Γόγαλης Θεόδωρος «Δεν είναι επιτυχία να μην πληρώνει ΕΝΦΙΑ ένα χωριό που ερημώνει – Θέλουμε χωριά χωρίς ΕΝΦΙΑ ή χωριά με νέους, δουλειές και ανάπτυξη»;

Με αφορμή τη συζήτηση για τη μείωση και τη σταδιακή κατάργηση του ΕΝΦΙΑ στις κύριες κατοικίες μικρών οικισμών, θεωρώ ότι το ζήτημα χρειάζεται να αντιμετωπιστεί και από μια διαφορετική οπτική.

Κάθε φορολογική ελάφρυνση για τους πολίτες είναι ασφαλώς θετική και ευπρόσδεκτη. Δεν μπορεί, όμως, να αποτελεί από μόνη της αντικείμενο πανηγυρισμού το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός χωριών και οικισμών του ν.  Άρτας απαλλάσσεται από τον ΕΝΦΙΑ.

Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πόσα χωριά δεν θα πληρώνουν ΕΝΦΙΑ. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί τόσα χωριά έχουν φτάσει σε τέτοιο δημογραφικό σημείο, ώστε σήμερα η απαλλαγή από έναν φόρο να παρουσιάζεται ως σημαντική επιτυχία.

Όταν η χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρή δημογραφική κρίση, όταν η ελληνική ύπαιθρος γερνά και οι νέοι άνθρωποι εγκαταλείπουν τα χωριά τους, όταν σχολεία κλείνουν, υπηρεσίες υποβαθμίζονται και η παραγωγική δραστηριότητα περιορίζεται, τότε χρειάζεται περισσότερος προβληματισμός και λιγότερος πανηγυρισμός.

Ο ν. Άρτας δεν χρειάζεται απλώς περισσότερους κατοίκους που δεν θα πληρώνουν ΕΝΦΙΑ.

Χρειάζεται περισσότερους κατοίκους που θα έχουν εργασία και εισόδημα.

Χρειάζεται νέους ανθρώπους που θα μπορούν να παραμείνουν στον τόπο τους, να δημιουργήσουν οικογένεια, να επιχειρήσουν, να καλλιεργήσουν τη γη, να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία, να επενδύσουν και να δημιουργήσουν πλούτο.

Χρειάζεται χωριά ζωντανά.

Χωριά με παιδιά, σχολεία, επαγγελματίες, αγρότες, κτηνοτρόφους, μικρές επιχειρήσεις, υπηρεσίες και κοινωνική ζωή.

Αυτό θα πρέπει να είναι το ζητούμενο.

Δεν θα έπρεπε να θεωρούμε μεγαλύτερη επιτυχία το ότι ένα χωριό δεν πληρώνει ΕΝΦΙΑ από το να έχει κατοίκους που εργάζονται, παράγουν και μπορούν να ανταποκρίνονται στις φορολογικές τους υποχρεώσεις.

Θα ήταν πολύ προτιμότερο να πληρώνουμε έναν δίκαιο ΕΝΦΙΑ, επειδή τα χωριά μας έχουν ξαναγεμίσει ζωή, εργασία και εισόδημα, παρά να μην πληρώνουμε ΕΝΦΙΑ, επειδή ο πληθυσμός έχει συρρικνωθεί και η οικονομική δραστηριότητα έχει περιοριστεί.

Η φορολογική ελάφρυνση μπορεί να αποτελεί μια χρήσιμη ανάσα για τα νοικοκυριά. Δεν μπορεί, όμως, να αποτελεί από μόνη της δημογραφική πολιτική.

Η πραγματική δημογραφική πολιτική είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες, ώστε ένας νέος άνθρωπος να μπορεί να πει:

«Θα μείνω εδώ. Εδώ μπορώ να εργαστώ. Εδώ μπορώ να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Εδώ υπάρχει μέλλον».

Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για τον ν. Άρτας, την Άρτα και για την ελληνική ύπαιθρο.

Γιατί τελικά η μεγαλύτερη επιτυχία δεν είναι να έχουμε όλο και περισσότερα χωριά που δεν πληρώνουν ΕΝΦΙΑ.

Η μεγαλύτερη επιτυχία θα είναι να έχουμε χωριά που ξαναζωντανεύουν, ανθρώπους που επιστρέφουν, νέους που παραμένουν, οικογένειες που δημιουργούνται και οικονομική δραστηριότητα που αναπτύσσεται.

Να έχουμε εργασία και παραγωγή στην ύπαιθρο.

Να έχουμε ανάπτυξη στον τόπο μας.

Να έχουμε μέλλον.

Γιατί ένας τόπος δεν σώζεται όταν απλώς μειώνονται οι φόροι του επειδή αδειάζει.

Ένας τόπος σώζεται όταν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να μείνουν και να επιστρέψουν οι άνθρωποί του.

Και αυτό πρέπει να είναι το πραγματικό ζητούμενο για τον ν. Άρτας.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΟΓΑΛΗΣ 

ΠΕ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ  

(Ειδικότητα: Δημόσια Διοίκηση)

Σχολή Κοινωνικών Επιστημών, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Πολιτικής

MBA-Διοίκηση Επιχειρήσεων