Μήνυμα του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγου Νικόλαου Παπαγιαννόπουλου για την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Όπως είναι γνωστό η 10^η Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί από τον Ο.Η.Ε. και εορτάζεται κάθε χρόνο ως Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Των εγγενών δηλαδή προς την ίδια τη φύση του ανθρώπου θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων, στα οποία η διεθνής κοινότητα, μόλις το 1948, με νωπές ακόμη τις πληγές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, προσέδωσε επισήμως οικουμενικό χαρακτήρα, επιβεβαιώνοντας με την υπογραφή της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων την πρόθεσή της να προστατέψει, να υποστηρίξει και να σεβαστεί την ανθρώπινη υπόσταση και τα σύμφυτα με αυτήν δικαιώματα. Πρόθεση η οποία αναδείχτηκε και ισχυροποιήθηκε περαιτέρω με τη σύναψη από το Συμβούλιο της Ευρώπης, το 1950 στη Ρώμη, της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ).

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η προσπάθεια ενιαίας θεσμικής κατοχύρωσης των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών εκφράζεται κυρίως μέσω της Χάρτας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της οποίας και υπό το πρίσμα του κοινώς αποδεκτού και σκοπούμενου στόχου για πολιτική ενοποίηση του ευρωπαϊκού σχηματισμού, αποτυπώνονται οι εθνικές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών - μελών αναφορικά με το θέμα.

Στην Ελλάδα, τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα κατοχυρώνονται πλήρως σε θεσμικό επίπεδο, με ένα ισχυρό πλέγμα συνταγματικών, ποινικών και δικονομικών διατάξεων, γεγονός το οποίο αποδεικνύει τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα όχι μόνο του νομικού μας πολιτισμού αλλά και της βαθύτατα ουμανιστικής αντίληψης και του αισθήματος δικαιοσύνης και αλληλεγγύης του ελληνικού λαού.

Ωστόσο, παρά την ευρεία θεσμική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τόσο σε διεθνές όσο και σε εθνικό επίπεδο, στην πράξη η προάσπισή τους ούτε αυτονόητη ούτε εύκολη είναι. Ειδικότερα στη χώρα μας, η οποία διέρχεται μια κρίσιμη οικονομικά και «ευαίσθητη» κοινωνικά συγκυρία, η Ελληνική Αστυνομία, ως ο κατεξοχήν αρμόδιος και πλέον καταξιωμένος στην ευρύτερη κοινωνική αντίληψη φορέας προστασίας της ζωής και των δικαιωμάτων του ανθρώπου, περισσότερο από κάθε άλλη φορά επιβάλλεται να σταθεί αρωγός στο πλευρό του πολίτη. Να προστατέψει και να περιφρουρήσει, όχι μόνον τη ζωή και την ιδιοκτησία του αλλά και όλα εκείνα τα θεμελιώδη δικαιώματα που συνδέονται άρρηκτα με τη φυσική του υπόσταση.

Να προστατέψει, χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς διακρίσεις, χωρίς αποκλεισμούς και εξαιρέσεις την ανθρώπινη υπόσταση, κάθε ανθρώπινη υπόσταση, στο σύνολό της. Να αποδείξει ότι η κοινωνική διάσταση της προσφοράς της αντανακλά στις διαχρονικές πολιτισμικές καταβολές ενός Έθνους που πρώτο ενέταξε στη συλλογική του συμπεριφορά τις πανανθρώπινες αξίες της ελευθερίας, της ισότητας, της αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης.

Η Ελληνική Αστυνομία, στο πλαίσιο εκπλήρωσης της εθνικής και κοινωνικής της αποστολής οφείλει να απομονώσει, να απαξιώσει, να αποκλείσει από τον εσωτερικό της χώρο ιδεολογίες, συμπεριφορές και πράξεις που ενέχουν τα στοιχεία του ρατσισμού, της διάκρισης, της ξενοφοβίας, της εχθροπάθειας. Κάθε αστυνομικός, κάθε ειδικός φρουρός, κάθε συνοριακός φύλακας οφείλει ως επαγγελματίας αλλά και ως άνθρωπος :

• να απέχει από λογικές και αντιλήψεις που υιοθετούν τη ρατσιστική βία,
• να προστατέψει και να υπερασπιστεί κάθε πολίτη με το ίδιο σθένος, το ίδιο πάθος, την ίδια αντίληψη. Χωρίς διακρίσεις με βάση το φύλο, το χρώμα, την προέλευση, τη θρησκεία του,
• να απέχει από πράξεις και λογικές που εκφράζουν ή υιοθετούν τη ρατσιστική βία και τη φυλετική, σωματική, θρησκευτική ή άλλη διάκριση, από εκδηλώσεις μίσους, απόρριψης, περιφρόνησης και απέχθειας, από συμπεριφορές που απαξιώνουν, ταπεινώνουν, μειώνουν το συνάνθρωπό μας,
• να αποδείξει και στους πιο δύσπιστους πως η Ελληνική Αστυνομία και το προσωπικό της αποτελούν πάντοτε τον πλέον σταθερό, αξιόπιστο και αντικειμενικό προστάτη των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μια πολιτισμένη, δημοκρατική και φιλόξενη χώρα.