μια βάρκα 4,5 μέτρων πρέπει βάσει των προδιαγραφών να ζυγίζει περίπου 350 κιλά γεγονός που παραπέμπει σε εκτενή χρήση ακριβών πρώτων υλών. Σύμφωνα με στελέχη της αγοράς για την κατασκευή μια βάρκας 4,5 μέτρων μόνο το κόστος πρώτων υλών ανέρχεται σε 1.400 ευρώ.
Κάποιοι «πειρατές» κατασκευαστές πωλούν τις συγκεκριμένες βάρκες ετοιμόπλοες έναντι 1.500 ευρώ! Ο λόγος είναι απλός τους κατασκευαστές αλλά και επικίνδυνος για τους καταναλωτές καθώς για να προσεγγίσουν το απαραίτητο βάρος που ορίζει οι προδιαγραφές της ΕΕ δεν διστάζουν να γεμίζουν τους πάτους ή την καρίνα των βαρκών με τσιμέντο ώστε τυπικά να είναι μέσα στα όρια!
Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς βέβαια πως όλες αυτές οι βάρκες δεν διαθέτουν αξιοπλοϊα αλλά ούτε αξιοπιστία με ότι και αν σημαίνει αυτό για τους ιδιοκτήτες τους.
Παράλληλα η έλλειψη εκτεταμένης χρήσης πολυεστέρα που αποτελεί το βασικό υλικό κατασκευής των βαρκών και σκαφών τα καθιστά άκρως επικίνδυνα ακόμη και για τη ζωή των επιβαίνοντων τους.

Σκάφη τύπου «Playmobil»
Ενα άλλο τρόπο κατασκευής «πειρατικής βάρκας» αποτελεί η μέθοδος «Playmobil» βάσει της οποίας ο έμπορος ή εντολοδόχος προμηθεύεται τις γάστρες από μια «πειρατική βιοτεχνία», τα μπαλόνια επίσης από μία άλλη εταιρεία χωρίς άδεια και ότι άλλο χρειάζεται για να κατασκευαστεί μια βάρκα ή σκάφος επίσης από άλλες εταιρείας.
Ολα τα εξαρτήματα καταλήγουν σε διάφορους εμπόρους οι οποίοι στην πορεία έγιναν τουλάχιστον φορολογικά κατασκευαστές και διατίθουν στους καταναλωτές κάποια μοντέλα με την ονομασία τους. Ωστόσο επειδή αρκετοί τέτοιου τύπου «κατασκευαστές» προμθεύονται τα εξαρτήματα από κοινούς προμηθευτές αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι βάρκες και τα σκάφη τους να είναι πανομοιότυπα μεταξύ τους με εμφανή τη διαφορά μόνο στο όνομα...

«Βουλιάζουν» και οι πωλήσεις
Απογοητευτικά είναι τα επίσημα στοιχεία των πωλήσεων σκαφών ολικού μήκους κάτω των 10 μέτρων του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Πολυεστερικών και Άλλων Σκαφών, Παρελκομένων Εξαρτημάτων Εμπόρων και Υπηρεσιών. Ειδικότερα το έτος 2002 λεμβολογήθηκαν 5.531 ενώ το 2007 λεμβολογήθηκαν 11.112 σκάφη. Ο διπλασιασμός των πωλήσεων είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργούν εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας, δόθηκε σημαντική ώθηση στο θαλάσσιο τουρισμό ενώ υπερδιπλασιάστηκαν τα έσοδα από τον Φ.Π.Α.
Από το 2008 που στοχοποιήθηκαν οι βάρκες και τα σκάφη αναψυχής ξεκίνησε η κάθετη πτώση των πωλήσεων με αποκορύφωμα το 2012 που λεμβολογήθηκαν μόλις 2.266 σκάφη ολικού μήκους μικρότερου από 10 μέτρα.
Ωστόσο το ανησυχητικό είναι πωςτο 92% των λέμβων μήκους 5 μέτρων που λεμβολογούνται κάθε χρόν, είναι ελληνικής κατασκευής και οι επιχειρήσεις του κλάδου βρίσκονται πλέον στο χείλος του γκρεμού...

fmvoice.gr
andriswrx@yahoo.com