Πρώτοι στη χρήση Ι.Χ. οι Αθηναίοι

Απόλυτα εξαρτημένοι από τη χρήση του αυτοκινήτου τους είναι οι κάτοικοι της Αθήνας, κατέχοντας τη σχετική πρωτιά στην Ευρώπη, ενώ δεν το αποχωρίζονται ούτε για αποστάσεις μερικών εκατοντάδων μέτρων. Αυτή η τάση αντικατοπτρίζεται, άλλωστε, στα περισσότερα από 100.000 αυτοκίνητα που βρίσκονται σταθμευμένα καθημερινά στο κέντρο της, εκ των οποίων τα 30.000 παράνομα. Παράλληλα το 44% των αυτοκινήτων στην πρωτεύουσα δεν διαθέτει κάρτα καυσαερίων, επιβαρύνοντας περαιτέρω το μικροκλίμα μιας πόλης, όπου σε κάθε κάτοικο αντιστοιχούν μόλις 2,5 τ.μ. πρασίνου, τη στιγμή που το όριο βιωσιμότητας είναι τα 10 τ.μ.! 


Τη λίστα του… τροχοφόρου χάους συμπληρώνει ο έντονος θόρυβος των οχημάτων στην πόλη, γεγονός που συμβάλλει στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της. Τα αποκαρδιωτικά στοιχεία έδωσε ο χημικός μηχανικός του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας, Νίκος Ντάρας, σε συνέδριο σχετικά με τη βιώσιμη κινητικότητα. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου διατυπώθηκαν λύσεις, πολλές από τις οποίες έχουν δίχως αποτέλεσμα επαναληφθεί στο παρελθόν, όπως οι πεζοδρομήσεις κεντρικών δρόμων, η δημιουργία ποδηλατοδρόμων, η χρήση ενός ευρύτατου δικτύου Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, η παροχή κινήτρων για τη χρήση ποδηλάτου, ενώ σημαντικά έχουν συνεισφέρει η τηλε-εργασία, τα εταιρικά οχήματα, όπως επίσης και το car-pooling (εξυπηρέτηση πολλών ανθρώπων από μια διαδρομή αυτοκινήτου).
Όλοι, πάντως, οι παρευρισκόμενοι συμφώνησαν στο ότι το πλέον σημαντικό είναι η αλλαγή νοοτροπίας των πολιτών, των κρατικών φορέων, της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και των επιχειρήσεων. «Η Ελλάδα δεν τολμάει να πάρει χώρο από το αυτοκίνητο. Δεν καταφέραμε να έχουμε μία πολιτική στάθμευσης. Δημιουργούμε θέσεις στάθμευσης σε γραφεία και πολυκατοικίες, αφήνουμε τα αυτοκίνητα να παρκάρουν στα πεζοδρόμια», τόνισε ο καθηγητής του ΕΜΠ και συγκοινωνιολόγος Θάνος Βλαστός, επισημαίνοντας ότι, αντί να αποθαρρύνεται η χρήση αυτοκινήτου, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αναφερόμενος στο Δακτύλιο ο κ. Βλαστός το χαρακτήρισε «νεκρό» μέτρο, γιατί «δεν πιστέψαμε στα περιοριστικά μέτρα», ενώ για το τραμ επισήμανε ότι δεν έγινε επαρκής αξιοποίησή του, αφού «το είδαμε σαν λεωφορείο». Ωστόσο, εμφανίστηκε αισιόδοξος για τη μελλοντική πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου, αναφέροντας ως παράδειγμα την πεζοδρόμηση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

ΣΤ. ΒΛΑΧΟΣ
Αδεύσμευτος Τύπος